Rakamlarla başlayalım, çünkü bütün mesele onlar. Büyük bir perp borsasında gidiş-dönüş bir taker işlemi, komisyon olarak nosyonelin yaklaşık %0,10'una mal olur. Kalabalıklaşmış bir long pozisyonda fonlama, yıllık bazda %10-30 aleyhinize işleyebilir. Emir defterinin tepesindeki derinliğe kıyasla büyük bir piyasa emri, spread'in üstüne bir de karekök yasasına göre artan etki maliyeti öder. Ve dünkü verinin bugünkü revizyonunu okuyan bir geriye dönük test, hiç var olmamış, yılda yüzde birkaçlık bir avantaj elde eder.
Şaşırtıcı olan, ilk rakam. Büyük olduğu için değil — işlem sıklığına yaptığı şey yüzünden. Herkes "komisyonları dahil et" deyince başını sallıyor, sonra günde kırk kez işlem yapan bir stratejiyi test ediyor. Gidiş-dönüş %0,10'dan, kırk işlem günde nosyonelin %4'ü kadar maliyet demek. Orta ölçekli bir perpte bu çıtayı aşan hiçbir sinyal yok. Strateji uygulanabilir olmaya yaklaşmamıştı bile; komisyonsuz geriye dönük test ise onun harika olduğunu söylüyordu.
Komisyonlar bir kesinti değil, bir filtredir
Çoğu kişinin kafasındaki model, komisyonların eğriyi biraz tıraşladığı yönünde: aynı şekil, biraz daha aşağıda. Yanlış. Komisyonlar bir sıklık filtresidir. Bir avantajın yüksek frekanslı varyantlarını tamamen siler, yavaş varyantlarına ise neredeyse hiç dokunmaz. Hattımız borsa bazında gerçek maker/taker tarifelerini uygulamaya başladığında ölen stratejiler kötü fikirler değildi — çok sık işlem yapan iyi fikirlerdi. Çözüm genellikle daha iyi bir sinyal değil, daha uzun bir zaman dilimi oldu. Artık ortalama işlem getirisi nosyonelin %0,15'inin altında kalan her şeyi terk ediyoruz, çünkü çift yönlü maliyetlerden sonra bileşik büyütecek bir şey kalmıyor.
Fonlama, hafızası olan bir pozisyon vergisidir
Vadesiz vadeli işlemler her saat ya da sekiz saatte bir fonlama öder ve bu gürültü değildir: yapısal olarak, momentum sistemlerinin tam da istediği işlemlerle ilişkilidir. Herkes long olduğunda fonlama pozitiftir ve bunu ödeyen sizin long momentum pozisyonunuzdur. Fonlama tahakkuku olmayan bir geriye dönük test, perplerde trend takibini sistematik biçimde olduğundan iyi gösterir. Bunu utandırıcı yoldan öğrendik — bütün bir fonlama-carry strateji ailesi otomatik terk edildi, çünkü motor tam da onların toplamak üzere tasarlandığı fonlamayı hesaba geçirmiyordu. Sinyalde sorun yoktu. Eksik olan muhasebeydi.
Etki, büyüklüğünüzün kareköküyle ölçeklenir
Bar tabanlı geriye dönük testin kibar kurgusu, kapanışta dolduğunuzdur. Küçük emirler için bu kabaca doğrudur. Kayda değer her şey içinse kabul gören model, etkinin emir büyüklüğünün hacme oranının kareköküyle arttığı ve bir daha geri gelmediğidir. Karekök yasasına dayalı bir etki tahminini her doluma ve öz sermaye eğrisinin kendisine katıyoruz. En çok da en can sıkıcı yerde önem kazanıyor: kapasite. Bir strateji 50 bin dolarda gerçekten kârlı, 5 milyon dolarda yapısal olarak zararlı olabilir ve bu sınırı yalnızca etkiyi hesaba katan bir eğri gösterir.
İleriye bakış, kodda değil veride saklanır
Kimse if tomorrow_close > today_close: buy() yazmıyor. İleriye bakış, veri tesisatından sızıyor: alım zamanı yerine yayın zamanıyla damgalanan haber duyarlılığı, bilindiği ana değil kapsadığı döneme göre birleştirilen fonlama oranları, geçmişe uygulanan "güncel" sembol evrenleri (hayatta kalma yanlılığı), tabelaya gerçekten düşen rakamın yerine geçen revize edilmiş ekonomik veriler. Kuralımız her yerde point-in-time: her yardımcı seri, bizim onu ne zaman bilebileceğimize göre zaman damgalanır ve bir geriye dönük test yalnızca o nanosaniyede var olanı okuyabilir.
Bir geriye dönük testin sınavı, eğrinin yukarı gidip gitmediği değildir. Aynı kodun, canlıda aynı sinyallerle beslendiğinde aynı işlemleri üretip üretmediğidir — ve bunu ancak her gün, sonsuza dek kontrol ederek öğrenirsiniz.
Bu son cümle bir slogan değil, gerçek bir süreç. Her gün, kâğıt üzerinde işlem gören her stratejinin penceresini geriye dönük test motorunda yeniden oynatıyor ve işlemleri tek tek karşılaştırıyoruz. Kâğıt ile tekrar oynatma uyuşmadığında ikisinden biri yalan söylüyordur ve bu genellikle bir maliyet ya da bir zaman damgasıdır. Yukarıdaki dört kalem, bize ilk yalan söyleyenler yalnızca.
← Tüm yazılar