بک‌تست پرتفوی ممکن است منحنی ارزش دارایی باثباتی نشان دهد، در حالی که یک دلار را 2 بار خرج می‌کند. این اتفاق وقتی می‌افتد که شبیه‌ساز ارزش دارایی، وجه نقد، وثیقه و قدرت خرید را یکسان در نظر بگیرد. این مفاهیم به هم مربوط‌اند، اما به پرسش‌های متفاوتی پاسخ می‌دهند: حساب چه چیزی دارد، چه بدهی‌ای دارد و همین حالا چه مقدار می‌تواند به سفارش دیگری اختصاص دهد.
فرض کنید یک راهبرد با $10,000 شروع می‌کند و $6,000 از یک دارایی می‌خرد. $4,000 وجه نقد آزاد دارد. اگر بک‌تست سپس اندازه موقعیت دوم را 100% از ارزش دارایی $10,000 تعیین کند، در مجموع $16,000 در معرض ریسک قرار داده، در حالی که فقط $10,000 سرمایه ثبت کرده است. این میزان ممکن است طبق برخی قواعد حساب، اهرم مجاز باشد. اما صرفاً به این دلیل که کد تعیین اندازه از «ارزش دارایی» استفاده کرده، مجاز نمی‌شود.
روش نادرست اول: در نظر گرفتن ارزش دارایی به‌عنوان وجه نقد
این میان‌بُر در راهبردهای چنددارایی دیده می‌شود. هر سیگنال، سفارش خود را به‌صورت کسری از ارزش فعلی پرتفوی تعیین می‌کند و هر سفارش به کل این ارزش دسترسی دارد. حلقه پرتفوی سفارش‌ها را جداگانه محاسبه می‌کند و بعد، بدون رزرو سرمایه، آن‌ها را با هم جمع می‌کند.
در بک‌تستی با ابزارهای نقدشونده و بدون اخطار مارجین، تشخیص پیامدها آسان نیست. بازدهی‌ها معقول به نظر می‌رسند، اما وزن موقعیت‌ها که بعداً جمع می‌شوند گاهی به 140% یا 180% می‌رسند. حساب زنده ممکن است سفارش‌های بعدی را رد کند یا راهبرد را ناخواسته با اهرم روبه‌رو سازد.
هنگام ساخت سفارش‌ها، وجه نقد را رزرو کنید. در حساب نقدی، خرید $2,000 به‌علاوه کارمزدها، $2,000 مصرف می‌کند. در حساب مارجین، مارجین موردنیاز را طبق قواعد پلتفرم محاسبه کنید و سپس قدرت خرید موجود را به همان میزان کاهش دهید. اگر چند سفارش هم‌زمان برسند، اولویت آن‌ها را مشخص کنید. در غیر این صورت، نتیجه ممکن است به این بستگی داشته باشد که کدام حلقه زودتر اجرا شده است.
روش نادرست دوم: شمردن وثیقه مسدودشده به‌عنوان قدرت خرید آزاد
در یک پلتفرم مشتقه، سپردن $1,000 وثیقه لزوماً به این معنا نیست که ارزش دارایی حساب $1,000 کمتر شده است. اما این وثیقه به موقعیت باز اختصاص یافته است. یک میان‌بُر رایج در حسابداری، آن را از وجه نقد کم می‌کند و سپس کل ارزش اسمی موقعیت را هم از قدرت خرید کم می‌کند. روش دیگری برعکس عمل می‌کند و وثیقه را هم وجه نقد آزاد و هم مارجین به حساب می‌آورد.
هر دو اشتباه، توان سفارش بعدی را مخدوش می‌کنند. اولی ممکن است راهبرد را بی‌دلیل محدود نشان دهد؛ دومی ممکن است سفارش‌هایی را تأیید کند که حساب توان پشتیبانی از آن‌ها را ندارد. با اهرم 5×، یک موقعیت $5,000ی ممکن است حدود $1,000 مارجین اولیه نیاز داشته باشد، اما مارجین نگهداری، کارمزدها، زیان‌های تحقق‌نیافته و سطوح اختصاصی پلتفرم، مقدار قابل‌استفاده را تغییر می‌دهند. ارزش اسمی با وثیقه یکی نیست.
