استراتژی‌ها

اثر هفته انقضای اختیار ماهانه روی ETFهای شاخص US: خرید SPY/QQQ/IWM/DIA در هفته OPEX، فروش استقراضی اختیاری تا هفته پس از انقضا (USEQ 1-DAY، صرفاً تقویمی، با وزن برابر، خروج بر پایه سیگنال/زمان)

نتیجه: رهاشده

OpexWeekIndexEtfLongShortUseq

خلاصه نتیجه

این استراتژی آزمود که آیا صرف بازده OPEX-هفته‌ایِ منتشرشده به چهار ETF شاخص اصلی US تعمیم می‌یابد یا نه: نگهداری خرید تا پایان هفته انقضا و فروش استقراضی اختیاری در هفته بعد. بک‌تست کل تاریخ (2000-2026، 2,520 پایه) هیچ ایرادی در کد یا حسابداری نیافت، اما استراتژی با شارپ -0.20 و افت سرمایه 69.2%، 61.3% زیان داد. بازوی کنترلِ صرفاً خرید حدود +0.016% برای هر پایه سود داد که کمتر از روند عادی هفتگی بود؛ اثر پس از 2020 معکوس شد. تحلیلگر پس از یک دور تکرار، هنگام بررسی بک‌تست به‌دلیل امید ریاضی منفی آن را کنار گذاشت. تحلیلگر اشاره کرد که این نتیجه نسخه سبد ETF را رد می‌کند، نه نتیجه مقاله درباره سهام منفرد S&P 100 را.

گزارش استراتژی

فرضیه

آزمون ساختار تقویمی چرخه ماهانه انقضای اختیار سهام (OPEX) روی چهار ETF شاخص US با عمیق‌ترین بازارهای اختیار فهرست‌شده: SPY.USEQ، QQQ.USEQ، IWM.USEQ، DIA.USEQ (کندل روزانه، چند دهه سابقه). شواهد منتشرشده (Stivers & Sun، «بازده و فعالیت اختیار در هفته انقضای اختیار برای سهام S&P 100»، J. Banking & Finance 2013) نشان می‌دهد سهام بزرگِ دارای اختیار، در هفته منتهی به انقضای ماهانه (سومین جمعه) بازدهی غیرعادی HIGH دارند و در هفته بعد بازدهی نسبتاً ضعیفی ثبت می‌کنند. سازوکار پیشنهادی، پوشش ریسک دلتا توسط معامله‌گران طرف مقابل است: آنان موجودی خالصِ خرید اختیار دارند، با انقضای موقعیت‌های باز، پوشش‌های ریسک را برمی‌چینند و قیمت‌ها را تثبیت می‌کنند؛ پس از انقضا این حمایت از میان می‌رود. قاعده: هر ماه، روز OPEX ماهانه را از تقویم نشست‌های پلتفرم پیدا کنید (سومین جمعه؛ اگر روز معاملاتی نباشد، نشست معاملاتی پیش از آن) (src.strategies.helpers.sessions). بازوی LONG: در بازگشایی نشستی که `entry_sessions_before` نشست پیش از OPEX است، هر چهار ETF را با وزن برابر بخرید (مبنای 4 = دوشنبه هفته OPEX)؛ در بازگشایی `exit_sessions_after` نشست پس از OPEX خارج شوید (مبنای 1 = دوشنبه پس از OPEX). بازوی POST (دسته‌بندی post_opex_mode): «بدون موقعیت» = تا ورود بعدی OPEX نقد بمانید (بازوی کنترل)؛ «فروش استقراضی» = در همان بازگشایی فوراً موقعیت را معکوس کنید و هر چهار ETF را با وزن برابر فروش استقراضی کنید؛ در بازگشایی نشست 5 نشست بعد پوشش دهید (پایان هفته پس از انقضا). اجرا: تصمیم در بسته‌شدن کندل قبلی گرفته می‌شود و در بازگشایی نشست بعد اجرا می‌گردد (قابلیت next_open_fill پلتفرم که به‌صورت بومی در USEQ پشتیبانی می‌شود). هیچ اندیکاتوری وجود ندارد و سیگنالی از قیمت استخراج نمی‌شود: تنها ورودی‌ها تقویم بورس و کندل‌های روزانه چهار ETF هستند. میزان ناخالص در معرض ریسک به 100% حقوق صاحبان سهام محدود است (25% برای هر ETF) و اهرمی به کار نمی‌رود؛ بنابراین کنترل ریسک تعریف‌شده مسیر (b) است: خروج زمان‌محور به‌علاوه اندازه‌گذاری محدود. تفاوت با پژوهش‌های پیشین در پایگاه دانش: مجموعه داده شامل SPY آزمون تقویمیِ ابتدای ماه و روند پیش از FOMC است، اما آزمونی از چرخه انقضای اختیار در هیچ بازاری ندارد. ابزارها سبدی از 4-ETF هستند، نه فقط SPY، و ساختار خرید/فروش استقراضی ترتیب بازده فرض‌شده را صریحاً می‌آزماید (هفته OPEX > هفته پس از OPEX)؛ بازوی «بدون موقعیت» کنترل متناظر است. محاسبه کارمزد: هزینه رفت‌وبرگشت USEQ حدود 0.025% ارزش اسمی است. مازاد بازده مورد انتظار هفته OPEX نسبت به یک هفته متوسط، تقریباً 0.2-0.4% برای هر پایه است (برآورد منتشرشده برای S&P 100 در همین حدود است؛ انتظار دارم در ETFها و سال‌های اخیر کمتر باشد)، بنابراین جذب حدود 0.25% برای هر پایه، حدود 10x هزینه رفت‌وبرگشت است. تعداد معاملات مورد انتظار: 4 ETF × 12 ماه × حدود 25 سال (IWM از 2000) ≈ 1,200 پایه خرید، و با بازوی فروش استقراضی حدود 2,400 پایه. این یعنی 48-96 پایه در سال میان چهار ETF؛ گردش معاملات با معیار L209 پایین است.

