Twój backtest ma 100 transakcji. Dlaczego średnia cena realizacji wciąż jest zgadywana?

100 transakcji. Opłata taker 0.04%. Założony poślizg cenowy 0.02%. Te liczby mogą sprawiać, że backtest wygląda na precyzyjny, ale zaskakuje ta ostatnia: pojedyncza stawka poślizgu mówi niemal nic o tym, czy Twoje zlecenia mogły zostać zrealizowane po tych cenach.

Poślizg cenowy zależy od tego, co handlujesz, kiedy składasz zlecenie i jak duże jest ono w porównaniu z płynnością dostępną w danej chwili. Backtest oparty na świecach zwykle zna tylko w przybliżeniu dwie pierwsze rzeczy, a trzeciej nie zna wcale. Traktowanie średniej ceny realizacji jako faktu może przypisać strategii historię realizacji zleceń, na którą nie zasłużyła.

Dlaczego OHLCV nie pozwala ustalić mojej średniej ceny realizacji?

Świeca pokazuje zakres cen i łączny wolumen w danym przedziale czasu. Nie informuje, jak wolumen rozkładał się między poszczególne ceny, ile zleceń czekało po najlepszej cenie kupna i sprzedaży ani czy Twoje zlecenie pojawiło się przed transakcjami, które wyznaczyły minimum świecy, czy po nich. Minimum osiągnięte raz przy niewielkiej transakcji i minimum, przy którym rynek wchłonął stały wolumen, mają tę samą wartość OHLC.

Wyobraź sobie świecę 1-minutową o wolumenie $200,000 i rynkowe zlecenie kupna za $50,000. Zlecenie stanowi 25% wolumenu świecy. Nie dowodzi to, że przesunęłoby rynek o 25% ani że mogłoby zostać zrealizowane po cenie otwarcia świecy. Oznacza, że zlecenie jest na tyle duże względem wolumenu świecy, iż założenie o zerowym wpływie na rynek powinno budzić podejrzenia. Gdyby to samo zlecenie stanowiło zaledwie 0.2% wolumenu, obawy byłyby mniejsze, choć sam wolumen nadal nie pokazuje głębokości arkusza ani tego, jak szybko jest uzupełniany.

Dlatego stwierdzenie „poślizg wynosi 2 punkty bazowe” opisuje wybór modelu, a nie cechę danego instrumentu. Może być użytecznym punktem odniesienia. Nie jest uniwersalną odpowiedzią.

Jak oszacować wpływ na rynek na podstawie danych świecowych?

Zacznij od skali, którą Twoje dane pozwalają ocenić. Dla każdego zlecenia oblicz udział w obrocie: nominał zlecenia podzielony przez nominał obrotu w danej świecy. Następnie sprawdź, jak wyniki strategii zmieniają się w różnych przedziałach udziału. Poniżej celowo uproszczony przykład; przyjęte wartości wpływu na rynek to parametry testu warunków skrajnych, a nie szacunki realizacji zleceń na konkretnej giełdzie.

1 punkt bazowy to 0.01%. Jeśli strategia obraca kwotą $100,000 w każdą stronę, wpływ na rynek wynoszący 5 pb po obu stronach kosztuje około $100 w obrocie w obie strony, przed uwzględnieniem opłat. To proste obliczenie; ustalenie, czy 5 pb jest wiarygodne, wymaga więcej dowodów. Jeśli sygnał strategii pojawia się dokładnie wtedy, gdy gwałtownie rośnie wolumen, mianownik obejmujący całą świecę może sprawiać, że udział w obrocie wygląda na bezpieczniejszy, niż jest w minutach, w których faktycznie pojawia się Twoje zlecenie.

Co powinien obejmować test warunków skrajnych dla poślizgu cenowego?

Nie ukrywaj niepewności związanej z realizacją zleceń w jednej średniej dla całego portfela. Zachowaj widoczność wymiarów, które zmieniają wynik:

• Kierunek: zlecenia kupna przekraczają cenę ask, a zlecenia sprzedaży cenę bid; koszt spreadu ponosisz przy każdym wejściu i wyjściu z pozycji.
• Wielkość zlecenia: raportuj udział w obrocie dla poszczególnych transakcji i warunków płynności, a nie tylko jako średnią z backtestu.
• Typ zlecenia: zlecenie rynkowe zapewnia natychmiastową realizację za określoną cenę; zlecenie limitowane oczekujące w arkuszu może nie zostać zrealizowane przed zmianą ceny albo trafić za innymi zleceniami w kolejce.
• Moment złożenia: sygnał z zamknięcia świecy nie może zakładać realizacji po cenie zamknięcia tej świecy, skoro jej zamknięcie jest już znane.
• Stan rynku: przyjmuj szersze wartości spreadu i wpływu na rynek w okresach gwałtownych ruchów, niskiej płynności oraz w dokładnych warunkach uruchamiających strategię.

Uruchom co najmniej scenariusz bazowy i bardziej pesymistyczny. Możesz na przykład podwoić założony spread i wpływ na rynek, a następnie sprawdzić, które transakcje i okresy odpowiadają za zmianę. Jeśli strategia działa tylko przy najkorzystniejszych warunkach realizacji, to cenna informacja z badań. Lepiej poznać ją przed rozpoczęciem paper tradingu.

Kiedy potrzebuję danych z arkusza zleceń?

Korzystaj z danych o transakcjach i kwotowaniach, gdy przewaga strategii jest zbliżona do spreadu, strategia często zawiera transakcje lub zależy od krótkotrwałej płynności. Sięgaj po migawki głębokości rynku albo dane arkusza zdarzenie po zdarzeniu, gdy o wykonalności sygnału decydują pozycja w kolejce, częściowe realizacje lub uszczuplenie arkusza. Nawet wtedy historyczne odtworzenie nie odda idealnie Twojego wpływu na rynek; zaobserwowano płynność bez Twojego hipotetycznego zlecenia.

W przypadku wolniejszych strategii dane świecowe nadal mogą służyć do wstępnej selekcji pomysłów. Utrzymuj wielkość pozycji na niskim poziomie względem zaobserwowanego wolumenu, ujawnij przyjętą krzywą wpływu na rynek i sprawdź, czy rozsądne zmiany założeń nie wymazują wyniku. To uzasadnione zastosowanie uproszczonego modelu realizacji zleceń. Nie należy nazywać go dokładną średnią ceną realizacji.

Praktycznym celem nie jest zgadnięcie jednej prawdziwej wartości poślizgu. Chodzi o znalezienie zakresu, w którym strategia przestaje mieć sens, a następnie sprawdzenie, czy Twoje dane i wielkość zleceń utrzymują ją w bezpiecznej odległości od tej granicy. Jeśli nie, kolejnym przydatnym zadaniem badawczym jest zebranie lepszych danych o realizacji zleceń, a nie dodawanie kolejnego miejsca po przecinku w raporcie z backtestu.