استراتژی‌ها

مومنتوم سری زمانی SOL پرپچوال هایپرلیکویید 1ساعته با هدف‌گذاری نوسان؛ تک‌ابزاری، لانگ-شورت و شکار روند خرد

نتیجه: رهاشده

SolHyperliquidOneHourTimeSeriesMomentumVolTargetedLS

خلاصه نتیجه

هدف SolHyperliquidOneHourTimeSeriesMomentumVolTargetedLS شکار روند خرد در SOL هایپرلیکویید با سیگنال مومنتوم 1ساعته و حداقل دو پارامتر بود؛ نوآوری اصلی، اندازه‌گذاری با هدف‌گذاری نوسان برای جلوگیری صریح از انفجارهای اندازه‌گذاری نرمال‌نشده‌ای بود که استراتژی‌های قبلی را ناکام کرده بودند. اصلاح اندازه‌گذاری دقیقاً طبق طراحی عمل کرد: میانگین موقعیت 30.6% و حداکثر افت سرمایه 37% بود، نه انفجاری فاجعه‌بار؛ اما نتوانست نبود مزیت معاملاتی را جبران کند. در بازه بسیار کوتاهِ حدود 7 ماه (نه 2.5 سال ادعاشده)، سیگنال 1ساعته گرفتار رفت‌وبرگشت شد و نرخ برد به 23.7%، ضریب سود به 0.45 و شارپ به -3.55 رسید؛ کل CI منفی بود و 17% از سود ناخالص صرف کارمزد شد. تحلیلگر در نخستین تکرار، در مرحله بررسی بک‌تست، کار را متوقف کرد و به پوشش ناکافی داده‌ها و سیگنال به‌وضوح منفی و مستعد رفت‌وبرگشت استناد کرد. نتیجه ثبت‌شده این بود که هدف‌گذاری نوسان ریسک دنباله‌ای را کنترل می‌کند، اما مزیت معاملاتی نمی‌سازد؛ مومنتوم کوتاه‌مدت تک‌دارایی روی یک دارایی بزرگِ پرنوسان نیز از نظر ساختاری تکه‌تکه می‌شود.

گزارش استراتژی

فرضیه

استراتژی مومنتوم سری زمانی (روند) با موقعیت خرید-SHORT، SINGLE-INSTRUMENT و تک‌صرافی روی قراردادهای دائمی SOLUSD.HYPERLIQUID، تنها با استفاده از کندل‌های 1-HOUR OHLCV (NO داده تکمیلی تأمین مالی/OI/لیکوییدیشن/IV، NO ابزار دوم، NO مسیر نقدی CASH، حساب MARGIN ~0.09% RT). جهت معامله را علامت بازده یک دوره بازنگری تعیین می‌کند؛ اندازه موقعیت SIZE با هدف‌گذاری نوسان تعیین می‌شود (ارزش اسمی به‌طور معکوس با نوسان تحقق‌یافته اخیر مقیاس‌بندی می‌شود تا به هدف ریسک ثابت برسد). این تفاوت اصلی آن با سیستم روندی با اندازه ثابت یا حد ضرر ATR است و مستقیماً از زیان‌های فاجعه‌بار ناشی از اندازه‌گذاریِ نرمال‌نشده جلوگیری می‌کند (برای نمونه، افت سرمایه 81% که استراتژی مومنتوم تأمین مالی AVAX را از بین برد). فقط 2 پارامتر اصلی (دوره بازنگری مومنتوم و هدف نوسان) به‌علاوه یک پنجره برآوردگر نوسان دارد؛ عمداً حداقلی طراحی شده تا از نشانه بیش‌برازش که استراتژی‌های شکست/وتوی چندپارامتری این جلسه را از بین برد، دور بماند. نمایه ریسک: هدف نوسان سالانه‌شده هر موقعیت حدود 25% است؛ ارزش اسمی = (target_vol / realized_vol) * حقوق صاحبان سهام، با سقف اهرم 2x و حداکثر ارزش اسمی تک‌موقعیتی برابر با 30% حقوق صاحبان سهام؛ ریسک از طریق خودِ مقیاس‌بندی نوسان و نیز حد ضرر فاجعه‌بار گسترده 4.0x ATR(24) اعمال می‌شود؛ هر بار فقط یک موقعیت باز است و با تغییر علامت مومنتوم جهت عوض می‌شود. گردش معاملات کم تا متوسط (1H، نگهداری TSM از چند ساعت تا چند روز) هزینه کارمزد را در مقایسه با هزینه 0.09% RT پایین نگه می‌دارد. این استراتژی بزرگ‌ترین شکاف صرافی (HYPERLIQUID 6.1%->20% هدف)، شکاف جهت‌گیری (long_short 14.3%) و نیز بخشی از کم‌وزنی سبدهای افق میان‌مدت/کوتاه‌مدت را پوشش می‌دهد؛ در عین حال در تنها مسیر HL که از نظر ساختاری پاک و آزمون‌پذیر است باقی می‌ماند (تک‌ابزاری OHLCV روی صرافی بزرگی با تاریخچه متراکم ~2.5ساله 1H).