جهت‌ها و بازارهای کم‌نماینده: long_only برابر 77.6% است (سهمیه <= 55%)؛ بنابراین این آزمون خرید/فروش استقراضی با بازوی کنترل بدون موقعیت است. BINANCE برابر 52% است؛ در نتیجه این آزمون کاملاً از USD-M رمزارز دوری می‌کند. کندل‌های روزانه USEQ چند دهه سابقه و کف هزینه 0.025% فراهم می‌کنند که یک مزیت تقویمی می‌تواند از آن عبور کند. هیچ فرضیه چرخه OPEX در پایگاه دانش وجود ندارد. این آزمون به‌جای سری منفرد SPY که بیش از حد بررسی شده، از چهار ETF استفاده می‌کند؛ به خوراک تکمیلی (L189) نیازی ندارد و در هر سال به‌ازای هر ابزار کمتر از 50 بار معامله می‌کند (L209).

negative_expectancy. در کل تاریخ (2000-2026، 2,520 پایه) مبنای کار زیان می‌دهد: کل -61.3%، PF 0.876، avg_trade_return_pct -0.120% در برابر کف +0.05% USEQ، و افت سرمایه 69.2% در برابر سقف 25%. بازوی کنترل بدون موقعیتِ قابل تنظیم نیز پایین‌تر از کف است. 1,260 پایه خرید OPEX-هفته‌ای آن به‌طور میانگین هرکدام +0.016% هستند (PF 0.96، خالص -.2k) که از روند عادی هفتگی شاخص کمتر است. صرف هفته OPEX در این ETFها وجود ندارد و پس از 2020 منفی شد (-0.25% برای هر پایه). بازه‌های قابل تنظیم (ورود 2-6 نشست پیش از OPEX، خروج 0-2 نشست پس از آن) فقط پنجره‌ای حدوداً 1-هفته‌ای را چند روز پیرامون هفته‌ای بدون صرف جابه‌جا می‌کنند؛ سیگنال IC نویز است (t=1.3) و چیزی برای هدف‌گیری در بهینه‌سازی وجود ندارد. نگرانی QA در کل تاریخ تأیید شد. دامنه: این نتیجه، عملیاتی‌سازی سبدی ETF از Stivers & Sun (2013) را رد می‌کند. نتیجه مقطعی سهام منفرد S&P 100 آنان را رد نمی‌کند. هیچ ایرادی در کد یا حسابداری یافت نشد.

