Backtest portfela może pokazywać płynny przebieg krzywej kapitału, a jednocześnie wydawać te same środki dwa razy. Dzieje się tak, gdy symulator traktuje kapitał własny, gotówkę, zabezpieczenie i siłę nabywczą jako wartości wymienne. Są ze sobą powiązane, ale odpowiadają na różne pytania: co posiada rachunek, ile jest winien i ile może w tej chwili przeznaczyć na kolejne zlecenie.
Załóżmy, że strategia zaczyna z kwotą $10,000 i kupuje aktywa za $6,000. Zostaje jej $4,000 wolnej gotówki. Jeśli backtest wyznaczy następnie wielkość drugiej pozycji na poziomie 100% kapitału własnego wynoszącego $10,000, zaangażuje ekspozycję o wartości $16,000, wykazując jedynie $10,000 kapitału. Przy niektórych zasadach rachunku taki poziom dźwigni może być dopuszczalny. Nie staje się jednak dopuszczalny tylko dlatego, że kod obliczający wielkość pozycji użył wartości „kapitału własnego”.
Błąd nr 1: traktowanie kapitału własnego jak gotówki
To uproszczenie często pojawia się w strategiach wieloaktywowych. Każdy sygnał wyznacza wielkość zlecenia jako część bieżącej wartości portfela, a każde zlecenie uwzględnia jej pełną wartość. Pętla portfelowa oblicza zlecenia niezależnie, a potem sumuje je bez rezerwowania kapitału.
W backteście na płynnych instrumentach, bez wezwań do uzupełnienia depozytu, łatwo przeoczyć skutki takiego błędu. Zyski wyglądają wiarygodnie, a wagi pozycji zsumowane po fakcie czasem wynoszą 140% lub 180%. Rachunek rzeczywisty może odrzucić późniejsze zlecenia albo utrzymywać dźwignię, której strategia wcale nie miała używać.
Rezerwuj gotówkę podczas składania zleceń. Na rachunku gotówkowym zakup za $2,000 zużywa $2,000 plus opłaty. Na rachunku z depozytem zabezpieczającym oblicz wymagany depozyt zgodnie z zasadami venue, a następnie pomniejsz o tę kwotę dostępną siłę nabywczą. Jeśli kilka zleceń napływa jednocześnie, określ ich priorytet. W przeciwnym razie wynik może zależeć od tego, która pętla wykonała się jako pierwsza.
Błąd nr 2: uznawanie zablokowanego zabezpieczenia za wolną siłę nabywczą
Na venue instrumentów pochodnych wniesienie zabezpieczenia w wysokości $1,000 nie musi oznaczać, że kapitał własny rachunku zmniejszył się o $1,000. Oznacza jednak, że te środki są przypisane do otwartej pozycji. Częste uproszczenie księgowe polega na odjęciu tej kwoty od gotówki, a następnie ponownym odjęciu pełnej wartości nominalnej pozycji od siły nabywczej. Inne działa odwrotnie i traktuje zabezpieczenie jednocześnie jako wolną gotówkę i depozyt zabezpieczający.
Oba błędy zniekształcają obraz tego, co może zrobić kolejne zlecenie. Pierwszy może sprawiać, że strategia wygląda na niepotrzebnie ograniczoną; drugi może zatwierdzać zlecenia, których rachunek nie jest w stanie obsłużyć. Przy dźwigni 5× pozycja o wartości $5,000 może wymagać około $1,000 depozytu początkowego, ale depozyt utrzymaniowy, opłaty, niezrealizowane straty i poziomy właściwe dla danego venue zmieniają dostępną kwotę. Wartość nominalna to nie to samo co zabezpieczenie.
