Testujesz wstecznie miesięczną strategię rotacji ETF-ów, a pierwszy wykres wygląda schludnie: kupujesz na koniec każdego miesiąca fundusz o najlepszych wynikach, trzymasz go do kolejnego rebalansowania i porównujesz wynik z benchmarkiem. Potem zauważasz, że przez kilka lat strategia osiąga wynik gorszy o kilka punktów procentowych niż prosty szereg „kup i trzymaj”. Podejrzewasz sygnał.
Zanim przepiszesz strategię, sprawdź, co portfel robił z wypłatami. Jeśli szereg cen nie uwzględnia dywidend, a rachunek nigdy nie otrzymuje gotówki, nie testujesz całkowitej stopy zwrotu. Jeśli szereg już uwzględnia ich reinwestowanie, a w księdze rachunku dodatkowo zapisujesz gotówkę, liczysz je podwójnie.
Zacznij od tego, co faktycznie posiada rachunek
Rozróżniaj trzy wielkości: notowaną cenę ETF-u, wypłaty należne rachunkowi i liczbę posiadanych jednostek. Fundusz może być notowany niżej w dniu bez prawa do dywidendy, a jednocześnie rachunek nabywa prawo do wypłaty. Sama zmiana ceny nie oddaje całego zdarzenia ekonomicznego.
Załóżmy, że przez dzień bez prawa do dywidendy posiadasz 100 jednostek, a wypłata wynosi $0.40 na jednostkę. Należna Ci kwota to $40. Jeśli przed tym dniem cena funduszu wynosiła $50, w uproszczeniu cena może spaść do około $49.60, przy pozostałych warunkach bez zmian. Wartość rachunku przed opodatkowaniem pozostaje mniej więcej taka sama: 100 jednostek wartych $4,960 plus należne $40.
Rynek nie musi dokonać tak równej korekty. Ceny zmieniają się z innych powodów, a wypłaty mogą podlegać opodatkowaniu w zależności od rachunku i jurysdykcji. Księga rachunku nadal musi jednak spójnie ujmować należną kwotę.
Wykorzystuj daty zdarzeń do różnych celów
Informacje o wypłacie zwykle obejmują kilka dat. Dzień bez prawa do dywidendy rozstrzyga, czy transakcja daje prawo do wypłaty zgodnie z obowiązującymi zasadami rynku. Dzień ustalenia prawa wskazuje, według jakiej procedury fundusz ustala listę uprawnionych posiadaczy. Dzień płatności to termin, w którym gotówka ma wpłynąć na rachunek. Daty te są ze sobą powiązane, ale w symulacji nie oznaczają tego samego.
| Data | Ujęcie w portfelu | Błąd w backteście |
|---|---|---|
| Dzień bez prawa do dywidendy | Ustalenie prawa do wypłaty dla uprawnionych pozycji | Zaliczenie wypłaty tylko jednostkom nadal posiadanym w dniu płatności |
| Dzień ustalenia prawa | Odniesienie do procedury ewidencyjnej funduszu | Uznanie tej daty za zamiennik wszystkich zasad obrotu |
| Dzień płatności | Przeniesienie należności do gotówki | Reinwestowanie przed udostępnieniem gotówki |
W strategii rozliczanej od zamknięcia do zamknięcia jasno określ, kiedy mierzysz pozycje. Zakup zrealizowany na zamknięciu w dniu bez prawa do dywidendy na ogół nie powinien być traktowany tak samo jak jednostki posiadane przed tym dniem zgodnie ze standardowymi zasadami obrotu akcjami w USA. Dostawca danych może dla wygody udostępniać skorygowane ceny, ale nie informują one, jakie jednostki posiadał symulowany rachunek.
Wybierz jedną metodę reinwestowania i zastosuj ją tylko raz
Strategia potrzebuje jasnej zasady dotyczącej wypłat. Możesz trzymać je w gotówce do kolejnego zaplanowanego rebalansowania, reinwestować w dniu płatności albo wykorzystać szereg całkowitej stopy zwrotu od dostawcy danych do analizy wyników. Każda z tych opcji odpowiada na inne pytanie.
Jeśli reinwestujesz w dniu płatności, kupuj wyłącznie ułamkowe lub całe jednostki, które obsługuje rachunek, po cenie możliwej do uzyskania, i uwzględnij prowizje, jeśli pobiera je rynek lub broker. Jeśli trzymasz gotówkę, wlicz ją do wartości portfela i zdecyduj, czy przynosi odsetki. Jeśli korzystasz z szeregu całkowitej stopy zwrotu, nie dodawaj tych samych wypłat do księgi rachunku.
Przydatna zasada kontrolna: po zdarzeniu związanym z wypłatą stan rachunku powinien się bilansować pod względem jednostek, gotówki i należności. Korekta ceny i zapis wpływu gotówki nigdy nie mogą jednocześnie odzwierciedlać tych samych środków.
Oto drobny szczegół implementacyjny, który łatwo przeoczyć: kalendarz płatności może wyznaczać dzień, w którym strategia podejmuje już decyzję o rebalansowaniu. Ustal, czy przy obliczaniu wielkości zleceń strategia uwzględnia właśnie otrzymaną gotówkę. Ta konwencja może wpłynąć na transakcje, koszty i późniejsze pozycje, nawet gdy sama wypłata jest niewielka.
Niech backtest odpowiada na zadane pytanie
Porównuj podobne z podobnym. Benchmark oparty wyłącznie na cenach zaniża wynik względem portfela reinwestującego wypłaty. Benchmark oparty na całkowitej stopie zwrotu daje przewagę portfelowi, który pozostawia wypłaty bez reinwestowania, bo przypisuje mu metodę reinwestowania, której strategia nie stosowała.
Prowadź krótką ewidencję każdego zdarzenia: liczby uprawnionych jednostek, kwoty na jednostkę, utworzonej należności, dnia płatności, zaksięgowanej gotówki i ewentualnego zlecenia reinwestowania. Następnie uzgodnij wartość rachunku bezpośrednio przed zdarzeniem i po nim, uwzględniając zmianę rynkową i koszty transakcyjne.
Może się okazać, że sygnał rotacji był słaby. Najpierw jednak zadbaj o rzetelną ewidencję. Backtest powinien pokazać, czy strategia wybrała niewłaściwy ETF, czy po prostu zapomniała o gotówce wypłaconej przez fundusz.
← Wszystkie wpisy