پیاده‌سازی

چرخه ماهانه انقضای اختیار، صرفاً مبتنی بر تقویم، روی SPY/QQQ/IWM/DIA (USEQ روزانه). هر ماه، OPEX سومین جمعه است؛ اگر آن جمعه تعطیل باشد، نشست معاملاتی پیش از آن در نظر گرفته می‌شود که از تقویم نشست‌های پلتفرم (helpers.sessions) گرفته شده است. استراتژی با وزن برابر در هر چهار ETF خرید می‌گیرد (25% از حقوق صاحبان سهام برای هرکدام × بافر 0.98، سهام کامل، 1x)؛ ورود در بازگشایی `entry_sessions_before` نشست پیش از OPEX (مبنای 4، دوشنبه هفته OPEX) و خروج در بازگشایی `exit_sessions_after` نشست پس از OPEX (مبنای 1، دوشنبه بعد) انجام می‌شود. با post_opex_mode='short' در همان بازگشایی موقعیت معکوس و فروش استقراضی با وزن برابر گرفته می‌شود؛ یک سفارش برای هر پایه، به‌اندازه مقدار نگهداری‌شده به‌علاوه فروش استقراضی جدید ثبت می‌شود و پوشش `post_hold_sessions` نشست بعدتر انجام می‌گیرد (5). گزینه «بدون موقعیت» بازوی کنترل است که نقد می‌ماند. تصمیم در بسته‌شدن نشست d، فاز نشست معاملاتی بعدی را هدف می‌گیرد، زیرا USEQ سفارش را در همان بازگشایی اجرا می‌کند. calculate_signal فاز علامت‌دار OPEX آن نشست را برمی‌گرداند: نشست‌ها نسبت به نزدیک‌ترین OPEX ماهانه، پیش از آن منفی و در یا پس از آن برابر یا بیشتر از 0 هستند. فاز تابعی صرفاً از زمان‌مهر کندل است؛ بنابراین راه‌اندازی مجدد و بک‌تست با هم سازگارند. پایه‌های اضافی فقط روی کندلی معامله می‌شوند که زمان‌مهر بسته‌شدن آن با SPY یکسان باشد.

این فرضیه همان‌طور که بیان شده بود پیاده‌سازی شده است. هیچ شاخصی به کار نمی‌رود؛ تنها ورودی‌ها تقویم بورس و کندل‌های روزانه چهار صندوق قابل معامله هستند. اجرا از قابلیت پشتیبانی‌شده next_open_fill استفاده می‌کند: تصمیم در بسته‌شدن کندل N در بازشدن جلسه بعد اجرا می‌شود؛ بنابراین فاز برای next_trading_day(d) ارزیابی می‌شود. گذارهای SPY از حالت بدون موقعیت به موقعیت و از موقعیت به حالت بدون موقعیت از مسیر پایه should_enter/should_exit انجام می‌شوند. وارونگی‌ها و همه گذارهای QQQ/IWM/DIA از مسیر _submit_entry_instrument/_submit_exit_position انجام می‌شوند. وارونگی با یک سفارش واحدِ غیرکاهنده انجام می‌شود (مقدار موقعیت نگهداری‌شده به‌علاوه اندازه جدید)، بنابراین فروش استقراضی در همان بازشدنی آغاز می‌شود که موقعیت خرید پایان می‌یابد؛ هیچ جفت سفارشِ بستن و سپس بازکردن وجود ندارد. میزان مواجهه ناخالص به 4 x 25% × 0.98 = 98% از سهام حساب محدود است. 0.98 sizing_buffer یک پارامتر ثابتِ فهرست‌نشده است. این پارامتر پس از کارمزدها، چهارمین موقعیتِ وارونگی هم‌زمان با یک کندل را در سقف 1x مارجین اولیه نگه می‌دارد؛ بدون آن، اندازه آن موقعیت محدود می‌شد. کنترل ریسک از مسیر (b) انجام می‌شود: خروج زمانی به‌همراه اندازه‌گذاری محدودشده، بدون حد ضرر، زیرا فرضیه چنین حدی را مشخص نمی‌کند. خط مبنای post_opex_mode برابر 'short' است تا ترتیب بازده کامل خرید و فروش استقراضی آزموده شود؛ 'flat' همچنان کنترل قابل‌تنظیم است. نام‌های طرح بهینه‌سازی عیناً پیاده‌سازی شده‌اند: entry_sessions_before [2,6]، exit_sessions_after [0,2] و post_opex_mode {flat, short} قابل‌تنظیم‌اند؛ اهرم 1.0، weight_per_etf 0.25 و post_hold_sessions 5 ثابت‌اند. هیچ پارامتری محدودسازی نمی‌شود؛ بنابراین _param_bounds تعریف نشده‌اند. تعداد معاملات مورد انتظار: حدود 12 موقعیت خرید در هر ETF در سال، به‌علاوه 12 موقعیت فروش استقراضی در هر ETF در سال در حالت 'short'. یک نکته احتیاطی: بازوی فروش استقراضی روی صندوق‌های قابل معامله شاخص سهام با روند صعودی قدرتمند مقابله می‌کند؛ بنابراین ممکن است کنترل 'flat' عملکرد بهتری داشته باشد.

