Stawka fundingowa kontraktu perpetual wynosi 0.01% co osiem godzin. Zajmujesz krótką pozycję, kupujesz spot, by ją zabezpieczyć, i spodziewasz się zebrać około 0.03% dziennie. Potem backtest wykazuje stratę.
Taki wynik może być prawidłowy. Stawka określa płatność między posiadaczami długich i krótkich pozycji w konkretnym momencie, a nie dzienny kupon gwarantowany każdemu, kto ją zauważył. Żeby zrozumieć dlaczego, rozłóżmy na czynniki celowo niewielki przykład: neutralną delta pozycję carry na BTC o wartości $10,000, utrzymywaną przez 24 godziny.
Sygnał: 0.01% to migawka
Załóżmy, że strategia obserwuje dodatnią prognozowaną stawkę fundingową 0.01% o 00:00 UTC. Na tej platformie rozliczenie funding następuje o 00:00, 08:00 i 16:00 UTC. Strategia postanawia otworzyć krótką pozycję na kontrakcie perpetual i kupić równoważną ilość aktywa na rynku spot.
Prognoza jest szacunkiem dotyczącym najbliższego rozliczenia, a nie obietnicą obejmującą wszystkie trzy. Stawka fundingowa może się zmienić, zanim zostanie obliczona płatność. Jeśli backtest bez zmian przenosi 0.01% na kolejne rozliczenia, zakładając to, zamienia pojedynczą obserwację w trzy płatności.
| Dane wejściowe | Założenie w tym przykładzie | Czego potrzebuje backtest |
|---|---|---|
| Zaobserwowana stawka | 0.01% o 00:00 | Dokładna stawka znana w chwili podjęcia decyzji |
| Godziny rozliczeń | 00:00, 08:00, 16:00 UTC | Rzeczywisty harmonogram i zapisy rozliczeń platformy |
| Moment zajęcia pozycji | Zlecenie zostaje zrealizowane tuż po 00:00 | Czy pozycja kwalifikuje się do tego rozliczenia |
| Późniejsze stawki | Nieznane przy otwarciu pozycji | Każda stawka w chwili, gdy staje się dostępna, a nie dzisiejsza końcowa historia |
Jeśli pozycja zostanie otwarta po granicznej godzinie 00:00, może otrzymać tylko płatności z 08:00 i 16:00. Przy założonej stawce daje to $2 zamiast $3. Jeśli stawka spadnie do 0.002% przed oboma późniejszymi rozliczeniami, płatności wyniosą łącznie zaledwie $0.40.
Zabezpieczenie: taka sama wartość w dolarach nie oznacza takiej samej ekspozycji
Krótka pozycja na kontrakcie perpetual o wartości $10,000 zestawiona z aktywem spot o wartości $10,000 jest neutralna delta tylko przy cenach i ilościach użytych do jej określenia. W przypadku liniowych kontraktów BTC krótkiej pozycji 0.1 BTC odpowiadającej 0.1 BTC na rynku spot to dobry punkt wyjścia. Jeśli jednak strategia określa wielkość obu nóg według wartości w dolarach, a jedna z nich zostaje zrealizowana po innej cenie, pozostaje resztkowa ekspozycja.
Ta resztkowa ekspozycja ma znaczenie nawet w ciągu jednego dnia. Zmiana ceny BTC o 0.2% oznacza $20 przy niezabezpieczonej ekspozycji $10,000, czyli wielokrotność maksymalnych $3 funding z tego przykładu. Rebalansowanie może ograniczyć ekspozycję, ale każda taka operacja oznacza dodatkowe transakcje, opłaty i poślizg. Widzieliśmy uporządkowane krzywe carry zbudowane na zabezpieczeniu, które jest dokładne przy otwarciu pozycji, a po pierwszym ruchu ceny staje się fikcją.
Płatności: zaksięguj je na właściwym rachunku i po właściwej stronie
Załóżmy, że krótka pozycja otrzymuje funding przy wszystkich trzech rozliczeniach. Przy stawce 0.01% każde daje to łącznie $3. Backtest powinien odtworzyć konwencję znaków obowiązującą na danej platformie: dodatnie stawki zwykle oznaczają, że posiadacze długich pozycji płacą posiadaczom krótkich, ale szczegóły konwencji i produktu należy sprawdzić w specyfikacji kontraktu.
Funding jest na ogół obliczany na podstawie wartości pozycji w chwili rozliczenia. Jeśli cena BTC się zmienia, zmienia się nominał, a wraz z nim kwota płatności w dolarach. Naliczanie stałego kredytu $1 trzy razy pomija tę zmienność; użycie nominału z chwili otwarcia pozycji może być dopuszczalnym przybliżeniem przy krótkim utrzymywaniu pozycji, ale trzeba je jasno opisać i zmierzyć.
Pełna transakcja: dwie nogi, cztery transakcje
Przy opłacie 5 punktów bazowych za każde zlecenie taker na każdej platformie otwarcie i zamknięcie obu nóg kosztuje około $20 przy wartości $10,000 na nogę: $5 za otwarcie każdej nogi, a potem po $5 za jej zamknięcie. To przed uwzględnieniem spreadu i wpływu na rynek. Jeśli zlecenie spot jest maker, a futures taker, koszt się zmienia, ale backtest musi mieć podstawy, by zakładać, że zlecenia maker zostałyby zrealizowane.
Rachunek jest celowo prosty. Nawet jeśli wszystkie trzy płatności wpłyną po reklamowanej stawce, ta konkretna jednodniowa transakcja przynosi stratę $17, jeszcze przed uwzględnieniem jakości realizacji zleceń. Wynik mogłyby zmienić niższe opłaty, dłuższy okres utrzymywania pozycji lub korzystniejszy funding. Każda z tych zmian oznacza też inną testowaną strategię.
Wyjście z pozycji: za zamknięcie też trzeba zapłacić
Strategie fundingowe często wyglądają najlepiej, gdy backtest otwiera pozycję na początku korzystnego okresu i zamyka ją na jego końcu. W rzeczywistości sygnał może zmienić znak, baza może się rozszerzyć, a zlecenie zamykające nadal musi zostać zrealizowane. Ujemna płatność funding tuż przed zamknięciem może wymazać kilka wcześniejszych wpływów.
Określ regułę decydującą o zamknięciu pozycji, a następnie uwzględnij koszt zamknięcia obu nóg po cenach, które strategia mogłaby wiarygodnie uzyskać. Śledź osobno funding przy każdym rozliczeniu, opłaty przy każdej realizacji i resztkową ekspozycję cenową zabezpieczenia. Taki podział pokaże, czy transakcja nie powiodła się, bo carry zniknęło, realizacja zleceń była kosztowna czy zabezpieczenie przestało być neutralne.
Dodatnia migawka stawki fundingowej to użyteczna dana wejściowa. Nie jest prognozą P&L. Backtest zyskuje wiarygodność, gdy każda płatność ma znacznik czasu, każda noga uwzględnia koszt realizacji, a strategia wytrzymuje przyziemne rachunki związane z utrzymywaniem pozycji.
← Wszystkie wpisy
