Strategia może przejść optymalizację, ponieważ backtest naliczał jej opłaty obowiązujące na poziomie, którego konto nigdy nie osiągnęło. Łatwo przeoczyć ten błąd: harmonogramy opłat są publiczne, stawka jest prawdziwa, a krzywa kapitału matematycznie poprawna. Błędne jest założenie dotyczące konta.
Poziomy opłat często zależą od wolumenu z ostatniego okresu, stanu tokenów albo obu tych czynników. Strategia zawierająca transakcje o wartości $100,000 dziennie może uzyskać lepszą stawkę po wygenerowaniu odpowiedniego wolumenu, ale nie może zakładać tej stawki od pierwszego dnia. Jeśli przewaga utrzymuje się tylko przy obniżonych opłatach, backtest po cichu zakłada historię handlu, na którą konto jeszcze nie zapracowało.
Błąd 1: stosowanie najkorzystniejszego poziomu od pierwszej transakcji
Załóżmy, że platforma pobiera 0.10% za każdą stronę transakcji przy podstawowym poziomie taker i 0.06% przy wyższym poziomie wolumenu. Pełna transakcja w obie strony kosztuje 0.20% przy stawce podstawowej, jeszcze przed uwzględnieniem spreadu i wpływu na rynek. Przy obniżonej stawce koszt wynosi 0.12%. Strategia z przewagą brutto 0.16% na pełną transakcję w obie strony traci przy podstawowym poziomie i pozornie zarabia przy poziomie obniżonym.
Jeśli backtest stosuje 0.06% już od pierwszego wykonania, przyznaje strategii dopłatę. Konto może w końcu uzyskać zniżkę, ale dopiero po wygenerowaniu wymaganego wolumenu kroczącego. Ten wolumen ma swoją cenę: wynika z transakcji, które strategia musi rzeczywiście zawrzeć, a stawka może ponownie wzrosnąć, jeśli aktywność spadnie.
Problemy zwykle wychodzą na jaw w analizie wrażliwości. Krzywa kapitału gwałtownie się zmienia, gdy zastąpisz założony poziom aktualnym poziomem konta. Przydatny model śledzi w czasie uprawnienia do zniżki, stosując rzeczywiste zasady platformy dotyczące wolumenu kroczącego, albo przedstawia osobne wyniki dla jasno określonych poziomów. Jeśli kwalifikacja zależy od aktywności spoza strategii, uwzględnij tę aktywność jako jawne założenie.
Błąd 2: traktowanie opłat maker jak zniżki, którą można sobie wybrać
Opłaty maker kuszą w backteście. Ustaw zlecenie limitowane blisko rynku, oznacz je jako maker i zastąp opłatę taker niższą opłatą albo nawet rabatem. Na papierze kilka punktów bazowych może uratować szybką strategię.
Jednak zlecenie oczekujące otrzymuje stawkę maker tylko wtedy, gdy przy wykonaniu dodaje płynność. Zlecenie limitowane, które przekracza spread, może zostać rozliczone według stawki taker. Nawet prawdziwe zlecenie oczekujące może pozostać niewykonane, gdy rynek oddala się od jego ceny, zostać wykonane tylko po niekorzystnej stronie ruchu cenowego albo całkiem ominąć transakcję. Zbiór wykonanych zleceń nie jest losową próbą wszystkich złożonych zleceń.
Kiedyś analizowałem symulację, w której zlecenie limitowane realizowało się za każdym razem, gdy kolejny bar dotykał jego ceny. Strategia wyglądała na niezwykle cierpliwą, a rynek — na niezwykle skłonny do współpracy. Model wykonania musi rozróżniać klasyfikację opłat od prawdopodobieństwa wykonania i selekcji negatywnej. Uwzględnij założenia dotyczące kolejki i pominięte wykonania, jeśli pozwalają na to dane, a następnie pokaż wynik przy realizacji wyłącznie jako taker jako przydatny scenariusz stresowy. Rabat maker jest przychodem tylko w przypadku wykonań, które mogły realistycznie nastąpić.
Błąd 3: łączenie opłat z różnych produktów i trybów konta
Jedna platforma może publikować różne stawki dla rynku spot, kontraktów perpetual futures, opcji i specjalnych programów kont. Backtest korzystający z jednej ogólnej „opłaty giełdowej” dla wszystkich instrumentów może być błędny, nawet jeśli wszystkie symbole wskazują tę samą markę.
| Co się zmienia | Dlaczego to ma znaczenie | Co sprawdzić w modelu |
|---|---|---|
| Produkt | Rynek spot i instrumenty pochodne mogą mieć osobne harmonogramy opłat | Wyszukiwanie opłat według instrumentu i produktu |
| Rola w zapewnianiu płynności | Stawki maker i taker są różne | Klasyfikuj każde wykonanie, a nie każde zlecenie |
| Status konta | Wolumen lub stan aktywów mogą odblokować zniżki | Uprawnienia w odpowiednim przedziale czasowym |
| Waluta opłat | Token zniżkowy może zmieniać wartość względem waluty konta | Zapisuj kwotę opłaty i kurs przeliczeniowy |
Problemem jest raport kosztów, który wygląda precyzyjnie, ale nie wyjaśnia, z którego harmonogramu pochodzą podane liczby. Wersjonuj zasady opłat według platformy, produktu, daty, trybu konta i roli przy realizacji. Gdy harmonogram się zmienia, historyczny backtest powinien nadal stosować obowiązujące wówczas zasady, a przyszła symulacja na koncie papierowym — aktualne.
Co powinien raportować backtest uwzględniający opłaty?
Podaj założenia dotyczące opłat obok wyniku, w tym poziom, udział maker i sposób ustalenia uprawnień do danego poziomu. Następnie uruchom strategię ponownie przy wiarygodnych alternatywach: aktualnym poziomie konta, realizacji wyłącznie jako taker i zachowawczym harmonogramie opłat. Jeśli strategia działa tylko przy jednej optymistycznej kombinacji, to cenna informacja badawcza. Dokładnie wskazuje, jakie warunki muszą być spełnione, zanim wynik z konta papierowego będzie można porównać z backtestem.
Opłaty nie są stałą przypisaną do symbolu. To umowa między platformą a kontem, której warunki mogą zmieniać się w czasie. Modeluj umowę, której warunki strategia może rzeczywiście spełnić, a linia kosztów w backteście stanie się czymś, co możesz spróbować odtworzyć.
← Wszystkie wpisy