نتایج تأیید

اختیاری: بافر اندازه موقعیت را کمی افزایش دهید (مثلاً 0.95) یا اندازه را بر اساس حقوق صاحبان سهام پس از کسر پایه‌هایی محاسبه کنید که در حال معکوس‌شدن هستند، اگر لازم است سقف 1x در زمان بازگشایی سخت‌گیرانه رعایت شود.

سندباکس peak_margin_utilization / peak_entry_leverage از 1.062 را در 2022-01-24 گزارش می‌کند، دوشنبهٔ پس از OPEX، زمانی که هر چهار پای معامله معکوس می‌شوند. دستورهای معکوس‌سازی با اندازه‌ای برابر held_qty به‌علاوهٔ فروش کوتاه جدید، بر پایهٔ قیمت پایانی کندل تصمیم محاسبه می‌شوند، اما در بازگشایی جلسهٔ بعد پر می‌شوند. فاصلهٔ قیمتی میان پایانی و بازگشایی، همراه با اجرای متوالی معکوس‌ها، می‌تواند ارزش اسمی ناخالص را اندکی بالاتر از 1x ببرد. موتور این دستورها را پذیرفته است و میزان این فراتر رفتن حدود 6% است؛ بنابراین این یک نقص در تعیین اندازهٔ پوزیشن نیست.

نیازی نیست. بازنویسی را عمدی نگه دارید.

تابع min_bars_required() بازنویسی شده تا 2 را برگرداند (تحلیل ایستا آن را به‌عنوان base_shadow علامت‌گذاری کرده است). اینجا اشکالی ندارد: سیگنال تابعی صرفاً تقویمی است و به تاریخچه قیمت نیاز ندارد. طرح ارزیابی، warmup_bars 25 را جداگانه تنظیم می‌کند.

محیط آزمایشی بهینه‌نشده (2020-2026، 1626 نشست، خط مبنای post_opex_mode='short') 47.6% زیان داد: شاخص شارپ -0.78، PF 0.61، میانگین معامله -0.40% از ارزش اسمی طی 620 موقعیت بسته‌شده، و حداکثر افت سرمایه 49.6% در برابر سقف 25% در قرارداد. بخش فروش استقراضی عامل اصلی افت عملکرد است (نرخ برد فروش استقراضی 0.36 در برابر 0.45 برای خرید): فروش در هفته پس از OPEX به معنای مقابله با روند صعودی شاخص است و هزینه‌های استقراض ($495) نیز به آن افزوده می‌شود. موقعیت‌های خرید نیز کمتر از 50% برد دارند؛ بنابراین ممکن است صرف OPEX هفته‌ایِ Stivers و Sun (2013، سهام منفرد S&P 100) پس از 2020 به صندوق‌های قابل معامله تعمیم‌پذیر نباشد. نخست بررسی کنید: بازوی کنترلی «بدون موقعیت» در کل تاریخچه، و اینکه آیا موقعیت‌های خریدِ صرف، هزینه رفت‌وبرگشت حدود 0.025% USEQ را با حاشیه‌ای کافی جبران می‌کنند یا نه. تخصیص هر معامله حدود 24% از سهام حساب برای هر موقعیت است (avg_position_pct 24.3)؛ بنابراین بررسی اندازه‌گذاری L211 مناسب است و نتایج در اندازه موردنظر به دست آمده‌اند.

بررسی بک‌تست

شارپ: -0٫20
بازده کل: -61٫33%
حداکثر افت سرمایه: 69٫21%
کل معاملات: 2520
نرخ برد: 47٫9%
ضریب سود: 0٫88

کد فرضیه را همان‌گونه که نوشته شده پیاده‌سازی می‌کند. بررسی نقطه‌ای: 2000 OPEX در ژوئیه، جمعه 07-21 بود. خریدها در بازگشایی دوشنبه 07-17 وارد شدند و در بازگشایی دوشنبه 07-24 خارج شدند؛ سپس موقعیت فروش استقراضی از 07-24 تا 07-31 ادامه یافت؛ هر بار هر چهار ETF معامله شدند.