مومنتوم لانگ-شورت و تک‌ابزاری TSM با استفاده از هوک‌های استاندارد FactoryStrategy. جهت، صرفاً علامت بازده دوره بازنگری است (calculate_signal مومنتوم پیوسته را برمی‌گرداند که در هر کندل تغییر می‌کند، بنابراین تشخیص سیگنال ثابت Layer-2 را می‌گذراند؛ تصمیم علامت در should_enter است). اندازه‌گذاری، تمایز اصلی فرضیه است: هدف‌گذاری نوسان، مقیاس = target_vol/realized_vol که در آن realized_vol انحراف معیار سالانه‌شده بازده لگاریتمی ساعتی است (× جذر 8760)؛ ارزش اسمی = مقیاس × سرمایه، که کنترل واقعی ریسک و مانع انفجارهای اندازه‌گذاری نرمال‌نشده است. در SOL 1ساعته، نوسان تحقق‌یافته سالانه‌شده حدود 60-150% است؛ پس مقیاس حدود 0.25/0.9 ~ 0.28 می‌شود و موقعیت حدود 25-30% سرمایه است و عملاً هرگز به 100% نمی‌رسد. بنابراین اهرم را 1.0 با سقف ارزش اسمی 30% تعیین کردم، نه مقدار اسمی 2x در فرضیه؛ با این نوسان، سقف 2x هرگز فعال نمی‌شود. اهرم بیش از 1 بی‌اثر است و دروازه leverage_set_but_unused را فعال می‌کند؛ 1.0 هم رفتار کاملاً یکسانی می‌دهد، چون سقف هرگز لمس نمی‌شود. اهرم همچنان در اندازه‌گذاری (به‌صورت سقفی بدون تقویت) لحاظ می‌شود، پس پرچم اهرمِ استفاده‌نشده وجود ندارد. خروج‌ها با تغییر علامت مومنتوم موقعیت را معکوس می‌کنند و حد زیان فاجعه‌بارِ گسترده 4x ATR(24) اعمال می‌کنند (قیمت ورود/ATR هنگام ورود ثبت می‌شود و اگر وضعیت از دست برود، از avg_px_open بازسازی می‌شود)؛ حد زیان نقش پشتیبان دارد، نه اهرم اصلی کنترل ریسک. اندازه موقعیت از حداقل ارزش اسمی $10 هایپرلیکویید بیشتر است و هزینه تیکر حدود 0.09% RT با توجه به نگهداری چندساعته تا چندروزه TSM کم است. از نماد فهرست‌شده HL یعنی SOLUSD.HYPERLIQUID با تاریخچه متراکم حدود 2.5ساله و کندل‌های 1ساعته، مومنتوم تک‌ابزاری OHLCV (بدون وابستگی به فاندینگ/OI/IV/پایه دوم) استفاده می‌کند و شکاف‌های پلتفرم HYPERLIQUID و جهت long_short را در مسیر ساختاریِ تمیز HL پر می‌کند. min_bars_required تضمین می‌کند پنجره‌های مومنتوم، نوسان و ATR پیش از هر معامله در دسترس باشند.

