Mengapa Backtest Anda Menganggap Lonjakan Volatiliti sebagai Rejim Baharu

Strategi yang menyasarkan volatiliti mengurangkan posisinya apabila volatiliti terukur meningkat, kemudian menambah pendedahan apabila volatiliti menurun. Kedengarannya mudah sehinggalah kejutan menyebabkan anggaran melonjak. Bergantung pada penganggar dan peraturan pengimbangan semula, strategi mungkin menghabiskan berminggu-minggu mengecilkan posisi selepas peristiwa itu, membeli semula hanya selepas pemulihan, atau mengubah saiz posisi dengan turun naik yang tidak menentu.

3 kesilapan pelaksanaan menyebabkan banyak kerosakan itu. Setiap satunya boleh membuat peraturan risiko yang munasabah kelihatan tidak berguna atau hebat dalam backtest. Pembaikan bermula dengan menentukan perkara yang hendak dikawal oleh sasaran, kemudian memadankan anggaran dan jadual dagangan dengan tujuan itu.

Kesilapan 1: Menganggap anggaran volatiliti terkini sebagai ramalan

Sisihan piawai bergerak ialah ringkasan bagi tempoh pilihan. Ia tidak tahu sama ada sesi seterusnya akan tenang atau bergelora. Tempoh yang pendek bertindak balas dengan cepat terhadap kejutan, tetapi anggarannya boleh kekal tinggi selagi kejutan itu masih dalam sampel. Tempoh yang panjang bergerak perlahan ke kedua-dua arah.

Bayangkan strategi yang menyasarkan volatiliti tahunan 10% dengan anggaran 20 hari. Jika anggaran melonjak daripada 10% kepada 25%, peraturan volatiliti songsang yang mudah mengurangkan pendedahan kepada 40% daripada paras sebelumnya. Apabila kejutan itu keluar daripada tempoh anggaran, anggaran boleh jatuh mendadak dan pendedahan melonjak semula. Laluan yang terhasil bergantung pada tempoh anggaran, siri pulangan dan jadual pengimbangan semula, sama seperti sasaran utamanya.

Kerosakan itu sering kelihatan apabila posisi dijual selepas susut nilai dan risiko dipulihkan selepas harga melantun. Ini tidak membuktikan peraturan itu salah: mengehadkan risiko sepanjang tempoh bergelora mungkin memang tujuannya. Namun, backtest yang hanya melaporkan volatiliti terealisasi boleh menyembunyikan kos dari segi pusing ganti dan penyertaan yang tertangguh.

Uji beberapa tempoh anggaran menggunakan tempoh yang sama, kemudian teliti laluan pendedahan di sekitar kejutan. Model ramalan mungkin wajar jika meningkatkan keputusan di luar sampel, tetapi anggaran yang lebih canggih tidak mendapat kepercayaan hanya kerana garisnya lebih licin.

Kesilapan 2: Mengehadkan saiz posisi lalu menganggap sasaran telah tercapai

Penyasaran volatiliti biasanya dilaksanakan sebagai pengganda. Bentuk ringkasnya ialah volatiliti sasaran dibahagikan dengan volatiliti anggaran, kemudian digunakan pada posisi asas strategi. Dalam pasaran berleveraj, pengganda boleh menjadi besar apabila anggaran kecil. Pembangun sering menetapkan had maksimum, langkah yang wajar untuk backtest, tetapi had itu mengubah peraturan.

Katakan sasaran ialah 12%, volatiliti anggaran ialah 4% dan posisi asas ialah 1.0. Pengganda tanpa had ialah 3.0. Dengan had 1.5, pendedahan yang dikehendaki strategi tidak dapat dicapai. Sebaliknya, apabila volatiliti anggaran meningkat kepada 30%, pengganda tanpa had turun kepada 0.4. Had minimum pendedahan sebanyak 0.5 bermakna strategi kekal dengan pendedahan lebih tinggi daripada yang ditetapkan formula sasaran.

Ketiga-tiganya ialah kawalan yang berbeza. Nyatakan setiap satu secara berasingan dalam spesifikasi strategi dan laporkan kekerapan setiap kawalan mula berkuat kuasa. Jika had maksimum aktif sepanjang separuh tempoh sampel, volatiliti terealisasi di bawah sasaran mungkin sekadar hasil yang dijangka.

Kesilapan 3: Mengimbangkan semula secara berterusan dalam model tetapi secara berkala dalam akaun

Backtest mungkin mengira semula pendedahan pada setiap bar, sedangkan dagangan simulasi menyemaknya sekali sehari. Walaupun kedua-duanya menggunakan formula yang sama, itu tetap strategi yang berbeza. Pengimbangan semula yang kerap bertindak balas lebih pantas, tetapi boleh menukar hingar anggaran menjadi pesanan. Dalam niaga hadapan, pusing ganti melibatkan fi dan kemungkinan pendedahan kepada kadar pendanaan; dalam ekuiti, ia melibatkan komisen, spread dan impak pasaran. Pelarasan kecil boleh menelan kos tinggi apabila berulang kali melintasi spread.

Ambil portfolio bernilai 100,000 dolar dengan posisi sasaran 50,000 dolar. Jika volatiliti anggaran mengubah sasaran kepada 47,000 dolar, kemudian kembali kepada 49,000 dolar pada sesi seterusnya, peraturan harian akan mendagangkan 5,000 dolar dalam tempoh 2 hari. Peraturan mingguan mungkin hanya berdagang sekali, bergantung pada tarikh pemerhatiannya. Tiada jadual yang semestinya lebih baik. Backtest perlu memodelkan jadual yang benar-benar boleh diikuti oleh strategi simulasi.

Satu alternatif praktikal ialah jalur pengimbangan semula: lakukan dagangan hanya apabila pendedahan semasa berbeza daripada sasaran melebihi ambang yang ditetapkan. Ini boleh mengurangkan dagangan berulang, tetapi risikonya juga boleh menyimpang daripada sasaran. Paparkan jalur, pusing ganti yang terhasil dan volatiliti terealisasi bersama-sama; jangan bentangkan sasaran seolah-olah jalur itu tiada kesan.

Apakah yang patut dilaporkan oleh backtest penyasaran volatiliti?

Pastikan peraturannya cukup jelas supaya seseorang boleh menerangkan perubahan posisi berdasarkan inputnya. Sekurang-kurangnya, rekodkan anggaran, pengganda tanpa had, pengganda yang digunakan, status had maksimum atau minimum, pendedahan sasaran, pendedahan sebenar dan keputusan pengimbangan semula pada setiap kemas kini. Kemudian bandingkan varian menggunakan data, kos dan andaian pelaksanaan yang sama.

Teliti juga minggu-minggu yang paling buruk. Adakah strategi mengurangkan risiko sebelum kerugian berlaku, atau selepasnya? Adakah ia memulihkan pendedahan sebelum pemulihan, atau selepasnya? Jawapan itu tidak akan menentukan sama ada peraturan risiko tersebut berbaloi. Namun, jawapan itu akan menunjukkan peraturan yang sebenarnya anda uji.