نمونه بزرگ و قابل‌اعتماد است: 2,520 لگ معاملاتی طی 26 سال (2000-2026)، با ممیزی ورودیِ بی‌اشکال، accounting_valid و end_unrealized 0%.

اندازه‌گذاری مطابق هدف است: avg_position_pct به‌ازای هر پایه 24.4% است، میزان ناخالص در معرض ریسک نزدیک 100% محدود شده و کنترل ریسک خروج زمان‌محور است.

مبنای کار (بازوی فروش استقراضی) زیان‌ده است. بازده کل -61.3%، PF 0.876، شارپ -0.20، avg_trade_return_pct -0.120% در برابر کف +0.05% USEQ، و حداکثر افت سرمایه 69.2% در برابر سقف قراردادی 25% است.

بازوی کنترل بدون موقعیت (فقط پایه‌های خرید، بر اساس معاملات سنجیده‌شده) نیز پایین‌تر از کف است. در 1,260 پایه، avg_trade_return_pct برابر +0.016%، PF 0.96 و سود و زیان خالص -.2k است. میانگین طول پایه‌ها حدود 7 روز است؛ بنابراین +0.016% برای هر پایه، BELOW روند بی‌قیدوشرط سهام در یک هفته (~0.1-0.15%) است. هفته OPEX هیچ صرفی نسبت به هفته‌ای متوسط نشان نمی‌دهد.

پایه‌های خرید برحسب دوره: 2000-09 +0.020%، 2010-19 +0.194%، 2020-26 -0.253%. تنها دهه مثبت از 2020 تاکنون معکوس شده است. بر اساس ETF: DIA -0.054%، SPY +0.004%.

پایه‌های فروش استقراضی برحسب دوره: -0.256% در کل (2000-09 +0.093%، 2010-19 -0.366%، 2020-26 -0.587%). این بیشتر بازتاب فروش استقراضی در برابر روند شاخص، به‌علاوه هزینه استقراض .35k است.

مقدار IC سیگنال اجراشده 0.049 است (t=1.3) و از نویز قابل‌تمایز نیست.

خلاصه نتیجه

در ETFهای شاخصِ نقدشونده، هفته OPEX پس از هزینه‌ها صرفی نسبت به هفته عادی نداشت و فروش استقراضی در هفته پس از انقضا عمدتاً به معنای فروش استقراضی در برابر روند سهام و پرداخت هزینه استقراض بود. آزمون آینده این ایده باید از مقطع عرضی سهام منفردِ بررسی‌شده در مقاله اصلی استفاده کند، نه از سبد شاخص-ETF.

تحلیلگر پس از بررسی بک‌تست و پیش از بهینه‌سازی، به‌دلیل امید ریاضی منفی آن را کنار گذاشت. avg_trade_return_pct از کف +0.05% USEQ پایین‌تر بود و افت سرمایه از سقف 25% فراتر رفت. حتی بازوی کنترل بدون موقعیت نیز کمتر از روند معمول هفتگی شاخص سود داد؛ پایه‌های خرید پس از 2020 منفی شدند (-0.25% برای هر پایه) و سیگنال IC (0.049، t=1.3) از نویز قابل تمایز نبود؛ بنابراین بازه‌های قابل تنظیم چیزی برای بهینه‌سازی نداشتند.

آزمونی صرفاً تقویمی از اثر انقضای ماهانه اختیار (2013): در هفته OPEX روی SPY/QQQ/IWM/DIA با کندل روزانه USEQ خرید با وزن برابر نگه دارید، سپس بنا به اختیار تا هفته پس از انقضا سبد را فروش استقراضی کنید؛ فرض این است که پوشش ریسک دلتا توسط معامله‌گران طرف مقابل تا زمان انقضا از قیمت‌ها حمایت می‌کند و پس از آن این حمایت متوقف می‌شود.

مبنای کار با بازوی فروش استقراضی طی 2000-2026 و در 2,520 پایه زیان داد: بازده کل -61.3%، شارپ -0.20، ضریب سود 0.876، avg_trade_return_pct -0.120% و حداکثر افت سرمایه 69.2%. میانگین پایه‌های خرید OPEX-هفته‌ای 1,260 فقط +0.016% بود (PF 0.96) و میانگین پایه‌های فروش استقراضی -0.256% بود.

Stratmill ابزاری برای پژوهش و معامله آزمایشی است، نه مشاوره مالی یا کارگزار. نتایج بک‌تست و معامله آزمایشی فرضی هستند. معامله‌گری با ریسک زیان همراه است.