Daha ayrıntılı piyasa verileri bir stratejinin geriye dönük testini daha az güvenilir kılabilir. Tick verisi size daha fazla satır sunar, ama ölçüm ayrıntısını işlem yapabileceğinize dair bilgi sanmanız için daha fazla fırsat da yaratır.
Bar verisine dayalı bir testin stopu, genişleyen spread'i veya limit fiyatınıza kısa süreli dokunuşu kaçırdığını gördüyseniz bu kulağa ters gelebilir. Bunlar gerçek sorunlardır. Asıl soru, daha ince verinin bu sorunları gerçekten çözüp çözmediği ya da yalnızca simülatörün daha kendinden emin bir hikâye anlatmasını mı sağladığıdır.
Tick verisi geriye dönük testin neleri görmesini sağlar?
Bir dakikalık bar, işlem dizisini dört fiyata ve toplam hacme sıkıştırır. Yalnızca bara bakarak genellikle en yüksek fiyatın en düşük fiyattan önce mi geldiğini, fiyatın iki uç seviyenin yakınında ne kadar kaldığını ya da belirli bir fiyatta emrinizi karşılayacak kadar işlem hacmi olup olmadığını anlayamazsınız.
İşlem tick'leri, bildirilen işlemlerin sırasını yeniden ortaya koyar. Kotasyonlar ise zaman içindeki gösterilen alış ve satış fiyatlarını ekler. İkisi birlikteyken spread, kotasyon değişiklikleri ve piyasa emrinin makul bir fiyattan emir defterini geçip geçemeyeceği hakkında daha kesin sorular sorabilirsiniz.
Ancak işlem kaydı, kuyruktaki yerinizi göstermez. Bekleyen emrinizin önünde o seviyede zaten 18 BTC varsa, orada 0.3 BTC'lik işlem gerçekleştiğini görmek emrinizin dolduğunu kanıtlamaz. İşlem akışı piyasada ne olduğunu gösterir; varsayımsal emrinizin tam olarak nerede beklediğini ise nadiren söyler.
Daha ince veri sonucu hangi durumlarda kötüleştirebilir?
İlk risk, kapsamın eşit olmamasıdır. Tick arşivlerinde çoğu zaman eksik aralıklar, borsa kesintileri, sembol değişiklikleri veya piyasalar arasında farklı saklama süreleri bulunur. Yalnızca veri sağlayıcının eksiksiz geçmişe sahip olduğu yerlerde test edilen bir strateji, fark ettirmeden ölçümü en kolay varlık ve dönemlere yönelik bir stratejiye dönüşebilir.
İkinci risk zamanlamadır. Zaman damgaları borsa olay zamanını, veri sağlayıcının veriyi aldığı anı ya da dosyanın oluşturulduğu anı gösterebilir. Simülatörünüz farklı akışlardaki olayları saatleri kusursuz biçimde eşzamanlıymış gibi sıralarsa, sisteminizde henüz mevcut olmayan bir kotasyona tepki verebilir.
Daha fazla satır, uygulama hatalarını gizlemeyi de kolaylaştırır. Bar stratejisi dakikada bir karar verebilir. Tick tabanlı bir sürüm aynı dakikada onlarca kez işlem yapabilir ve her seferinde spread, komisyon ve piyasa etkisi öder. Simülatör her sinyalin gözlemlenen sonraki fiyattan gerçekleşebileceğini varsayıyorsa, bu kesinlik yalnızca görüntüdedir.
60 gözlem, otomatik olarak işlem yapmak için 60 bağımsız fırsat anlamına gelmez. Hepsi aynı gelişen kotasyonu tanımlıyor olabilir ve emriniz kullanılabilir kalan miktarı etkileyebilir. Yüksek frekanslı bir simülasyonun ek ayrıntıyı dürüstçe kullanması için emir ve gecikme modeli gerekir.
Tick verisi ne zaman maliyetine değer?
