یک استراتژی هدف نوسان سالانه‌شده 10٪ دارد. بک‌تست آن 10.2٪ را گزارش می‌کند. این اختلاف به‌اندازه کافی کم به نظر می‌رسد، تا وقتی متوجه شوید فایل اندازه‌گذاری از برآورد نوسان دیروز استفاده کرده، شبیه‌ساز هنگام تغییر اهرم هیچ کارمزدی نگرفته و یک جهش شبانه بیش از آنچه هدف برای توصیفش طراحی شده بود زیان به بار آورده است.
یک استراتژی ساده قرارداد دائمی BTC را در نظر بگیرید: سیگنالی جهت‌دار دارد، میزان مواجهه را بر اساس بودجه نوسان سالانه‌شده 10٪ تعیین می‌کند و موقعیت را روزی یک‌بار به‌روزرسانی می‌کند. این قاعده رایج است، چون توضیح‌دادن و کدنویسی‌اش آسان است. ببینیم وقتی موقعیت یک روز را موشکافی می‌کنیم چه اتفاقی می‌افتد.
سیگنال: جهت دلخواه، بدون واحد ریسک
در پایان معاملات دوشنبه، سیگنال می‌گوید موقعیت خرید بگیرید. این مشخص می‌کند استراتژی می‌خواهد به کدام سمت متمایل باشد؛ اما نمی‌گوید چه مقدار BTC نگه دارد. هدف نوسان مقیاسِ لازم را فراهم می‌کند.
فرض کنید ارزش ویژه حساب 100,000 دلار است و استراتژی نوسان روزانه BTC را 2٪ برآورد می‌کند. هدف سالانه 10٪، با تقسیم 10٪ بر جذر 252 روز معاملاتی، تقریباً معادل نوسان روزانه 0.63٪ است. بنابراین اهرم خام حدود 0.63٪ / 2٪، یا 0.315 برابر ارزش ویژه حساب است: مواجهه 31,500 دلاری با BTC.
همین حالا هم این محاسبه مرتب، یک فرض را در خود جا داده است: نوسان BTC آن‌قدر شبیه یک توزیع پایدار رفتار می‌کند که تغییرات روزانه اخیر بتواند راهنمای میزان مواجهه فردا باشد. برآورد نوسان، حرکت اخیر را توصیف می‌کند؛ برای حرکت بعدی سقف تعیین نمی‌کند.
برآوردگر: کدام 2 درصد؟
از انحراف معیار قیمت پایانی تا قیمت پایانی در بازه 20روزه استفاده کنید و آن را در جذر 365 سالانه‌سازی کنید، چون قرارداد دائمی هر روز معامله می‌شود. با نوسان روزانه 2٪، این مقدار حدود 38.2٪ در سال است. استفاده از 252 به‌جای آن، حدود 31.7٪ می‌دهد؛ تفاوت معناداری در اندازه‌گذاری که فقط از قرارداد تقویمی ناشی می‌شود.
بازه 20روزه سریع واکنش نشان می‌دهد، اما یک دو هفته آرام می‌تواند برآورد را درست پیش از افزایش نوسان پایین بیاورد. بازه 90روزه باثبات‌تر و کندتر است. نوسان با وزن‌دهی نمایی میان این گزینه‌ها قرار می‌گیرد و نیمه‌عمر و وابستگی خودش به مقداردهی اولیه را دارد. برنده همگانی وجود ندارد؛ بک‌تست باید برآوردگر را مشخص کند و هنگام مقایسه نتایج، تنظیمات آن را ثابت نگه دارد.
| انتخاب برآوردگر | چه چیزی تغییر می‌کند | نکته‌ای که باید مراقبش بود |
|---|---|---|
| انحراف معیار متحرک 20روزه | واکنش سریع به حرکت‌های اخیر | مواجهه پس از یک دوره آرام به‌سرعت افزایش می‌یابد |
| انحراف معیار متحرک 90روزه | اندازه‌گذاری کندتر و هموارتر | مواجهه با ورود به یک رژیم نوسان جدید همچنان بالا می‌ماند |
| EWMA با نیمه‌عمر 10روزه | بازده‌های اخیر وزن بیشتری دارند | نتایج به انتخاب‌های کاهش وزن و دوره گرم‌شدن وابسته‌اند |
مهر زمانی: چه زمانی معلوم است؟
اگر قیمت پایانی دوشنبه در برآورد لحاظ شود، استراتژی فقط پس از پایان معاملات دوشنبه می‌تواند از آن برآورد استفاده کند. سپس می‌تواند برای فرصت اجرای بعدی سفارش بفرستد؛ مثلاً در شبیه‌ساز، در اولین قیمت در دسترس روز سه‌شنبه. اجرای سفارش در قیمت پایانی دوشنبه باعث می‌شود اندازه موقعیت به بازدهی واکنش نشان دهد که هنوز نهایی نشده است.