دو عامل مستقل برای رد. (1) DATA COVERAGE: فرضیه، تاریخچه متراکم حدود 2.5ساله 1ساعته SOL را ادعا می‌کرد، اما بک‌تست فقط از 2025-10-11 تا 2026-05-22 را دربر می‌گیرد (حدود 221 روز، 5,357 کندل 1ساعته)؛ در عمل فقط حدود 7 ماه موجود/بارگذاری شده است، برای واک‌فوروارد 3 پنجره‌ای بسیار کوتاه و محدود به یک رژیم SOL. (2) DECISIVELY NEGATIVE SIGNAL: در این بازه، استراتژی -33.3% زیان می‌دهد (CAGR -49.8%)، شارپ -3.55 است و کل ENTIRE CI زیر صفر قرار دارد (-6.46 تا -1.00)، PF 0.45، نرخ برد 23.7%، امید ریاضی هر معامله -$154، 23 زیان پیاپی، امگا 0.36 و probabilistic_sharpe 0.0065. سیگنال مومنتوم سری زمانی 1ساعته روی SOL به‌شدت گرفتار رفت‌وبرگشت‌های فرسایشی می‌شود؛ نرخ برد 23.7% در خروج‌های ناشی از تغییر علامت مومنتوم نشان می‌دهد سیگنال تکه‌تکه شده است؛ کارمزد نیز 17.4% سود ناخالص است. تمایز هدف‌گذاری نوسان DID از نظر ساختاری مؤثر است (avg_position 30.6%، حداکثر DD 37% به‌جای انفجار 81% که از آن بیم می‌رفت)، اما کوچک‌تر کردن موقعیتِ یک سیگنال زیان‌ده مزیت معاملاتی ایجاد نمی‌کند. هیچ تنظیمی برای دوره بازنگری یا نوسان هدف، سیگنال به‌شدت منفی و مستعد رفت‌وبرگشت را مثبت نمی‌کند؛ 7 ماه هم برای واک‌فوروارد کافی نیست، پس بهینه‌سازی 2 ساعت را هدر می‌دهد. FAILURE PATTERN: مومنتوم سری زمانی کوتاه‌مدت (1ساعته) روی یک داراییِ بزرگِ رمزارزی با نوسان بالا، گرفتار رفت‌وبرگشت است (نرخ برد کمتر از -25%، PF <0.5) و حدود 17% سود ناخالص را صرف کارمزد می‌کند؛ هدف‌گذاری نوسان ریسک دنباله‌ایِ انفجار اندازه موقعیت را رفع می‌کند، اما مزیت معاملاتیِ غایب یا منفی را نه؛ همچنین بازه SOL 1ساعته هایپرلیکویید، در هر صورت، برای اعتبارسنجی بیش از حد کوتاه است (حدود 7 ماه).

پیاده‌سازی

مومنتوم سری زمانی لانگ-شورت و تک‌ابزاری روی قراردادهای دائمی SOLUSD.HYPERLIQUID، کندل‌های 1ساعته و فقط OHLCV. جهت، علامت بازده بازنگریِ 72 کندلی (حدود 3روزه) است؛ اندازه موقعیت با هدف‌گذاری نوسان تعیین می‌شود: ارزش اسمی = (target_vol 25% / realized_annualized_vol) × سرمایه، با سقف 30% از سرمایه؛ بنابراین مواجهه در رژیم‌های پرتلاطم کاهش و در رژیم‌های آرام افزایش می‌یابد (اصلاح انفجار ناشی از اندازه‌گذاری نرمال‌نشده). استراتژی یک موقعیت نگه می‌دارد، با تغییر علامت مومنتوم آن را معکوس می‌کند و با حد زیان فاجعه‌بارِ گسترده 4x ATR(24) زودتر خارج می‌شود. دو پارامتر اصلی (mom_lookback، target_vol) به‌علاوه پنجره برآوردگر نوسان. اهرم 1.0.

بررسی بک‌تست

شارپ: -3٫55
بازده کل: -33٫35%
حداکثر افت سرمایه: 37٫10%
کل معاملات: 219
نرخ برد: 23٫7%
ضریب سود: 0٫45

تمایز هدف‌گذاری نوسان از نظر ساختاری مؤثر بود: avg_position 30.6%، حداکثر DD 37% (CI اوج 54%)؛ بدون انفجار اندازه‌گذاری نرمال‌نشده، مطابق هدف طراحی

مسیر تمیز و تک‌ابزاری HL OHLCV، بدون مانع داده تکمیلی یا چندپایه؛ طراحی حداقلی با 2 پارامتر

داده‌ها فقط حدود 7 ماه را پوشش می‌دهند (2025-10 تا 2026-05)؛ NOT از 2.5 سال ادعاشده. این بازه برای آزمون پیش‌رونده با پنجره 3 معنادار بسیار کوتاه است و فقط یک رژیم SOL را دربرمی‌گیرد.