| مقدار حساب | نمایانگر چیست | می‌تواند سفارش جدیدی را تأمین کند؟ |
|---|---|---|
| ارزش دارایی | ارزش حساب پس از بدهی‌ها و ارزش‌گذاری موقعیت‌ها | فقط با رعایت قواعد مارجین و قدرت خرید |
| وجه نقد آزاد | وجه نقدی که قبلاً خرج، رزرو یا وثیقه نشده است | بله، در چارچوب قواعد ابزار |
| وثیقه مسدودشده | وجوه پشتیبان موقعیت یا سفارش باز | معمولاً تا زمان آزادسازی در دسترس نیست |
| قدرت خرید | ظرفیت محاسبه‌شده توسط پلتفرم برای سفارش‌های بیشتر | بله، تا سقف محدودیت فعلی |
این‌ها را به‌عنوان مقادیر جداگانه مدل‌سازی کنید، حتی اگر در یک حالت ساده، پلتفرم خاصی بعضی از آن‌ها را برابر در نظر بگیرد. سپس بررسی کنید وقتی یک موقعیت زیان می‌دهد چه اتفاقی می‌افتد: ارزش دارایی کاهش می‌یابد، مارجین نگهداری ممکن است سهم بیشتری از ارزش اسمی را تشکیل دهد و قدرت خرید در دسترس می‌تواند سریع‌تر از چیزی که هر یک از این اعداد به‌تنهایی نشان می‌دهند، کاهش یابد.
روش نادرست سوم: آزاد کردن وجه نقد با خروج سیگنال
بک‌تست اغلب به‌محض ظاهر شدن سیگنال خروج، سرمایه را آزاد می‌کند. اما سیگنال خروج به معنای اجراشدن سفارش نیست. سفارش ممکن است در انتظار اجرا باشد، بخشی از آن اجرا شود یا لغو شود؛ تا وقتی موقعیت واقعاً بسته نشده، مارجین و میزان در معرض ریسک بودن آن پابرجاست. حتی پس از اجرا، کارمزدها و سودوزیان تحقق‌یافته بر مقدار قابل‌استفاده اثر می‌گذارند.
این مشکلات معمولاً هنگام گردش سریع معاملات روی هم جمع می‌شوند. شبیه‌ساز یک معامله را می‌بندد، بلافاصله عواید را برای معامله دیگری خرج می‌کند و بعد فرض می‌کند هر دو سفارش دقیقاً با قیمت‌های دلخواه اجرا شده‌اند. در معاملات کاغذی، ممکن است سفارش دوم رد شود، در حالی که موقعیت اول هنوز باز است. یا سفارش خروج فقط بخشی اجرا شود و سرمایه آزاد حساب از چیزی که بک‌تست انتظار داشته کمتر بماند.
سفارش‌های در انتظار اجرا و موقعیت‌ها را به‌عنوان تعهد ثبت کنید. سرمایه را هنگام اجرا آزاد کنید، نه هنگام تصمیم‌گیری. خروجی که بخشی از آن اجرا شده باید متناسب با مقدار واقعاً بسته‌شده و پس از کسر هزینه‌ها، سرمایه آزاد کند. این دقت تا وقتی دو راهبرد در یک روز پرنوسان برای وجه نقد یکسان رقابت نکنند، شاید وسواس‌آمیز به نظر برسد.
دفترکل را شفاف کنید
در هر نقطه تصمیم‌گیری، دفترکلی داشته باشید که با ترتیب ثابتی به‌روزرسانی شود: موقعیت‌های موجود را ارزش‌گذاری کنید، ارزش دارایی و مارجین را محاسبه کنید، اجراها و هزینه‌ها را ثبت کنید، قدرت خرید را دوباره محاسبه کنید، سپس سفارش‌های جدید را اندازه‌گیری و سرمایه آن‌ها را رزرو کنید. جزئیات کافی ثبت کنید تا بتوان هر تغییر در وجه نقد و ارزش موقعیت را تطبیق داد.
یک قاعده ثابت مفید: هر سفارش پذیرفته‌شده باید هنگام ثبت، طبق مدل حساب قابل تأمین باشد. اگر شبیه‌ساز نمی‌تواند توضیح دهد کدام وجه نقد یا مارجینی پشتوانه آن است، بک‌تست نشان نداده که پرتفوی واقعاً می‌توانسته آن را نگه دارد.
هم‌زمان با محاسبه بازدهی، یک ممیزی کوچک هم اجرا کنید. بیشینه میزان مواجهه ناخالص، کمینه وجه نقد آزاد، کمینه حاشیه امن مارجین و تعداد سفارش‌هایی را گزارش کنید که از قدرت خرید فراتر می‌رفتند. راهبردی که فقط وقتی خوب عمل می‌کند که سرمایه بی‌سروصدا دوباره خرج شود، نتیجه‌ای درباره اندازه‌گذاری پرتفوی دارد، نه یک بک‌تست آماده استقرار.
← همهٔ مطالب
