Μια στρατηγική που στοχεύει τη μεταβλητότητα μειώνει τη θέση της όταν αυξάνεται η μετρούμενη μεταβλητότητα και προσθέτει έκθεση καθώς αυτή υποχωρεί. Αυτό ακούγεται απλό, μέχρι ένα σοκ να εκτοξεύσει την εκτίμηση. Ανάλογα με τον εκτιμητή και τον κανόνα επανεξισορρόπησης, η στρατηγική μπορεί να περνά εβδομάδες μειώνοντας τη θέση μετά το γεγονός, να ξαναγοράζει μόνο μετά την ανάκαμψη ή να μεταβάλλει την έκθεσή της με έντονες διακυμάνσεις.
Τρία λάθη υλοποίησης προκαλούν μεγάλο μέρος αυτής της ζημιάς. Το καθένα μπορεί να κάνει έναν λογικό κανόνα διαχείρισης κινδύνου να φαίνεται είτε άχρηστος είτε εξαιρετικός σε ένα backtest. Η διόρθωση ξεκινά από το να ορίσουμε τι ακριβώς θέλουμε να ελέγχει ο στόχος και έπειτα να προσαρμόσουμε την εκτίμηση και το πρόγραμμα συναλλαγών σε αυτόν τον σκοπό.
Λάθος 1: Αντιμετωπίζουμε την τελευταία εκτίμηση μεταβλητότητας ως πρόβλεψη
Μια κυλιόμενη τυπική απόκλιση συνοψίζει ένα επιλεγμένο χρονικό παράθυρο. Δεν γνωρίζει αν η επόμενη συνεδρίαση θα είναι ήρεμη ή ταραχώδης. Ένα μικρό παράθυρο αντιδρά γρήγορα σε ένα σοκ, αλλά η εκτίμηση μπορεί να παραμείνει αυξημένη όσο το σοκ εξακολουθεί να περιλαμβάνεται στο δείγμα. Ένα μεγάλο παράθυρο μεταβάλλεται αργά και προς τις δύο κατευθύνσεις.
Ας εξετάσουμε μια στρατηγική με στόχο ετησιοποιημένη μεταβλητότητα 10% και εκτίμηση 20 ημερών. Αν η εκτίμηση αυξηθεί από 10% σε 25%, ένας απλός κανόνας αντίστροφης αναλογίας μεταβλητότητας μειώνει την έκθεση στο 40% του προηγούμενου επιπέδου. Όταν το σοκ βγει από το χρονικό παράθυρο, η εκτίμηση μπορεί να πέσει απότομα και η έκθεση να αυξηθεί ξανά. Η διαδρομή που προκύπτει εξαρτάται από το παράθυρο, τη σειρά αποδόσεων και το πρόγραμμα επανεξισορρόπησης εξίσου με τον βασικό στόχο.
Η ζημιά συχνά φαίνεται σε μια θέση που πωλεί μετά από πτώση και επαναφέρει τον κίνδυνο αφού ανακάμψουν οι τιμές. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι ο κανόνας είναι λανθασμένος: σκοπός του μπορεί να είναι ο περιορισμός του κινδύνου σε μια ταραχώδη περίοδο. Όμως ένα backtest που αναφέρει μόνο την πραγματοποιηθείσα μεταβλητότητα μπορεί να κρύβει το κόστος σε συναλλαγές και καθυστερημένη συμμετοχή στην αγορά.
Δοκίμασε πολλά χρονικά παράθυρα στην ίδια περίοδο και εξέτασε την πορεία της έκθεσης γύρω από τα σοκ. Ένα μοντέλο πρόβλεψης μπορεί να δικαιολογείται αν βελτιώνει τις αποφάσεις εκτός δείγματος, αλλά μια πιο σύνθετη εκτίμηση δεν κερδίζει την εμπιστοσύνη μας απλώς επειδή εξομαλύνει τη γραμμή.
Λάθος 2: Περιορίζουμε το μέγεθος της θέσης και θεωρούμε ότι πετύχαμε τον στόχο
Η στόχευση μεταβλητότητας υλοποιείται συνήθως μέσω ενός πολλαπλασιαστή. Σε γενικές γραμμές, διαιρούμε τη μεταβλητότητα-στόχο με την εκτιμώμενη μεταβλητότητα και εφαρμόζουμε το αποτέλεσμα στη βασική θέση της στρατηγικής. Σε αγορές με μόχλευση, ο πολλαπλασιαστής μπορεί να γίνει μεγάλος όταν η εκτίμηση είναι χαμηλή. Οι προγραμματιστές συχνά θέτουν ένα ανώτατο όριο, κάτι συνετό για ένα backtest, αλλά το όριο αλλάζει τον κανόνα.