نتیجه به‌وضوح منفی: بازده کل -33.3%، CAGR -49.8%، شارپ -3.55 و کل CI زیر صفر (-6.46 تا -1.00)، PF 0.45، نرخ برد 23.7%، امید ریاضی -$154 به‌ازای هر معامله، 23 زیان پیاپی

مومنتوم 1ساعته TSM روی SOL گرفتار رفت‌وبرگشت است: نرخ برد 23.7% در خروج‌های ناشی از تغییر علامت مومنتوم؛ کارمزد 17.4% سود ناخالص، زیان را تشدید می‌کند

هر دو سال ناقص منفی بودند (2025 -22.6%، 2026 -14.5%)؛ امگا 0.36، سورتینو -4.44.

>0 برای قابل‌اجرا بودن

>730 برای واک‌فوروارد

خلاصه نتیجه

مومنتوم سری زمانی کوتاه‌مدت (1ساعته) روی یک دارایی بزرگِ رمزارزی با نوسان بالا، گرفتار رفت‌وبرگشت می‌شود (نرخ برد کمتر از -25%، PF <0.5) و حدود 17% سود ناخالص را صرف کارمزد می‌کند؛ هدف‌گذاری نوسان ریسک دنباله‌ایِ انفجار اندازه‌گذاری را رفع می‌کند، اما مزیت معاملاتی نمی‌سازد، چون کوچک‌تر کردن اندازه موقعیت برای سیگنال زیان‌ده باز هم به زیان می‌انجامد؛ فرضیه‌ای که به شکاف پلتفرم متکی است باید پیش از اتکا، وجود تاریخچه داده ادعاشده را بررسی کند.

تحلیلگر در مرحله بررسی بک‌تست پیش از بهینه‌سازی، به‌دلیل دو عامل مستقل حکم «کنارگذاشتن» صادر کرد: داده SOL 1ساعته هایپرلیکویید فقط حدود 7 ماه بود، نه حدود 2.5 سال ادعاشده؛ برای واک‌فوروارد 3 پنجره‌ای بسیار کوتاه بود و فقط یک رژیم را پوشش می‌داد. همچنین سیگنال مومنتوم 1ساعته روی SOL به‌شدت گرفتار رفت‌وبرگشت است (23.7% نرخ برد، PF 0.45) و مزیت معاملاتی به‌طور پایدار منفی است؛ هیچ پارامتری نمی‌تواند آن را مثبت کند.

استراتژی مومنتوم سری زمانی (روند) لانگ-شورت و تک‌ابزاری روی قراردادهای دائمیِ فقط OHLCV با بازه 1ساعته SOLUSD.HYPERLIQUID است. جهت را علامت یک بازده با دوره بازنگری تعیین می‌کند و اندازه موقعیت SIZE با هدف‌گذاری نوسان مشخص می‌شود (ارزش اسمی متناسب با معکوس نوسان تحقق‌یافته مقیاس می‌شود تا ریسک سالانه‌شده حدود 25% باشد و به 30% از سرمایه محدود شود). با تغییر علامت مومنتوم، موقعیت معکوس می‌شود و حد زیان فاجعه‌بارِ گسترده 4x ATR اعمال می‌شود؛ هدف‌گذاری نوسان، اصلاح عمدی انفجارهای ناشی از اندازه‌گذاریِ نرمال‌نشده است.

در فقط حدود 7 ماه (221 روز، 219 معامله)، نتیجه به‌وضوح منفی بود: بازده کل -33.3%، CAGR -49.8%، شارپ -3.55 و کل CI زیر صفر (-6.46 تا -1.00)، ضریب سود 0.45، نرخ برد 23.7%، امید ریاضی -$154 به‌ازای هر معامله، 23 زیان پیاپی، هر دو سال ناقص منفی و کارمزد برابر با 17.4% سود ناخالص بود؛ بااین‌حال هدف‌گذاری نوسان از نظر ساختاری مؤثر بود (میانگین موقعیت 30.6%، حداکثر افت سرمایه 37% به‌جای انفجار 81% که از آن بیم می‌رفت).

Stratmill ابزاری برای پژوهش و معامله آزمایشی است، نه مشاوره مالی یا کارگزار. نتایج بک‌تست و معامله آزمایشی فرضی هستند. معامله‌گری با ریسک زیان همراه است.