وقتی محدودیت‌های ریسک منسجم مهارگر ریسک دنباله‌ای نیستند
خلاصه
این مقاله بررسی می‌کند که آیا سنجه‌های ریسک منسجم می‌توانند سرمایه‌گذارانی را که مسئولیت محدود دارند یا ریسک دنباله‌ای بیش از حد می‌پذیرند، کنترل کنند. مقاله آربیتراژ آماری ویژه هر سنجه ریسک را معرفی می‌کند که «آربیتراژ رو» نامیده می‌شود و استدلال می‌کند که در صورت وجود چنین فرصت‌هایی، محدودیت‌های مبتنی بر سنجه‌های منسجم ممکن است نتوانند این رفتارها را مهار کنند. نویسندگان آزمون‌های تحلیلی برای وجود این پرتفوی‌ها در بازارهای کامل و مدل مارکویتز ارائه می‌دهند، سپس نمونه‌های عددی از بازارهای ناکامل را بررسی می‌کنند.
در مورد محدودیت‌های زیان مورد انتظار، نتایج به‌شدت به مدل احتمالاتی انتخاب‌شده از سوی مدیر ریسک وابسته‌اند؛ مقاله نشان می‌دهد که این محدودیت‌ها در شرایط واقع‌گرایانه ممکن است بی‌اثر باشند. از آنجا که محدودیت‌های ارزش در معرض ریسک ضعیف‌تر از محدودیت‌های زیان مورد انتظار هستند، تحلیل به کنترل‌های مبتنی بر ارزش در معرض ریسک نیز مربوط می‌شود. نویسندگان این یافته‌ها را با محدودیت‌های مطلوبیت مورد انتظار مقایسه می‌کنند و می‌گویند این محدودیت‌ها در هر بازار بدون آربیتراژ همچنان مؤثر می‌مانند. بنابراین نتیجه‌گیری‌ها هم به نوع محدودیت و هم به مدل احتمالاتی مفروض بازار وابسته‌اند و ثابت نمی‌کنند که هر محدودیت ریسک منسجمی در همه بازارها شکست می‌خورد.
ایده‌های کلیدی
- آربیتراژ آماری ویژه سنجه ریسک می‌تواند اثربخشی محدودیت‌های ریسک منسجم را تضعیف کند.
- مقاله شرایط تحلیلی شناسایی چنین فرصت‌هایی را در بازارهای کامل و مدل مارکویتز ارائه می‌کند.
- محدودیت‌های زیان مورد انتظار ممکن است در برخی بازارهای ناکامل واقع‌گرایانه بی‌اثر باشند.
- ارزیابی به‌شدت به مدل احتمالاتی انتخاب‌شده از سوی مدیر ریسک وابسته است.
- مقاله گزارش می‌کند که محدودیت‌های معقول مطلوبیت مورد انتظار در بازارهای بدون آربیتراژ همچنان مؤثرند.
برچسب‌ها
متن کامل
# The ineffectiveness of coherent risk measures # The ineffectiveness of coherent risk measures We show that coherent risk measures are ineffective in curbing the behaviour of investors with limited liability or excessive tail-risk seeking behaviour if the market admits statistical arbitrage opportunities which we term $ρ$-arbitrage for a risk measure $ρ$. We show how to determine analytically whether such $ρ$-arbitrage portfolios exist in complete markets and in the Markowitz model. We also consider realistic numerical examples of incomplete markets and determine whether expected shortfall constraints are ineffective in these markets. We find that the answer depends heavily upon the probability model selected by the risk manager but that it is certainly possible for expected shortfall constraints to be ineffective in realistic markets. Since value at risk constraints are weaker than expected shortfall constraints, our results can be applied to value at risk. By contrast, we show that reasonable expected utility constraints are effective in any arbitrage-free market.
با ذکر منبع و مطابق مجوز اثر، به‌طور کامل نمایش داده می‌شود. مجوز: abstract CC0
این خلاصه را عامل پژوهشی Stratmill بر پایه متن اصلی نوشته است؛ نسخه‌ای از اثر منبع نیست.