Mevcut verinizle yanıtlayamadığınız soruyla başlayın. Soru “stopum mu yoksa hedefim mi önce gerçekleşti?” ise işlem tick'leri yardımcı olabilir. “Girişte spread maliyeti ne kadardı?” ise kotasyon verisi daha uygundur. “Pasif emrim dolar mıydı?” diye soruyorsanız derinlik ve kuyruk varsayımlarına ihtiyacınız olabilir; bunlar bile geçmişteki kuyruğun tamamını nadiren yeniden kurabilir.
| Araştırma sorusu | Yararlı veri | Hâlâ neyi kanıtlayamaz |
|---|---|---|
| Bir eşik, diğer eşikten önce işlem gördü mü? | İşlem tick'leri | Emrinizin eşiklerden herhangi birinde dolduğunu |
| Bir piyasa emri hangi spread'i geçti? | Zaman damgalı alış ve satış kotasyonları | Gösterilen miktarın hâlâ kullanılabilir olduğunu |
| Pasif bir emir dolabilir miydi? | Kotasyonlar, derinlik ve kuyruk modeli | Canlı kuyruktaki tam yerinizi |
Haftalarca tutulan günlük bir sinyal için bir dakikalık barlar, karar sürecinin gerektirdiğinden zaten daha ince olabilir. Avantajı saniyeler içindeki gerçekleşmeye bağlı olan bir stratejideyse barlar, incelenen etkinin kendisini silebilir. Veri çözünürlüğünü stratejinin karar ve gerçekleşme ufkuna göre seçin.
Eklenen ayrıntının işe yarayıp yaramadığını nasıl anlarım?
Stratejiyi ve test dönemini sabit tutun. Mümkün olan her yerde, bar tabanlı sürümle daha ince veriyi kullanan sürümü aynı kararlar üzerinden karşılaştırın. Getiri ve risk istatistiklerinin yanı sıra gerçekleşen emirlerdeki, devir hızındaki, ödenen spread'deki, komisyonlardaki ve piyasa etkisindeki değişimleri izleyin. Sharpe yükselirken işlem sayısı üçe katlanıyor ve gerçekleşme modeli hâlâ sonraki işlem kaydındaki fiyattan emir dolduruyorsa, bu iyileşmeye kuşkuyla yaklaşmak gerekir.
Ardından ince veriyi bilerek bozun. Olayların küçük ve rastgele bir bölümünü çıkarın, gerçekçi bir akış gecikmesi ekleyin ve varsayılan spread'i ya da piyasa etkisini artırın. Birkaç milisaniyelik gecikmeyle çöken sonuç, stratejinin kalıcı bir özelliği değil, simülatörün olayları sıralama biçiminin sonucu olabilir.
Bir keresinde muhteşem bir iyileşmenin izini sürmek için bir öğleden sonramı, kısa bir işlem akışını çoğaltmış olan bir veri akışını inceleyerek geçirdim. Model, kopyalanmış işlemlere göre alım satım yapmayı öğrenmişti. Daha fazla veri, hatayı bir avantaj gibi göstermişti.
Barları eleştirenler, toplulaştırmanın izlenen yola bağlı gerçekleşme ayrıntılarını gizleyebildiği konusunda haklı. Aynı bar içindeki bir stop ile hedefin hangisinin önce geldiği yalnızca OHLC verisinden belirlenemez; spread anlık görüntüleri de kısa süreli bozulmaları kaçırabilir. Akış eksiksiz olduğunda ve simülatör olay zamanlamasına uyduğunda tick ve kotasyon verileri bu soruları daha doğru yanıtlayabilir.
Uygulanabilir ölçüt basit: Daha fazla ayrıntıyı yalnızca açıklayabildiğiniz bir kararı değiştirdiğinde alın ve bu ayrıntının gerçekleşmiş emre dönüşmesini sağlayan varsayımları gösterin. Aksi hâlde elinizde daha büyük bir veri kümesi ve daha kesin görünen bir geriye dönük test olur; ancak stratejinin gerçekten işlem yapabileceğine dair daha güçlü bir kanıtınız olmaz.
← Tüm yazılar


