%0,1’lik gidiş dönüş işlem ücreti, sekiz saatte bir uygulanan %0,01’lik fonlama oranı, 30 günlük elde tutma süresi ve 100.000 $’lık bir pozisyon: bu dört sayı şaşırtıcı bir karşılaştırma ortaya çıkarıyor. Ücret yaklaşık 100 $. Oran sabit kalırsa fonlama yaklaşık 270 $. Pozisyon, fonlamaya giriş ve çıkış işlemlerinin toplamından neredeyse üç kat fazla ödeyebilir.
Sürekli vadeli işlem backtest’lerinde bunu gözden kaçırmak kolaydır. Ücretler işlemlerde, gerçekleşen emirlerin hemen yanında görünür. Fonlama ise ayrı bir takvimle, çoğu zaman veri tablosunda zararsız görünen küçük bir oran olarak yansır. Ancak büyük bir nominal pozisyona tekrar tekrar uygulanan küçük bir oran, gerçek bir nakit akışıdır.
Sürekli vadeli işlemde fonlama maliyetini nasıl hesaplarsınız?
Basit bir tahmin için, pozisyonun nominal değerini pozisyon açıkken geçerli olan her fonlama oranıyla çarpın ve ardından ödemeleri toplayın:
Fonlama nakit akışı ≈ pozisyonun nominal değeri × fonlama oranı
100.000 $ nominal değer ve pozitif %0,01 oranla, fonlama ödeyen bir long bu aralık için 10 $ borçlanır. Oran 30 gün boyunca sekiz saatte bir yinelenirse 90 aralık olur: 10 $ × 90 = 900 $, yani nominal değerin %0,9’u. Önceki 270 $ örneğinde, 90 aralık boyunca toplamda %0,27 eden, aralık başına %0,003 oran kullanılıyor.
Fonlamanın yönü önemlidir. Birçok platformda oran pozitif olduğunda long pozisyonlar short pozisyonlara ödeme yapar; oran negatif olduğunda ise short pozisyonlar long pozisyonlara ödeme yapar. Kesin uygulama, ödeme aralığı ve nominal değer hesabı sözleşmeye ve platforma bağlıdır. Backtest, ilgili platformun kurallarını izleyerek geçmiş oranı ve her ödeme anında gerçekten tutulan pozisyonu kullanmalıdır.
Ortalama fonlama oranı neden yanlış sonuç verebilir?
Pozisyon her ödeme anında açık olmayabilir ve nominal değeri değişebilir. Ödeme anından kısa süre önce pozisyon açıp hemen sonrasında kapatan bir strateji, işlemi yalnızca birkaç dakika tutmuş olsa bile ödeme yapar. Başka bir strateji dönemin büyük bölümünde pozisyonu tutup ödeme anını tamamen atlatabilir. Fonlamayı günde bir kez yansıtmak veya elde tutulan saatlere göre orantılamak, nakit akışını yanlış hesaplayabilir.
İkinci bir tuzak da ortalama oranın stratejinin hangi zamanlarda pozisyona maruz kaldığını gizleyebilmesidir. Fonlamanın genellikle aralık başına %0,003 olduğunu, ancak stratejinizin kalabalık bir long pozisyon tuttuğu dört ödeme anında %0,06’ya sıçradığını varsayalım. Aylık genel ortalama düşük görünebilirken, pozisyon ağırlıklı fonlama faturası yüksek olabilir. Simülasyondaki pozisyonlara ve ödeme zaman damgalarına göre hesaplayın; elde tutulan günlerle ortalama oranı çarpıp işi bitmiş saymayın.
| Backtest kestirmesi | Gözden kaçırdığı | Daha doğru yaklaşım |
|---|---|---|
| Ay için tek bir ortalama oran | Stratejinin pozisyona maruz kaldığı sıradaki oran sıçramaları | Geçmiş her ödeme oranını açık pozisyonun nominal değerine uygulayın |
| Fonlamayı elde tutulan saatlere göre orantılama | Ödemelerin belirli zamanlarda yapılması | Yalnızca pozisyonun yükümlü olduğu ödemeleri yansıtın |
| Oranı giriş fiyatına uygulama | Fiyat ve miktar değiştikçe nominal değer de değişebilir | Platformun fonlama esasını ve sözleşme kurallarını izleyin |
Fonlamayı hesaba katan bir backtest neleri kaydetmeli?
Her ödeme için zaman damgasını, oranı, pozisyon yönünü, sözleşme miktarını, platformun kullandığı nominal değeri ve oluşan nakit akışını kaydedin. Böylece tek bir toplam maliyet rakamına güvenmek yerine, yüksek maliyetli bir ödemeyi inceleyebilirsiniz. Bu kayıt, can sıkıcı bir işaret hatasını da yakalar: platformun bakış açısından kaydedilen bir fonlama serisi, backtest ters ödeme kuralını varsayarsa yanlış yorumlanabilir.
Fonlama kayıtlarını stratejinin pozisyon zaman çizelgesiyle karşılaştırın. Ödeme anında pozisyon kapalıysa fonlama ücreti olmamalıdır. Long pozisyonun ödeme yaptığı bir kuralda, pozitif %0,02’lik bir aralık boyunca 50.000 $’lık long pozisyon tuttuysa beklenen ödeme 10 $’dır. Bunun gibi küçük örnekler, çok yıllı bir eğriye güvenmeden önce muhasebe kontrolleri için yararlıdır.
Maliyetleri piyasa rejimine göre de inceleyin. Fonlama, stratejinin görünürdeki avantajını, aynı kalabalık tarafı elde tutmanın ucuz kalacağına dair bir bahse dönüştürebilir. Piyasanın ödeme takvimi, enstrümanın bir parçasıdır. Bunu ödeme ödeme kayıtlara ekleyin; backtest de pozisyonun gerçekte hangi maliyeti taşıdığını gösterebilir.
← Tüm yazılar


