Właśnie ponownie uruchomiliście strategię na kontrakcie perpetual BTC, a Sharpe netto spadł o jedną trzecią. Sygnały są identyczne. Realizacje zleceń są identyczne. Zmieniliście tylko jedną rzecz: harmonogram opłat uwzględnia teraz wolumen z ostatnich 30 dni na koncie, a konto rozpoczyna test na poziomie niższym niż ten osiągnięty w produkcji.
Zanim przepiszecie sygnał, rozdzielcie dwa pytania: ile strategia zapłaciłaby przy stałej opłacie i jaką stawkę konto faktycznie miałoby w każdym momencie? To dwa różne eksperymenty. Ich połączenie może sprawić, że strategia będzie wyglądać lepiej, bo handluje na tyle dużo, by uzyskać zniżkę, a potem potraktujecie tę zniżkę tak, jakby była darmowa.
Zacznijcie od harmonogramu opłat, a nie od pojedynczej stawki
Większość stron giełdowych z opłatami zawiera tabelę: stawki maker i taker dla poszczególnych poziomów wolumenu, czasem z odrębnymi zasadami dla rynku spot i instrumentów pochodnych. Backtest wymaga efektywnego harmonogramu opłat oraz reguły przypisującej poziom. Czy wolumen jest liczony z 30 dni? Miesiąca kalendarzowego? Czy giełda sumuje wolumen spot i futures? Czy zniżka za saldo tokenów łączy się ze zniżką za poziom wolumenu?
Zapiszcie te zasady jako dane wejściowe z datami. W uproszczonym przykładzie załóżmy, że giełda ustala stawkę na następny dzień na podstawie wolumenu zrealizowanych transakcji futures z poprzednich 30 dni:
| Wolumen z ostatnich 30 dni | Opłata maker | Opłata taker |
|---|---|---|
| Poniżej $1 million | 0.020% | 0.050% |
| $1 million do $10 million | 0.016% | 0.040% |
| Powyżej $10 million | 0.012% | 0.035% |
Podane wartości są przykładowe; harmonogramy opłat giełd i zasady kwalifikacji ulegają zmianom. Kluczowe jest określenie momentu: transakcje zrealizowane wczoraj mogą wpłynąć na jutrzejszą opłatę, ale dzisiejsze transakcje nie mogą wstecznie zapewnić dzisiejszej zniżki.
Konto w backteście musi mieć historię wolumenu
Załóżmy, że strategia generuje dzienny obrót w wysokości $80,000, wyłącznie jako taker. Na początkowym poziomie transakcja w obie strony o wartości $100,000 kosztuje około $50: łączny nominał wejścia i wyjścia wynosi $100,000, pomnożone przez 0.050%. Na średnim poziomie kosztuje $40. Różnica dziesięciu dolarów wydaje się niewielka, dopóki nie wykonacie takiej transakcji 800 razy. Wtedy w okresie testowym daje to $8,000, a poziom opłat mógł się zmienić właśnie dlatego, że te same transakcje zapewniły wymagany wolumen.
Ta zależność zwrotna jest realna, ale prowadzi do pułapki w modelowaniu. Jeśli ustalicie średni poziom opłat na początku strategii, bo osiągnęła go pod koniec backtestu, przeniesiecie przyszłą aktywność konta w przeszłość. Zacznijcie od określonego wolumenu początkowego, aktualizujcie okno kroczące po każdej kwalifikującej się realizacji zlecenia i stosujcie każdą zmianę poziomu dopiero wtedy, gdy przewidują to zasady giełdy.
Rozdzielcie trzy wielkości: nominał obrotu strategii, wolumen konta uwzględniany przy obliczaniu poziomu oraz opłatę faktycznie pobraną za każdą realizację zlecenia. Mogą się one różnić, jeśli giełda wyklucza niektóre produkty, uwzględnia tylko jedną stronę określonych transakcji albo przyznaje zniżkę na podstawie sald, których nie uwzględniliście w modelu.
Uruchomcie test przy stałej stawce obok testu uwzględniającego konto
Potrzebujecie dwóch wyników. Po pierwsze, uruchomcie całą strategię ponownie przy jednej, zachowawczej i stałej stawce taker. To pokaże, jak pomysł reaguje na koszty realizacji zleceń, bez przesuwania poprzeczki przez własny obrót. Po drugie, zastosujcie harmonogram uwzględniający konto, z udokumentowanym saldem początkowym i historią wolumenu. Pozwoli to oszacować ścieżkę, jaką mogłoby przejść to konkretne konto przy podanych zasadach.
Następnie porównajcie sumę opłat, obrót, P&L netto i obsunięcie kapitału. Jeśli poprawia się tylko wynik testu uwzględniającego konto, sprawdźcie, jaka część poprawy wynika z wiarygodnej zmiany poziomu, a jaka zależy od historii początkowej, wolumenu na różnych produktach lub zniżki, do której konto może się nie kwalifikować. Jeśli przewaga znika w obu testach, poziom opłat prawdopodobnie nie był głównym problemem.
Nie przypisujcie też realizacjom maker najlepszej stawki, jeśli model realizacji po cichu zakłada, że każde pasywne zlecenie zostało zrealizowane. Harmonogram opłat może być dokładny, a założenia dotyczące realizacji wciąż mogą być oderwane od rzeczywistości. Te kontrole prowadźcie oddzielnie.
Zadbajcie o możliwość odtworzenia wyniku
Zapisujcie wersję harmonogramu, okres wsteczny dla poziomu, moment resetu, kwalifikujące się produkty i wolumen początkowy razem z backtestem. Dołączcie prosty dzienny rejestr: początkowy wolumen z ostatnich 30 dni, dodane transakcje, zastosowany poziom i pobrane opłaty. Gdy wynik zmieni się po aktualizacji stawek przez giełdę, będziecie wiedzieć, czy zmieniła się strategia, ścieżka konta czy założenia.
Chcecie odpowiedzieć na wąskie, praktyczne pytanie: ile zapłaciła ta strategia przy harmonogramie opłat i historii konta, które potraficie rzeczywiście opisać? Jeśli nie możecie odtworzyć poziomu obowiązującego w konkretnym dniu, nie wiecie jeszcze, co oznacza wynik netto backtestu.
← Wszystkie wpisy
