Bir portföy geriye dönük testi, aynı doları iki kez harcarken düzgün bir öz sermaye eğrisi gösterebilir. Bunun nedeni, simülatörün öz sermayeyi, nakdi, teminatı ve satın alma gücünü birbirinin yerine kullanılabilir kabul etmesidir. Bunlar birbiriyle ilişkilidir ama farklı sorulara yanıt verir: Hesap neye sahip, ne borçlu ve şu anda başka bir emre ne kadar ayırabilir?
Diyelim ki bir strateji $10,000 ile başlıyor ve bir varlığa $6,000 yatırıyor. Elinde $4,000 serbest nakit kalıyor. Geriye dönük test ikinci pozisyonu $10,000 öz sermayesinin %100'ü olarak boyutlandırırsa, yalnızca $10,000 sermaye kaydederken $16,000 tutarında pozisyon açmış olur. Bazı hesap kuralları altında bu kaldıraç geçerli olabilir. Ancak boyutlandırma kodu “öz sermaye” kullandı diye geçerli sayılmaz.
Yanlış yöntem 1: Öz sermayeyi nakit saymak
Bu kestirme, çok varlıklı stratejilerde karşımıza çıkar. Her sinyal, emrini mevcut portföy değerinin bir oranı olarak boyutlandırır ve her emir portföy değerinin tamamını kullanılabilir görür. Portföy döngüsü emirleri birbirinden bağımsız hesaplar, sonra sermaye ayırmadan hepsini toplar.
Likiditesi yüksek enstrümanlarla ve teminat tamamlama çağrısı olmadan yapılan bir geriye dönük testte sorun kolayca gözden kaçar. Getiriler makul görünür; sonradan toplanan pozisyon ağırlıkları bazen %140'a ya da %180'e ulaşır. Canlı hesap daha sonraki emirleri reddedebilir veya stratejinin hiç kullanmayı amaçlamadığı bir kaldıraçla işlem yapabilir.
Emirler oluşturulurken nakdi ayırın. Nakit hesapta $2,000 tutarında alış, ücretlerle birlikte $2,000 tüketir. Marj hesabında gerekli marjı platformun kurallarına göre hesaplayın ve kullanılabilir satın alma gücünü bu tutar kadar azaltın. Birkaç emir aynı anda gelirse önceliklerini belirleyin. Aksi hâlde sonuç, hangi döngünün önce çalıştığına bağlı olabilir.
Yanlış yöntem 2: Kilitli teminatı serbest satın alma gücü saymak
Bir türev işlem platformunda $1,000 teminat yatırmak, hesabın öz sermayesinin mutlaka $1,000 azalacağı anlamına gelmez. Ancak bu teminatın açık pozisyona bağlandığı anlamına gelir. Yaygın bir muhasebe kestirmesi, teminatı nakitten düşerken pozisyonun tam nominal değerini de satın alma gücünden düşer. Bir başkası ise tersini yapar ve teminatı hem serbest nakit hem de marj olarak sayar.
Her iki hata da sonraki emrin yapabileceklerini çarpıtır. İlki stratejiyi gereksiz yere kısıtlı gösterebilir; ikincisi hesabın destekleyemeyeceği emirleri onaylayabilir. 5× kaldıraçta $5,000 tutarında bir pozisyon için yaklaşık $1,000 başlangıç marjı gerekebilir; ancak sürdürme marjı, ücretler, gerçekleşmemiş zararlar ve platforma özgü kademeler kullanılabilir tutarı değiştirir. Nominal değer, teminatla aynı şey değildir.
| Hesap kalemi | Neyi ifade eder | Yeni bir emri finanse edebilir mi? |
|---|---|---|
| Öz sermaye | Borçlar ve piyasa değerine göre değerlenmiş pozisyonlar sonrası hesap değeri | Yalnızca marj ve satın alma gücü kurallarına tabi olarak |
| Serbest nakit | Daha önce harcanmamış, ayrılmamış veya rehnedilmemiş nakit | Evet, enstrümanın kuralları dahilinde |
| Kilitli teminat | Açık bir pozisyonu veya emri destekleyen fonlar | Genellikle serbest bırakılana kadar kullanılamaz |
| Satın alma gücü | Platformun hesapladığı ek emir kapasitesi | Evet, mevcut limite kadar |
Belirli bir platformun basit bir durumda bunlardan bazılarını eşit tutması mümkün olsa da, bu kalemleri ayrı değerler olarak modelleyin. Ardından bir pozisyon zarar ettiğinde ne olduğunu test edin: öz sermaye düşer, sürdürme marjının nominal değere oranı artabilir ve kullanılabilir satın alma gücü, bu iki değerin tek başına düşündürdüğünden daha hızlı azalabilir.
Yanlış yöntem 3: Sinyal çıkış verdiğinde nakdi serbest bırakmak
Geriye dönük testler çoğu zaman çıkış sinyali çıkar çıkmaz sermayeyi serbest bırakır. Oysa çıkış sinyali, işlemin gerçekleştiği anlamına gelmez. Emir beklemede, kısmen gerçekleşmiş veya iptal edilmiş olabilir; pozisyon gerçekten kapanana kadar marjı ve riski devam eder. Emir gerçekleştikten sonra bile ücretler ve gerçekleşen K&Z kullanılabilir tutarı etkiler.
Sorunlar genellikle hızlı devir dönemlerinde birikir. Simülatör bir işlemi kapatır, elde edilen tutarı hemen başka bir işleme harcar, sonra da her iki emrin hedeflenen fiyatlardan sorunsuz gerçekleştiğini varsayar. Kâğıt işlemlerde ilk pozisyon hâlâ açıkken ikinci emir reddedilebilir. Ya da çıkış emrinin yalnızca bir kısmı gerçekleşir ve hesapta geriye dönük testin beklediğinden daha az serbest sermaye kalır.
Bekleyen emirleri ve pozisyonları sermaye taahhüdü olarak izleyin. Sermayeyi niyetlere göre değil, gerçekleşen işlemlere göre serbest bırakın. Kısmen gerçekleşen bir çıkışta, masrafları düşerek yalnızca gerçekten kapatılan tutara karşılık gelen sermayeyi serbest bırakın. Dalgalı bir günde iki strateji aynı nakdi kullanmaya çalışana kadar bu ayrıntılı yaklaşım gereksiz görünebilir.
Defteri açıkça tutun
Her karar anında sabit bir sırayla güncellenen bir defter tutun: mevcut pozisyonları piyasa değerine göre güncelleyin, öz sermaye ve marjı hesaplayın, işlemleri ve masrafları kaydedin, satın alma gücünü yeniden hesaplayın, ardından yeni emirleri boyutlandırıp sermaye ayırın. Nakit ve pozisyon değerindeki her değişikliği mutabık kılmaya yetecek ayrıntıyı kaydedin.
İşe yarar bir değişmez kural: Kabul edilen her emir, gönderildiği anda hesap modeline göre finanse edilebilir olmalıdır. Simülatör bu emri hangi nakdin veya marjın desteklediğini açıklayamıyorsa geriye dönük test, portföyün bu pozisyonu taşıyabileceğini göstermemiştir.
Getiri hesabının yanında küçük bir denetim de yürütün. En yüksek brüt riski, en düşük serbest nakdi, en düşük marj tamponunu ve satın alma gücünü aşmış emir sayısını raporlayın. Yalnızca sermayenin sessizce yeniden kullanıldığı durumda iyi performans gösteren bir strateji, uygulanabilir bir geriye dönük test değil, portföy boyutlandırma sonucu sunar.
← Tüm yazılar