این یعنی بازتنظیم روزانه هم در طول روز پیوسته از حساب محافظت نمی‌کند. موقعیت روز دوشنبه تا جهش روز سه‌شنبه باز می‌ماند، حتی اگر سیگنال یا نوسان در ساعت 10:00 UTC تغییر کند. این یک انتخاب طراحی است؛ حساب آزمایشی باید همان زمان‌بندی را اجرا کند.
سفارش: تغییر میزان مواجهه هزینه دارد
روز سه‌شنبه، برآورد از 2٪ به 3٪ افزایش می‌یابد. میزان مواجهه هدف از 31,500 دلار به 21,000 دلار کاهش پیدا می‌کند. فروش 10,500 دلار از قرارداد دائمی رایگان نیست. با کارمزد taker معادل 5 واحد پایه، خود کارمزد 5.25 دلار می‌شود. اگر استراتژی از اسپرد عبور کند و 3 واحد پایه هزینه اثر بازار داشته باشد، حدود 3.15 دلار دیگر اضافه می‌شود. فاندینگ جداست: جریان نقدی آن به موقعیتی بستگی دارد که در زمان ثبت فاندینگ نگه داشته‌اید و نرخی که واقعاً اعمال شده است.
وقتی استراتژی پس از هر موج نوسان ریسک را کم می‌کند و بعد از هر دوره آرام آن را دوباره افزایش می‌دهد، مبالغ کوچک روی هم جمع می‌شوند. گردش معاملات ناشی از خود قاعده اندازه‌گذاری را همراه با کارمزد، اسپرد و اثر بازار این معاملات گزارش کنید. هدف نوسان بدون اصطکاک می‌تواند بی‌سروصدا به استراتژی‌ای با گردش معاملات بالا تبدیل شود.
نتیجه: هدف، تضمین ریسک دنباله‌ای نیست
فرض کنید نوسان روزانه 2٪ برآورد شده و استراتژی در برابر ارزش ویژه 100,000 دلاری، موقعیتی با ارزش اسمی 31,500 دلار دارد. پیش از بازتنظیم برنامه‌ریزی‌شده بعدی، BTC به‌اندازه 12٪ افت می‌کند. زیان تقریبی بر مبنای ارزش‌گذاری روز برابر است با 3,780 دلار، یا 3.78٪ ارزش ویژه حساب، پیش از کارمزد و فاندینگ. هدف سالانه‌شده 10٪ جلوی این زیان را نگرفت؛ فقط برآوردی از تغییرات معمول را به اندازه موقعیت تبدیل کرد.
اگر قاعده سقف اهرم نداشته باشد، ریسک جدی‌تر می‌شود. پس از دوره‌ای طولانی با نوسان کم، نوسان برآوردشده ممکن است بسیار ناچیز شود و فرمول موقعیتی بزرگ‌تر از مارجین حساب یا ظرفیت بازار مطالبه کند. در قاعده اندازه‌گذاری سقف بگذارید و آن را در بک‌تست لحاظ کنید. سپس بسنجید چند بار این سقف فعال می‌شود؛ فعال‌شدن مکرر سقف یعنی هدف اعلام‌شده به‌ندرت میزان مواجهه واقعی را تعیین می‌کند.
ممیزی: قاعده را بازپخش کنید، نه فقط منحنی را
برای هر بازتنظیم، بازه بازده، برآورد نوسان، ضریب سالانه‌سازی، هدف، سقف اهرم، ارزش اسمی مطلوب، ارزش اسمی اجراشده، گردش معاملات، کارمزد، اثر بازار و فاندینگ را ثبت کنید. وقتی نوسان هدف و نوسان تحقق‌یافته از هم فاصله می‌گیرند، این داده‌ها نشان می‌دهند که آیا برآوردگر عقب مانده، هزینه‌های معامله بازده را خورده یا محدودیت‌های میزان مواجهه استراتژی را تغییر داده‌اند.
در پایان، همان کد اندازه‌گذاری و زمان‌بندی بازتنظیم را در معاملات آزمایشی اجرا کنید. میزان مواجهه مطلوب را با موقعیت واقعی مقایسه کنید و سفارش‌های ازدست‌رفته یا با تأخیر را یادداشت کنید. هدف ریسک وقتی مفید می‌شود که بتوان همه گام‌ها از برآورد تا موقعیت نگه‌داری‌شده را توضیح داد؛ درصدی که روی داشبورد می‌بینید فقط گام اول است.
← همهٔ مطالب
