بک‌تست آپشن باید با سررسید مثل یک رویداد قراردادی برخورد کند، نه مثل معامله‌ای در لحظه آخر با آخرین مظنه نمایش‌داده‌شده. ممکن است تسویه قرارداد بر اساس یک شاخص ویژه انجام شود، اگر ارزش آن از آستانه‌ای بگذرد به‌طور خودکار اعمال شود، سهام تحویل دهد یا پیش از بسته‌شدن بازار دارایی پایه، معامله‌پذیری‌اش متوقف شود. همین جزئیات تعیین می‌کنند موقعیت به چه چیزی تبدیل می‌شود و چه وجهی جابه‌جا خواهد شد.
من از قواعد سررسید صرافی شروع می‌کنم و بعد مسیر قرارداد را تا آخرین لحظه‌ای که قابل معامله است، محاسبه تسویه و هرگونه تحویل در پی آن دنبال می‌کنم. مظنه روی صفحه می‌تواند پیش از آن زمان به ارزش‌گذاری موقعیت باز کمک کند، اما پرداختی سررسید را تعیین نمی‌کند.
آیا آپشن در همان زمانی سررسید می‌شود که معامله متوقف می‌شود؟
معمولاً زمان قطع معامله و سررسید دو رویداد جداگانه‌اند. ممکن است معامله آپشن متوقف شود، در حالی که دارایی پایه همچنان نوسان می‌کند. برای نمونه، تسویه یک آپشن شاخص اروپایی با تسویه نقدی می‌تواند بر اساس ارزش رسمی تسویه‌ای انجام شود که از حراج آغازین مشخصی محاسبه شده است. آخرین معامله آپشن ممکن است ساعت‌ها زودتر انجام شده و بر اساس سطح متفاوتی از شاخص باشد.
این فاصله برای هرکسی که تا بعد از زمان قطع معامله موقعیت را نگه می‌دارد ریسک ایجاد می‌کند. اگر دارایی پایه پس از آن از قیمت اعمال عبور کند، ارزش تسویه آپشن ممکن است تغییر کند، در حالی که خود آپشن دیگر قابل معامله نیست. بک‌تستی که همه موقعیت‌ها را هنگام بسته‌شدن عادی بازار دارایی پایه می‌بندد، ممکن است این ریسک را نادیده بگیرد.
| قاعده قرارداد | چه چیزی را مدل کنیم | میان‌بری که معمولاً جواب نمی‌دهد |
|---|---|---|
| آخرین زمان معامله | اینکه تا چه زمانی سفارش‌ها هنوز می‌توانند در آپشن اجرا شوند | فرض اینکه معامله تا بسته‌شدن دارایی پایه ادامه دارد |
| مبنای تسویه | شاخص، حراج یا قیمت تثبیت‌شده‌ای که برای محاسبه پرداختی به کار می‌رود | جایگزین‌کردن آخرین مظنه آپشن یا قیمت پایانی نزدیک دارایی نقدی |
| روش اعمال | اعمال خودکار، آستانه و هر مهلت ثبت دستور مغایر | اعمال یکسان همه آپشن‌های در سود |
| تحویل | پرداخت نقدی یا سهام/قراردادهای آتی ایجادشده بر اثر اعمال | حذف آپشنی که سررسید شده، بدون ثبت چیزی که جای آن را می‌گیرد |
ارزش سررسید آپشن با تسویه نقدی را چطور محاسبه کنم؟
از مبنای رسمی تسویه و ضریب قرارداد استفاده کنید. پرداخت ناخالص هر قرارداد اختیار خرید برابر است با max(settlement value − strike, 0) × multiplier. برای اختیار فروش، برابر است با max(strike − settlement value, 0) × multiplier. سپس قواعد ارزی و جریان نقدی قرارداد را اعمال کنید.
فرض کنید اختیار خرید شاخصی با تسویه نقدی، قیمت اعمال 5,000، ارزش تسویه 5,012.4 و ضریب $100 به‌ازای هر واحد شاخص دارد. پرداخت ناخالص آن $1,240 برای هر قرارداد است. اگر بک‌تست به‌جای آن از آخرین قیمت معامله‌شده یعنی 5,009 استفاده کند، $900 ثبت می‌کند؛ پیش از کارمزدها، اختلافی برابر با $340. حتی اختلاف کوچکی در تسویه می‌تواند از سود معمول هر معامله در یک راهبرد بیشتر باشد.
