تخصیص استراتژی‌های دنبال‌کننده روند میان دارایی‌های همبسته

خلاصه

این مطالعه بررسی می‌کند چگونه استراتژی‌های دنبال‌کننده روند را میان چند دارایی با بازده‌های احتمالاً همبسته تخصیص دهیم. تحت فرض‌های بازار گاوسی و استراتژی‌های خطی، فرمول‌هایی برای میانگین و واریانس سبد استخراج می‌کند و سپس از آن‌ها برای شکل‌دهی تخصیصی تعدیل‌شده بر اساس ریسک بهره می‌برد. نویسندگان نشان می‌دهند تخصیص پویای میان n دارایی را می‌توان به تخصیص ایستایی روی n به توان دو دارایی مجازی، همراه با تعدیل‌های پیشرو-پسرو در موقعیت‌های دنبال‌کننده روند، تبدیل کرد.

مقاله خودهمبستگی دارایی و همبستگی میان دارایی‌ها را در یک حالت دو‌دارایی و یک مدل بخشی بررسی می‌کند. استدلال می‌کند همبستگی‌ها می‌توانند به برآورد روندهای ظاهری و تعدیل موقعیت‌ها کمک کنند؛ بنابراین ممکن است تخصیص را بهبود دهند، نه اینکه صرفاً مزایای تنوع‌بخشی را کاهش دهند. نتیجه‌گیری‌ها به فرض‌های ساده‌ساز گاوسی و خطی وابسته‌اند و متن نتایج عملکرد تجربی یا جزئیات پیاده‌سازی ارائه نمی‌کند. دستاورد اصلی، چارچوبی تحلیلی برای بررسی تعامل همبستگی‌ها با سیگنال‌های دنبال‌کننده روند و ساخت سبد است.

ایده‌های کلیدی

• مقاله تحت فرض‌های گاوسی، تخصیص‌های تعدیل‌شده بر اساس ریسک را برای استراتژی‌های خطی دنبال‌کننده روند استخراج می‌کند.
• مسئله تخصیص پویای میان n دارایی با استفاده از n به توان دو دارایی مجازی و تعدیل‌های پیشرو-پسرو بازنویسی می‌شود.
• هم خودهمبستگی دارایی و هم همبستگی میان دارایی‌ها بر رفتار سبد دنبال‌کننده روند اثر می‌گذارند.
• نویسندگان استدلال می‌کنند همبستگی میان دارایی‌ها می‌تواند برآورد روند و تعدیل موقعیت را بهبود دهد.
• متن چارچوبی نظری ارائه می‌کند، اما شاهدی از عملکرد تجربی گزارش نمی‌دهد.

برچسب‌ها

# Optimal Allocation of Trend Following Strategies


# Optimal Allocation of Trend Following Strategies









We consider a portfolio allocation problem for trend following (TF) strategies on multiple correlated assets. Under simplifying assumptions of a Gaussian market and linear TF strategies, we derive analytical formulas for the mean and variance of the portfolio return. We construct then the optimal portfolio that maximizes risk-adjusted return by accounting for inter-asset correlations. The dynamic allocation problem for $n$ assets is shown to be equivalent to the classical static allocation problem for $n^2$ virtual assets that include lead-lag corrections in positions of TF strategies. The respective roles of asset auto-correlations and inter-asset correlations are investigated in depth for the two-asset case and a sector model. In contrast to the principle of diversification suggesting to treat uncorrelated assets, we show that inter-asset correlations allow one to estimate apparent trends more reliably and to adjust the TF positions more efficiently. If properly accounted for, inter-asset correlations are not deteriorative but beneficial for portfolio management that can open new profit opportunities for trend followers.

با ذکر منبع و مطابق مجوز اثر، به‌طور کامل نمایش داده می‌شود. مجوز: abstract CC0

این خلاصه را عامل پژوهشی Stratmill بر پایه متن اصلی نوشته است؛ نسخه‌ای از اثر منبع نیست.