Bir strateji, geriye dönük test hesabın hiç ulaşmadığı bir işlem kademesinin ücretlerini uyguladığı için optimizasyondan geçebilir. Bu hatayı gözden kaçırmak kolaydır: ücret tarifeleri herkese açıktır, oran gerçektir ve öz sermaye eğrisi matematiksel olarak doğrudur. Yanlış olan hesap varsayımıdır.
Ücret kademeleri genellikle geçmiş dönem işlem hacmine, token varlıklarına ya da her ikisine bağlıdır. Günde $100,000 işlem yapan bir strateji yeterli hacmi biriktirdikten sonra daha iyi bir orana hak kazanabilir; ancak ilk günden bu oranı kullanamaz. Avantaj yalnızca indirimli kademede ayakta kalıyorsa geriye dönük test, sessizce henüz kazanılmamış bir işlem geçmişini varsaymıştır.
Hata 1: İlk işlemden itibaren en iyi kademeyi uygulamak
Bir platformun temel taker kademesinde işlem yönü başına %0.10, daha yüksek hacimli bir kademede ise %0.06 ücret aldığını varsayalım. Spread ve piyasa etkisi hariç, gidiş dönüş işleminiz temel oranda %0.20 tutar. İndirimli oranda ise %0.12 tutar. Gidiş dönüş başına %0.16 brüt avantajı olan bir strateji temel kademede zarar ederken indirimli kademede kârlı görünür.
Geriye dönük test ilk dolumdan itibaren %0.06 uyguluyorsa stratejiye sübvansiyon sağlamış demektir. Hesap sonunda indirimden yararlanmaya hak kazanabilir; ancak önce gerekli kayan hacmi üretmesi gerekir. Bu hacmin bir maliyeti vardır: stratejinin gerçekten gerçekleştirmesi gereken işlemlerle oluşur ve işlem faaliyeti azalırsa oran yeniden yükselebilir.
Sorun genellikle bir duyarlılık analizinde ortaya çıkar. Varsayılan kademeyi hesabın mevcut kademesiyle değiştirdiğinizde öz sermaye eğrisi keskin biçimde bükülür. Kullanışlı bir model, platformun gerçek kayan hacim kurallarını kullanarak zaman içindeki uygunluğu izler ya da açıkça belirtilen kademeler için ayrı sonuçlar raporlar. Uygunluk strateji dışındaki faaliyetlere bağlıysa bu faaliyeti açık bir varsayım olarak ele alın.
Hata 2: Maker ücretlerini seçebileceğiniz bir indirim gibi görmek
Geriye dönük testte maker ücretleri cazip gelir. Piyasa fiyatına yakın bir limit emir koyun, maker olarak etiketleyin ve taker ücretini daha düşük bir ücretle, hatta iadeyle değiştirin. Kâğıt üzerinde birkaç baz puan, hızlı bir stratejiyi kurtarabilir.
Ancak bekleyen bir emir yalnızca gerçekleştiği sırada likidite ekliyorsa maker işlemi sayılır. Spread'i aşan bir limit emir taker ücretiyle ücretlendirilebilir. Gerçekten bekleyen bir emir bile piyasa uzaklaşırken gerçekleşmeden kalabilir, yalnızca fiyat hareketinin aleyhte olduğu yönde dolabilir ya da işlemi tamamen kaçırabilir. Gerçekleşen emirler kümesi, verilen tüm emirlerin rastgele bir örneği değildir.
Bir keresinde, limit emrin bir sonraki mum fiyatına dokunduğunda gerçekleştiği bir simülasyonu incelemiştim. Strateji harika bir sabır sergiliyor gibiydi; piyasa da harika bir işbirliği içindeydi. Bir dolum modeli; ücret sınıflandırmasını, dolum olasılığından ve olumsuz seçilimden ayırmalıdır. Veriler destekliyorsa kuyruk varsayımlarını ve kaçan dolumları modelleyin, ardından yararlı bir stres senaryosu olarak yalnızca taker işlemlerinden oluşan sonucu gösterin. Maker iadesi, yalnızca makul biçimde gerçekleşmiş olabilecek dolumlarda gelir sayılır.
Hata 3: Farklı ürünlerin ve hesap modlarının ücretlerini harmanlamak
Bir platform spot işlemler, sürekli vadeli işlemler, opsiyonlar ve özel hesap programları için farklı oranlar yayımlayabilir. Tüm enstrümanlara tek bir genel “borsa ücreti” yükleyen bir geriye dönük test, her sembol aynı markayı gösterse bile hatalı olabilir.
| Neler değişir | Neden önemli | Modelde kontrol edilecekler |
|---|---|---|
| Ürün | Spot ve türev ürünlerin ücret tarifeleri farklı olabilir | Enstrümana ve ürüne göre ücret sorgulaması |
| Likidite rolü | Maker ve taker oranları farklıdır | Her emri değil, her gerçekleşmeyi sınıflandırın |
| Hesap durumu | Hacim veya varlıklar indirim sağlayabilir | İlgili zaman aralığındaki uygunluk |
| Ücret para birimi | İndirim token'ı, hesap para birimi karşısında değer değiştirebilir | Ücret tutarını ve dönüşüm oranını kaydedin |
Ortaya çıkan sorun, kesin görünen ancak rakamları hangi tarifenin ürettiğini açıklayamayan bir maliyet raporudur. Ücret kurallarını platforma, ürüne, tarihe, hesap moduna ve işlem rolüne göre sürümleyerek saklayın. Tarife değiştiğinde geçmişe dönük test o dönemde geçerli kuralları, ileriye dönük kâğıt üzerinde işlem ise güncel kuralları kullanmalıdır.
Ücretleri dikkate alan bir geriye dönük test neleri raporlamalı?
Kademe, maker oranı ve kademe uygunluğunun nasıl belirlendiği dahil, ücret varsayımını sonucun yanında gösterin. Ardından stratejiyi makul alternatiflerle yeniden çalıştırın: hesabın mevcut kademesi, yalnızca taker işlemleri ve temkinli bir ücret tarifesi. Strateji yalnızca iyimser bir varsayım birleşiminde ayakta kalıyorsa bu da değerli bir araştırma bulgusudur. Kâğıt üzerindeki sonucun geriye dönük testle karşılaştırılabilmesi için tam olarak hangi koşulların sağlanması gerektiğini gösterir.
Ücretler bir sembole bağlı sabit değerler değildir. Zaman içinde değişebilen koşulları olan, platform ile hesap arasındaki bir sözleşmedir. Stratejinin gerçekten yerine getirebileceği sözleşmeyi modelleyin; böylece geriye dönük testteki maliyet kalemi yeniden üretmeye çalışabileceğiniz bir sonuca dönüşür.
← Tüm yazılar


