Backtesty akcji często błędnie uwzględniają dywidendy na 1 z 3 sposobów: traktują skorygowany szereg cenowy tak, jakby można było po tych cenach zawierać transakcje, księgują gotówkę w niewłaściwym dniu albo całkowicie pomijają dywidendę. Każde z tych podejść może dać wiarygodny wykres, ale błędną wartość rachunku.
Ważne jest rozróżnienie między ceną, po której handluje się akcją, a gotówką lub akcjami wynikającymi ze zdarzenia korporacyjnego. Śledź oba te elementy. Dywidenda zmienia kwotę należną akcjonariuszowi; nie sprawia, że spadek ceny w dniu bez dywidendy znika z historii rynkowej.
Błąd 1: handel po skorygowanej cenie zamknięcia, jakby była kwotowaniem
Dostawcy danych historycznych często korygują ceny o dywidendy, aby wykres przedstawiał całkowitą stopę zwrotu z reinwestycją. Taki szereg przydaje się w niektórych rodzajach analiz. Nie jest jednak ceną, po której zlecenie mogłoby zostać zrealizowane.
Rozważmy akcję, która zamyka się po $100, a następnie przechodzi przez dzień bez dywidendy w wysokości $1 na akcję. Jeśli otwiera się po $99 i nic innego się nie zmienia, wykres nieskorygowanych cen pokazuje spadek o 1%. Szereg skorygowany o dywidendy może usunąć tę nieciągłość przez przeskalowanie cen historycznych. Backtest, który używa skorygowanego szeregu zarówno do sygnałów, jak i realizacji zleceń, miesza konwencję obliczania stopy zwrotu z ceną, po której można zawierać transakcje.
Skutki zależą od strategii. Próg oparty na niedawnym maksimum może zadziałać przy cenie, po której nigdy nie handlowano. Stop może uruchomić się przy skorygowanym poziomie. Stopy zwrotu obliczone z tego samego skorygowanego szeregu mogą wyglądać gładko, podczas gdy realizacje zleceń są wyceniane w innym świecie.
| Pole ceny | Przydatne do | Ryzykowne założenie |
|---|---|---|
| Surowa cena transakcyjna lub kwotowanie | Sygnałów i symulacji realizacji zleceń, z odpowiednim uwzględnieniem czasu | Obejmuje już przepływy pieniężne dla akcjonariusza |
| Skorygowana cena zamknięcia uwzględniająca dywidendy | Niektórych porównań całkowitej stopy zwrotu | Była dostępna jako cena możliwa do uzyskania przy realizacji zlecenia |
| Skorygowane świece OHLC | Analizy, jeśli metody korekty są znane | Maksima i minima śróddzienne odpowiadają historycznym kwotowaniom |
Błąd 2: księgowanie dywidendy w dniu bez dywidendy
Dzień bez dywidendy określa, komu przysługuje wypłata zgodnie z obowiązującymi zasadami rynku. Gotówka trafia na rachunek zwykle później, w dniu wypłaty. W symulacji rachunku te daty pełnią różne funkcje.
Załóżmy, że posiadasz 100 akcji przez dzień bez dywidendy, w którym przysługuje zadeklarowana dywidenda w wysokości $0.50 na akcję, wypłacana 2 tygodnie później. W tym dniu strategia może nabyć prawo do należności w wysokości $50. Nie ma jeszcze jednak $50 gotówki, którą można wydać. Jeśli symulator od razu doda tę kwotę do siły nabywczej, może sfinansować zakup, na który rzeczywisty rachunek nie mógłby przeznaczyć tej wypłaty.
W przypadku obliczania stopy zwrotu z długiej pozycji typu kup i trzymaj może wystarczyć ujęcie prawa do dywidendy w dniu bez dywidendy. Jeśli strategia reinwestuje wypłaty, śledzi siłę nabywczą lub handluje w pobliżu daty rozliczenia, należy osobno uwzględnić należność i wypłatę. Korzystaj z harmonogramu wypłat znanego w danym czasie; późniejsza korekta danych nie powinna zmieniać tego, co system mógł przewidzieć.
W przypadku podstawowej długiej pozycji spadek ceny w dniu bez dywidendy zbliżony do kwoty dywidendy nie oznacza automatycznie straty z transakcji. Na rachunku jest mniej dolarów w akcjach i należność z tytułu dywidendy. To, czy te wartości dokładnie się równoważą, zależy od ruchu rynku, podatków, potrąceń podatkowych i przyjętych zasad symulacji.
Błąd 3: pomijanie dywidend, bo cena już spadła
Pozostawienie cen bez korekty i pominięcie przepływu gotówki prowadzi do odwrotnego zniekształcenia. W przykładzie ze spadkiem ze $100 do $99 posiadacz 100 akcji ma teraz akcje warte $9,900 zamiast $10,000, a do tego prawo do dywidendy w wysokości $100. Uwzględnienie samych akcji wykazuje stratę $100, choć w uproszczeniu łączna wartość pozostaje bez zmian.
Ten błąd może być szczególnie duży w długim okresie lub w portfelu akcji o wysokich wypłatach. Może też wpływać na sygnały: strategia, która interpretuje każdą lukę cenową w dniu bez dywidendy jako zwykły ruch spadkowy, może sprzedać dokładnie w niewłaściwym momencie. Dywidenda może wyjaśniać lukę, ale nie przesądza o kolejnym ruchu rynku.
Jak modelować dywidendy w backteście akcji?
Zacznij od surowych cen znanych w danym momencie, używanych do podejmowania decyzji i realizacji zleceń, a następnie odwzoruj zdarzenia korporacyjne jako jawne zdarzenia na rachunku. Wymagany poziom szczegółowości zależy od tego, na jakie pytanie ma odpowiedzieć backtest.
- Przy pomiarze całkowitej stopy zwrotu: uwzględniaj wypłaty, do których inwestor nabył prawo, w wartości portfela, i dokumentuj założenie dotyczące reinwestycji.
- Przy symulacji strategii: rozdzielaj akcje, należności, wypłaty gotówkowe i siłę nabywczą, gdy istotny jest czas ich ujęcia.
- Przy sygnałach i realizacji zleceń: używaj pól cenowych odpowiadających rzeczywistym historycznym poziomom rynkowym oraz czasowi ich dostępności.
Osobno sprawdź też splity, dywidendy specjalne i potrącenia podatkowe. Zwykła dywidenda w wysokości $1 i specjalna wypłata w wysokości $10 mogą prowadzić do różnych korekt cen i zupełnie odmiennego zachowania strategii. Pojedyncza flaga dostawcy danych „skorygowana” rzadko dostarcza wystarczających informacji.
Gdy backtest obejmuje dzień bez dywidendy, zapytaj, co rachunek posiadał przed tym dniem, do jakiej wypłaty nabył prawo, kiedy wpłynęła gotówka i który szereg cenowy wpłynął na decyzję. Jeśli wszystkie te kwestie są ukryte w jednej kolumnie skorygowanych cen zamknięcia, krzywa kapitału opiera się na założeniach, których nie widać.
← Wszystkie wpisy
