Γιατί το backtest σας χρειάζεται μητρώο διαγραφών από το χρηματιστήριο

Ένα backtest μετοχών που παραλείπει εταιρείες οι οποίες διαγράφηκαν από το χρηματιστήριο μπορεί να εμφανίζει ισχυρές αποδόσεις, ενώ διαγράφει σιωπηλά μερικά από τα χειρότερα αποτελέσματά του. Το πρόβλημα συχνά ξεκινά από μια πρακτική επιλογή: κατεβάζετε τη σημερινή λίστα συμβόλων και στη συνέχεια δοκιμάζετε αυτά τα σύμβολα για την προηγούμενη δεκαετία. Εξ ορισμού, αυτή η λίστα περιλαμβάνει όσους επέζησαν.

Για να διατηρήσετε τις εταιρείες που έκλεισαν στο σύνολο τίτλων της έρευνάς σας, δεν αρκεί να προσθέσετε μερικά παλιά σύμβολα. Πρέπει να γνωρίζετε ποιοι τίτλοι υπήρχαν και πότε, πότε εισήχθησαν ή αποχώρησαν από μια αγορά και τι συνέβη στην αξία τους στο τέλος. 3 συνηθισμένες συντομεύσεις χάνουν αυτό το ιστορικό με διαφορετικούς τρόπους.

Λάθος 1: Χρήση των σημερινών συστατικών για κάθε έτος

Φανταστείτε ότι δοκιμάζετε μια μηνιαία στρατηγική ορμής με τις σημερινές εταιρείες του S&P 500 από το 2010 και μετά. Οι εταιρείες που απέτυχαν, συγχωνεύτηκαν ή βγήκαν από τον δείκτη απουσιάζουν από κάθε αναδιάρθρωση. Η στρατηγική σας δεν έχει ποτέ την ευκαιρία να αγοράσει έναν μελλοντικό ζημιογόνο τίτλο, ενώ το ιστορικό σύνολο τίτλων της διατηρεί τα ονόματα που τελικά αποδείχθηκαν αρκετά επιτυχημένα ώστε να παραμείνουν.

Το αποτέλεσμα συνήθως είναι διογκωμένη μέση απόδοση, ηπιότερη υποχώρηση και μια στρατηγική που φαίνεται να προτιμά απλούς παράγοντες όπως η ορμή ή η ποιότητα. Αυτά τα σήματα μπορεί να είναι πραγματικά. Το τεστ τούς έχει επίσης δώσει ένα διακριτικό πλεονέκτημα: τη γνώση του ποιοι επέζησαν.

Χρησιμοποιήστε συμμετοχή που αποτυπώνει όσα ήταν γνωστά σε κάθε χρονική στιγμή. Σε κάθε αναδιάρθρωση, το επιλέξιμο σύνολο πρέπει να περιλαμβάνει τίτλους που πληρούσαν τους κανόνες με βάση τις πληροφορίες που ήταν διαθέσιμες τότε. Η συμμετοχή χρειάζεται ημερομηνίες έναρξης ισχύος, συμπεριλαμβανομένων των αλλαγών ανάμεσα στις προγραμματισμένες αναθεωρήσεις του δείκτη, αν η στρατηγική διαπραγματεύεται ένα ευρύτερο σύνολο τίτλων.

Λάθος 2: Αντιμετώπιση ενός συμβόλου που λείπει ως ελλιπών δεδομένων

Είναι εύκολο να παραλείψετε ένα σύμβολο που απουσιάζει από ένα σύγχρονο αρχείο προμηθευτή δεδομένων. Ένας φορτωτής δεν βρίσκει πρόσφατες γραμμές, χαρακτηρίζει το σύμβολο παρωχημένο και το απορρίπτει. Ο κώδικας μπορεί να καταγράψει μια προειδοποίηση, αλλά το backtest συνεχίζεται με έναν πιο τακτοποιημένο πίνακα και χωρίς καταγραφή των τίτλων που απέκλεισε.

Ορισμένοι τίτλοι εξαφανίζονται λόγω συγχώνευσης ή εξαγοράς. Άλλοι διαγράφονται από το χρηματιστήριο έπειτα από οικονομική δυσχέρεια, πτώχευση ή αδυναμία συμμόρφωσης με τους κανόνες εισαγωγής. Η τελευταία συνήθης τιμή κλεισίματός τους δεν αντιστοιχεί απαραίτητα στην αξία που έλαβε ο επενδυτής. Αν μια μετοχή σε δυσχέρεια σταματήσει να διαπραγματεύεται στα $0.40 και αργότερα ακυρωθεί, το να υποθέσετε ότι η θέση εξακολουθεί να αποτιμάται στα $0.40 μπορεί να αφήσει μια άνευ αξίας συμμετοχή στο χαρτοφυλάκιο για πάντα. Αν τη διαγράψετε, μπορεί να εξαφανίσετε εντελώς τη ζημία.

