Jeden backtest portfela wykazał 12% rocznego obrotu. Na rachunku papierowym zrealizowano transakcje na poziomie 38%. Docelowe zrównoważenie portfela wynosiło 5% NAV. Pojedyncze zlecenia miały średnio wartość 0,7% NAV. Nic nie działało nieprawidłowo: backtest zliczał zmiany w portfelu, a rachunek — zlecenia potrzebne, by je wprowadzić.
Ta różnica ma znaczenie, bo opłaty, wpływ na rynek i obciążenie operacyjne zależą od zrealizowanego nominału. Jeśli chcesz oszacować koszty i porównać je z handlem papierowym, zdefiniuj obrót na poziomie zleceń i uwzględnij to, co wydarzyło się między wartością docelową a realizacją.
Co oznacza obrót w backteście?
Nie ma jednej uniwersalnej konwencji. Powszechna definicja portfelowa sumuje bezwzględne zmiany wag aktywów. Niektórzy badacze dzielą tę sumę przez 2, ponieważ kupno jednego aktywa i sprzedaż innego mogą stanowić jedną rotację portfela. Inni podają nominał transakcji podzielony przez NAV, bez dzielenia przez 2.
Każda z tych konwencji może być spójna wewnętrznie. Pułapka polega na porównywaniu ich tak, jakby mierzyły to samo. Wskaźnik modelu „12% obrotu” trudno zinterpretować, dopóki nie znasz licznika, mianownika oraz tego, czy zakupy i sprzedaże są liczone łącznie.
| Miara | Przykładowe obliczenie | Co pokazuje |
|---|---|---|
| Bezwzględna zmiana wagi | Suma |nowa waga − stara waga| | Jak bardzo zmienił się docelowy portfel |
| Obrót jednokierunkowy | Bezwzględna zmiana wagi ÷ 2 | Przybliżona część NAV podlegająca rotacji |
| Zrealizowany nominał | Suma wartości zrealizowanych zleceń ÷ NAV | Ile rachunek faktycznie zawarł transakcji |
Rozważmy portfel o wartości $100,000, który przenosi $5,000 z Aktywa A do Aktywa B. Bezwzględna zmiana wagi wynosi 10%: waga jednego aktywa spada o 5 punktów procentowych, a drugiego rośnie o 5 punktów. Obrót jednokierunkowy wynosi 5%. Zrealizowany nominał to $10,000, czyli 10% NAV, ponieważ rachunek sprzedaje aktywa za $5,000 i kupuje za $5,000.
To właśnie tej ostatniej wartości potrzebuje prosty model opłat, jeśli nalicza je po obu stronach transakcji. Przy stawce 10 punktów bazowych od każdej strony zrównoważenie portfela kosztuje $10 przed uwzględnieniem spreadu i wpływu na rynek. Zastosuj tę samą stawkę do obrotu pomniejszonego o połowę, a zaniżysz szacunek o połowę.
Dlaczego obrót na rachunku może być wyższy?
Wartości docelowe określają, do czego dąży strategia. Zlecenia pokazują, jak tam dociera. Rachunek może wymagać większego obrotu, bo ceny zmieniły się po sygnale, wcześniejsze zlecenie zostało zrealizowane tylko częściowo albo minimalne wielkości zleceń oddaliły pozycje od dokładnych wartości docelowych.
Oto prosty przykład. Strategia zakłada równe wagi 3 aktywów, ale handluje tylko raz dziennie. W ciągu dnia wartość jednego składnika portfela rośnie o 8%, a pozostałe się nie zmieniają. Wagi aktywów w portfelu odchylają się od celu. Podczas równoważenia rachunek sprzedaje część zwycięskiej pozycji i kupuje aktywa o zbyt małej wadze. Backtest, który porównuje wczorajsze wagi docelowe z dzisiejszymi, może w ogóle pominąć te transakcje.
Powtarzające się drobne korekty też się sumują. Jeśli zlecenie jest dzielone na kilka interwałów, a w każdym z nich ponownie oblicza się pozostałą kwotę, rachunek może 4 razy zawrzeć transakcje na poziomie 0,7% NAV, by zbliżyć się do docelowej zmiany wynoszącej 2%. Czy była to jedna korekta o 2%, czy zrealizowany nominał w wysokości 2,8%? Przy księgowaniu opłat obowiązuje ta druga wartość. Analizując decyzję, możesz potrzebować obu liczb.
Jak mierzyć obrót, porównując backtest z handlem papierowym?
Traktuj zmianę wartości docelowej, wysłane zlecenia i faktyczne realizacje jako osobne wielkości. Dzięki temu różnica między backtestem a rachunkiem papierowym będzie zrozumiała, a nie tajemnicza.
- Obrót docelowy: Zsumuj bezwzględne zmiany docelowej wartości pozycji i podaj, czy dzielisz wynik przez 2.
- Obrót z wysłanych zleceń: Zsumuj nominały nowych wysłanych zleceń, uwzględniając zlecenia zastępujące poprzednie, jeśli zwiększają ekspozycję rynkową.
- Obrót ze zrealizowanych zleceń: Zsumuj bezwzględne nominały zrealizowanych zleceń i podziel przez jasno określoną miarę NAV.
- Niezrealizowana pozostała kwota: Zapisz kwotę docelową, która nadal czeka na realizację, oraz czas oczekiwania. Może ona później spowodować wysłanie kolejnego zlecenia.
Stosuj te same zasady walutowe i wyceny w całym zestawieniu. W przypadku portfela wieloaktywowego wyceniaj każdą realizację po cenie wykonania w walucie sprawozdawczej rachunku; nie mieszaj liczby kontraktów z nominałem w dolarach. Ustal, czy NAV jest mierzony przed opłatami, czy po nich, i stosuj tę konwencję niezmiennie we wszystkich okresach.
Do obliczania kosztów używaj zrealizowanego nominału. Aby diagnozować nadmierny obrót strategii, porównuj też obrót docelowy i ten wynikający z wysłanych zleceń. Jedna liczba nie odpowie na oba pytania.
Zaskakująca była wartość 38%
W tym przebiegu papierowym 12% z backtestu oznaczało zaplanowane zmiany wartości docelowych. Wartość 38% na rachunku obejmowała zrealizowane zakupy i sprzedaże, w tym korekty wynikające z odchyleń oraz kolejne próby realizacji częściowo złożonych zleceń. Strategia nie zaczęła nagle handlować 3 razy intensywniej. Raporty zliczały różne zdarzenia.
I właśnie dlatego „średni koszt na równoważenie portfela” z backtestu może po cichu wprowadzać w błąd. Koszty naliczają się na drodze, którą pokonuje rachunek, a nie tylko na podstawie różnicy między 2 wyidealizowanymi portfelami. Ujednolicenie tych definicji nie zagwarantuje, że każdy fill w przebiegu papierowym będzie zgodny, ale pokaże, co faktycznie mierzy ta różnica.
← Wszystkie wpisy