| Wielkość na rachunku | Co oznacza | Może finansować nowe zlecenie? |
|---|---|---|
| Kapitał własny | Wartość rachunku po uwzględnieniu zobowiązań i wycenionych pozycji | Tylko z uwzględnieniem zasad depozytu zabezpieczającego i siły nabywczej |
| Wolna gotówka | Gotówka, która nie została już wydana, zarezerwowana ani zastawiona | Tak, w granicach zasad dotyczących instrumentu |
| Zablokowane zabezpieczenie | Środki zabezpieczające otwartą pozycję lub zlecenie | Zwykle niedostępne do czasu zwolnienia |
| Siła nabywcza | Zdolność do składania dodatkowych zleceń obliczana przez venue | Tak, do wysokości bieżącego limitu |
Modeluj te wielkości osobno, nawet jeśli na danym venue w prostym przypadku niektóre z nich są równe. Następnie sprawdź, co się dzieje, gdy pozycja przynosi stratę: kapitał własny spada, depozyt utrzymaniowy może wzrosnąć jako część wartości nominalnej, a dostępna siła nabywcza może skurczyć się szybciej, niż sugerowałaby każda z tych wartości z osobna.
Błąd nr 3: zwalnianie gotówki w chwili sygnału wyjścia
Backtest często uwalnia kapitał natychmiast po pojawieniu się sygnału wyjścia. Sygnał wyjścia nie oznacza jednak realizacji zlecenia. Zlecenie może oczekiwać na realizację, zostać zrealizowane częściowo albo anulowane; dopóki pozycja faktycznie nie zostanie zamknięta, jej depozyt zabezpieczający i ekspozycja pozostają. Nawet po realizacji zlecenia opłaty i zrealizowany P&L wpływają na dostępną kwotę.
Skutki tego błędu najczęściej ujawniają się przy szybkiej rotacji pozycji. Symulator zamyka jedną transakcję, natychmiast wydaje uzyskane środki na kolejną, po czym zakłada, że oba zlecenia zostały bez problemu zrealizowane po oczekiwanych cenach. W handlu papierowym drugie zlecenie może zostać odrzucone, gdy pierwsza pozycja wciąż jest otwarta. Zlecenie wyjścia może też zostać zrealizowane tylko częściowo, pozostawiając na rachunku mniej wolnego kapitału, niż zakładał backtest.
Śledź oczekujące zlecenia i pozycje jako zobowiązania kapitałowe. Uwalniaj kapitał po realizacji zleceń, a nie na podstawie zamiarów. Częściowo zrealizowane zlecenie wyjścia powinno uwalniać kapitał proporcjonalnie do faktycznie zamkniętej części pozycji, po odjęciu kosztów. Takie podejście może wydawać się drobiazgowe, dopóki 2 strategie nie zaczną konkurować o te same środki w zmiennym dniu.
Prowadź jawny rejestr
Dla każdego momentu podejmowania decyzji prowadź rejestr aktualizowany w stałej kolejności: wyceń istniejące pozycje, oblicz kapitał własny i depozyt zabezpieczający, przetwórz realizacje i koszty, ponownie oblicz siłę nabywczą, a następnie wyznacz wielkość nowych zleceń i zarezerwuj na nie środki. Zapisuj wystarczająco dużo szczegółów, by uzgodnić każdą zmianę stanu gotówki i wartości pozycji.
Przydatny warunek niezmienniczy: każde zaakceptowane zlecenie musi mieć pokrycie zgodne z modelem rachunku w chwili składania. Jeśli symulator nie potrafi wyjaśnić, jakie środki pieniężne lub depozyt zabezpieczający je pokrywają, backtest nie wykazał, że portfel mógł utrzymać tę pozycję.
Równolegle z obliczaniem stopy zwrotu przeprowadź niewielki audyt. Podaj maksymalną ekspozycję brutto, minimalną ilość wolnej gotówki, minimalny zapas ponad wymagany depozyt i liczbę zleceń, których wartość przekroczyłaby siłę nabywczą. Strategia, która osiąga dobre wyniki tylko wtedy, gdy kapitał jest po cichu wykorzystywany ponownie, daje wynik dotyczący wielkości pozycji w portfelu, a nie backtest gotowy do wdrożenia.
← Wszystkie wpisy