Διατηρήστε ένα μητρώο τίτλων με ημερομηνίες εισαγωγής και διαγραφής, κωδικούς αιτίας και στοιχεία για τον διάδοχο τίτλο ή το χρηματικό αντάλλαγμα, όπου εφαρμόζεται. Ένα γεγονός διαγραφής πρέπει να κλείνει ή να μετασχηματίζει τη θέση σύμφωνα με όσα έλαβε πράγματι ο κάτοχος. Οι λεπτομέρειες εξαρτώνται από το γεγονός και το χρηματοπιστωτικό μέσο· ένας ενιαίος κανόνας «τελευταίας τιμής» δεν μπορεί να τα καλύψει όλα.

Λάθος 3: Διόρθωση του συνόλου τίτλων, παράλειψη του υπολογισμού αποδόσεων

Η προσθήκη ιστορικών συστατικών διορθώνει μόνο το πρόβλημα επιλογής. Αν η σειρά αποδόσεών σας σταματά στην τελευταία συνήθη τιμή κλεισίματος, μπορεί και πάλι να παραλείπει την απόδοση διαγραφής. Αν προσθέσετε απόδοση διαγραφής αλλά την εφαρμόσετε σε σειρά τιμών που περιλαμβάνει ήδη το τελικό γεγονός, μπορεί να μετρήσετε τη ζημία δύο φορές. Οι συμβάσεις των προμηθευτών διαφέρουν και το όνομα του πεδίου από μόνο του μπορεί να μη σας λέει ποια σύμβαση χρησιμοποιεί ένα αρχείο.

Ας υποθέσουμε ότι μια μετοχή πέφτει από τα $10 στο $1 και στη συνέχεια διαγράφεται από το χρηματιστήριο με αναφερόμενη τελική απόδοση −80%. Αν πρώτα υπολογίσετε απώλεια τιμής 90% και έπειτα πολλαπλασιάσετε με ξεχωριστή απόδοση διαγραφής −80%, προκύπτει μια απίθανη συνδυασμένη απώλεια 98%. Το λάθος είναι ο συνδυασμός 2 μετρήσεων που περιγράφουν επικαλυπτόμενα τμήματα της ίδιας πορείας.

Πριν υπολογίσετε τις αποδόσεις χαρτοφυλακίου, τεκμηριώστε αν οι συνήθεις αποδόσεις περιλαμβάνουν διανομές και αποτελέσματα διαγραφής, καθώς και τις ημερομηνίες που καλύπτει κάθε απόδοση. Συμφωνήστε τα στοιχεία για μερικές γνωστές εταιρικές πράξεις, από τις ακατέργαστες παρατηρήσεις έως την τελική αξία χαρτοφυλακίου. Συμπεριλάβετε θέσεις που διατηρήθηκαν κατά τη διάρκεια του γεγονότος· ένα διάγραμμα σε επίπεδο τίτλου μπορεί να φαίνεται εύλογο, ενώ το μητρώο χαρτοφυλακίου έχει καταγράψει τα έσοδα σε λάθος ημέρα.

Πώς ελέγχετε ένα backtest που λαμβάνει υπόψη τις διαγραφές;

Ξεκινήστε με μετρήσεις και κάλυψη πριν συγκρίνετε δείκτες Sharpe. Για κάθε έτος, αναφέρετε πόσοι τίτλοι ήταν επιλέξιμοι, πόσοι διαγράφηκαν από το χρηματιστήριο και πόσοι αποκλείστηκαν λόγω ανεπίλυτων προβλημάτων δεδομένων. Στη συνέχεια, εξετάστε ένα δείγμα αποχωρήσεων από διαφορετικές αιτίες και παρακολουθήστε κάθε θέση έως την τελική αξία χαρτοφυλακίου της.

Εκτελέστε την ίδια στρατηγική με και χωρίς τους τίτλους που διαγράφηκαν από το χρηματιστήριο, αλλά ερμηνεύστε τη διαφορά ως διαγνωστικό στοιχείο ποιότητας δεδομένων και όχι από μόνη της ως διορθωμένη εκτίμηση απόδοσης. Οι κανόνες του συνόλου τίτλων, οι συμβάσεις αποδόσεων και ο χρονισμός των γεγονότων πρέπει όλοι να ταιριάζουν με το ερώτημα που θέτετε. Ένα αξιόπιστο αποτέλεσμα προκύπτει από ένα μητρώο που μπορεί να εξηγήσει κάθε θέση που εισήλθε, κάθε εταιρική πράξη που διέσχισε και την αξία που απέφερε κατά την έξοδό της.