Έστω ότι ο στόχος είναι 12%, η εκτιμώμενη μεταβλητότητα 4% και η βασική θέση 1.0. Ο ακατέργαστος πολλαπλασιαστής είναι 3.0. Με ανώτατο όριο 1.5, η επιδιωκόμενη έκθεση της στρατηγικής δεν είναι εφικτή. Αντίθετα, όταν η εκτιμώμενη μεταβλητότητα αυξηθεί στο 30%, ο ακατέργαστος πολλαπλασιαστής πέφτει στο 0.4. Ένα κατώτατο όριο έκθεσης 0.5 σημαίνει ότι η στρατηγική διατηρεί μεγαλύτερη έκθεση από αυτήν που προβλέπει ο τύπος του στόχου.
| Κανόνας | Τι αποτρέπει | Τι αλλάζει |
|---|---|---|
| Ανώτατο όριο έκθεσης | Υπερβολική μόχλευση όταν η εκτιμώμενη μεταβλητότητα είναι πολύ χαμηλή | Κρατά τη στρατηγική κάτω από τον στόχο σε ήρεμες περιόδους |
| Κατώτατο όριο έκθεσης | Μείωση της θέσης μέχρι το μηδέν | Διατηρεί περισσότερο κίνδυνο σε περιόδους υψηλής μεταβλητότητας |
| Κατώτατο όριο μεταβλητότητας | Διαίρεση με εκτίμηση σχεδόν μηδενική | Θέτει ένα κατώτατο όριο στον παρονομαστή |
Πρόκειται για τρεις διαφορετικούς ελέγχους. Κατάγραψέ τους χωριστά στις προδιαγραφές της στρατηγικής και ανέφερε πόσο συχνά ενεργοποιείται ο καθένας. Αν το ανώτατο όριο ισχύει για το μισό δείγμα, η χαμηλότερη από τον στόχο πραγματοποιηθείσα μεταβλητότητα μπορεί απλώς να είναι το αναμενόμενο αποτέλεσμα.
Λάθος 3: Κάνουμε συνεχή επανεξισορρόπηση στο μοντέλο, αλλά αραιή στον λογαριασμό
Ένα backtest μπορεί να επανυπολογίζει την έκθεση σε κάθε μπάρα, ενώ το paper trading να την ελέγχει μία φορά την ημέρα. Ακόμη κι αν χρησιμοποιούν τον ίδιο τύπο, πρόκειται για διαφορετικές στρατηγικές. Η συχνή επανεξισορρόπηση αντιδρά γρηγορότερα, αλλά μπορεί να μετατρέπει τον θόρυβο της εκτίμησης σε εντολές. Στα futures, οι συναλλαγές συνεπάγονται προμήθειες και ενδεχομένως έκθεση σε χρηματοδότηση· στις μετοχές συνεπάγονται προμήθειες, spread και επίδραση στην αγορά. Οι μικρές προσαρμογές μπορεί να κοστίζουν ακριβά όταν διασχίζουν επανειλημμένα το spread.
Πάρε ένα χαρτοφυλάκιο 100,000 δολαρίων με θέση-στόχο 50,000 δολαρίων. Αν η εκτιμώμενη μεταβλητότητα μετακινήσει τον στόχο στις 47,000 δολάρια και την επόμενη συνεδρίαση στις 49,000 δολάρια, ένας ημερήσιος κανόνας πραγματοποιεί συναλλαγές συνολικής αξίας 5,000 δολαρίων σε δύο ημέρες. Ένας εβδομαδιαίος κανόνας μπορεί να πραγματοποιήσει συναλλαγή μόνο μία φορά, ανάλογα με την ημερομηνία παρατήρησης. Κανένα πρόγραμμα δεν είναι αυτομάτως καλύτερο. Το backtest πρέπει να μοντελοποιεί το πρόγραμμα που μπορεί πράγματι να ακολουθήσει η στρατηγική σε paper trading.
Μια πρακτική εναλλακτική είναι η ζώνη επανεξισορρόπησης: κάνε συναλλαγή μόνο όταν η τρέχουσα έκθεση αποκλίνει από τον στόχο περισσότερο από ένα καθορισμένο όριο. Έτσι μπορείς να μειώσεις τις περιττές συναλλαγές, αλλά επιτρέπεις επίσης στον κίνδυνο να αποκλίνει από τον στόχο. Παρουσίασε μαζί το εύρος της ζώνης, τον συνολικό όγκο συναλλαγών και την πραγματοποιηθείσα μεταβλητότητα· μην εμφανίζεις τον στόχο σαν να μην είχε καμία επίδραση η ζώνη.
Τι πρέπει να αναφέρει ένα backtest στόχευσης μεταβλητότητας;
Κράτησε τον κανόνα αρκετά κατανοητό, ώστε κάποιος να μπορεί να εξηγήσει κάθε μεταβολή θέσης από τα δεδομένα εισόδου. Κατ’ ελάχιστον, διατήρησε την εκτίμηση, τον ακατέργαστο πολλαπλασιαστή, τον εφαρμοζόμενο πολλαπλασιαστή, την κατάσταση του ανώτατου ή κατώτατου ορίου, την έκθεση-στόχο, την πραγματική έκθεση και την απόφαση επανεξισορρόπησης σε κάθε ενημέρωση. Έπειτα σύγκρινε τις παραλλαγές με τα ίδια δεδομένα, κόστη και παραδοχές εκτέλεσης.
Κοίτα προσεκτικά και τις χειρότερες εβδομάδες. Μείωσε η στρατηγική τον κίνδυνο πριν από τις ζημιές ή μετά; Επανέφερε την έκθεση πριν από την ανάκαμψη ή μετά; Οι απαντήσεις δεν θα κρίνουν αν αξίζει να εφαρμόζεται ο κανόνας διαχείρισης κινδύνου. Θα σου δείξουν ποιον κανόνα δοκίμασες στην πράξη.
← Όλα τα άρθρα