ارزش رسمی تسویه را در فیلدی جداگانه نگه دارید. ممکن است این مقدار پس از آخرین مظنه قابل معامله آپشن منتشر شود و برای محاسبه‌اش از بازه زمانی دیگری استفاده شده باشد. اگر سابقه داده شما فقط قیمت پایانی شاخص را دارد، تقریب را مشخص کنید و حساسیت نتایج را نسبت به اختلاف‌های محتمل در تسویه بسنجید.
وقتی اعمال آپشن به تحویل سهام می‌انجامد، چه چیزی تغییر می‌کند؟
اعمال می‌تواند موقعیتی در سهام یا قراردادهای آتی ایجاد کند. اختیار خرید در سود ممکن است به سهام خریداری‌شده با قیمت اعمال تبدیل شود؛ اختیار فروش در سود ممکن است به سهام فروخته‌شده با قیمت اعمال تبدیل شود. سپس بک‌تست باید آن موقعیت را ادامه دهد و ریسک بازار، تأمین مالی و هزینه‌های بستن آن را هم لحاظ کند.
این ادامه موقعیت نزدیک به زمان پرداخت سود سهام یا وقتی راهبرد اجازه نگهداری دارایی تحویلی را نمی‌دهد اهمیت پیدا می‌کند. بعضی آپشن‌های آمریکایی ممکن است زودتر اعمال شوند و تخصیص هم پیش از سررسید رخ دهد. بنابراین مدلی که فرض می‌کند همه آپشن‌ها تا روز آخر باز می‌مانند، ممکن است در آستانه رویدادی مهم موجودی نادرستی داشته باشد.
آیا باید آپشنی را که فقط اندکی در سود است اعمال کنم؟
قواعد آستانه اعمال خودکار و زمان قطع را دنبال کنید. ممکن است یک پلتفرم آپشن‌هایی را که از مبلغ مشخصی بیشتر در سودند اعمال کند و در عین حال اجازه دهد طی بازه‌ای محدود، دستوری برای تغییر این پیش‌فرض ثبت شود. راهبردی که نمی‌تواند چنین دستورهایی بفرستد، نباید بی‌سروصدا فرض کند که قادر به این کار است.
نزدیک آستانه، دارایی پایه می‌تواند بین آخرین معامله و تصمیم اعمال جابه‌جا شود. قیمت یا مبنای تسویه‌ای را که تصمیم بر اساس آن گرفته می‌شود، آستانه پلتفرم و نتیجه در هر سوی آستانه را ثبت کنید. اگر منبع اطلاعات کافی برای بازسازی تصمیم فراهم نمی‌کند، فرض را صریح بنویسید و هر دو حالت را اجرا کنید. در اینجا ممکن است یک منحنی سرمایه مرتب، قاعده عملیاتی بسیار نامرتبی را پنهان کند.
بک‌تست آگاه از سررسید باید چه داده‌هایی ذخیره کند؟
شرایط قرارداد را با تاریخ شروع اعتبار نسخه‌بندی کنید. دست‌کم زمان آخرین معامله، زمان سررسید، روش تسویه، مبنای تسویه و زمان انتشار آن، ضریب، سبک اعمال، آستانه اعمال خودکار و قاعده تحویل را ذخیره کنید. هر جریان نقدی سررسید یا موقعیت تحویلی را به قرارداد و سابقه تسویه‌ای که آن را ایجاد کرده پیوند دهید.
سپس چند سررسید را دستی بررسی کنید: یکی که به‌وضوح در سود باشد، یکی خارج از سود و یکی نزدیک آستانه اعمال. جریان نقدی مدل‌شده را با مشخصات قرارداد و سابقه تسویه پلتفرم تطبیق دهید. اگر این 3 مورد درست عمل کنند، مبنای بسیار مطمئن‌تری برای اعتماد به بقیه سوابق سررسید خواهید داشت.
← همهٔ مطالب
