بک‌تست سهامی که شرکت‌های حذف‌شده از فهرست را کنار می‌گذارد، می‌تواند بازدهی چشمگیری نشان دهد و هم‌زمان بی‌سروصدا برخی از بدترین نتایج را پاک کند. این خطا اغلب از یک انتخاب عملی شروع می‌شود: فهرست نمادهای امروز را دانلود می‌کنیم و بعد همان نمادها را در دهه گذشته می‌آزماییم. این فهرست از همان ابتدا فقط بازماندگان را در بر می‌گیرد.
نگه‌داشتن شرکت‌های ازبین‌رفته در جهان پژوهش، به اضافه‌کردن چند نماد قدیمی محدود نمی‌شود. باید بدانیم هر ورقه بهادار چه زمانی وجود داشته، چه وقت وارد یک بازار شده یا از آن خارج شده و در پایان چه بر سر ارزشش آمده است. 3 میان‌بُر رایج، هرکدام به شکلی این سابقه را از بین می‌برند.
اشتباه 1: استفاده از اجزای امروز برای همه سال‌ها
تصور کنید یک استراتژی مومنتوم ماهانه را از 2010 به بعد، با اجزای فعلی S&P 500 می‌آزمایید. شرکت‌هایی که شکست خوردند، ادغام شدند یا از شاخص بیرون افتادند، در همه بازمتوازن‌سازی‌ها غایب‌اند. استراتژی شما هیچ‌وقت فرصت خرید بازنده‌ای را که در آینده شکست می‌خورد پیدا نمی‌کند و جهان تاریخی‌اش هم نام‌هایی را حفظ می‌کند که در نهایت آن‌قدر موفق بودند که در شاخص بمانند.
نتیجه معمولاً میانگین بازدهی متورم، افتی آرام‌تر و استراتژی‌ای است که انگار به عوامل ساده‌ای مثل مومنتوم یا کیفیت علاقه دارد. شاید این سیگنال‌ها واقعی باشند. اما بک‌تست یک مزیت پنهان هم به آن‌ها داده است: دانستن این‌که چه کسی دوام آورده.
از عضویت نقطه‌درزمان استفاده کنید. در هر بازمتوازن‌سازی، مجموعه واجد شرایط باید شامل اوراق بهاداری باشد که با اطلاعات در دسترس همان زمان، قواعد را برآورده می‌کردند. عضویت باید تاریخ‌های اجرایی داشته باشد؛ اگر استراتژی در جهان گسترده‌تری معامله می‌کند، تغییرات میان بازبینی‌های برنامه‌ریزی‌شده شاخص را هم لحاظ کنید.
اشتباه 2: تلقی نماد غایب به‌عنوان داده گمشده
نادیده‌گرفتن نمادی که در فایل امروزی فروشنده داده نیست، آسان است. بارگذار ردیف تازه‌ای پیدا نمی‌کند، نماد را قدیمی تشخیص می‌دهد و حذفش می‌کند. ممکن است کد هشداری ثبت کند، اما بک‌تست با جدولی مرتب‌تر و بدون هیچ سابقه‌ای از اوراق بهاداری که کنار گذاشته، ادامه می‌یابد.
بعضی اوراق بهادار به‌دلیل ادغام یا تملک ناپدید می‌شوند. برخی دیگر پس از گرفتاری مالی، ورشکستگی یا رعایت‌نکردن قواعد پذیرش از فهرست حذف می‌شوند. آخرین قیمت پایانی عادی آن‌ها لزوماً نمایانگر ارزشی نیست که سرمایه‌گذار دریافت کرده است. اگر معامله سهام شرکتی گرفتار مشکل مالی در قیمت $0.40 متوقف شود و بعداً سهامش باطل شود، فرض این‌که موقعیت هنوز با قیمت $0.40 ارزش‌گذاری می‌شود، می‌تواند برای همیشه دارایی بی‌ارزشی را در پرتفوی نگه دارد. حذف آن هم می‌تواند کل زیان را پاک کند.
دفتر ثبت اوراق بهادار را با تاریخ‌های پذیرش و حذف از فهرست، کدهای دلیل و در صورت لزوم اوراق بهادار جانشین یا مابه‌ازای نقدی نگه دارید. رویداد حذف از فهرست باید موقعیت را بر اساس چیزی که دارنده واقعاً دریافت کرده می‌بندد یا به شکل دیگری تبدیل کند. جزئیات به رویداد و ابزار مالی بستگی دارند؛ یک قاعده کلیِ «آخرین قیمت» نمی‌تواند همه آن‌ها را بازنمایی کند.
| رویداد | دارایی نگهداری‌شده ممکن است به چه چیزی تبدیل شود | رفتار بک‌تست که باید بررسی شود |
|---|---|---|
| تملک نقدی | وجه نقد طبق شرایط معامله | عایدی نقدی را در تاریخ اجرایی ثبت کنید |
| ادغام سهامی | سهام شرکت جانشین | نسبت مبادله را اعمال کنید و با ورقه بهادار شرکت جانشین ادامه دهید |
| ابطال در پی ورشکستگی | ارزش بازیافت‌پذیر اندک یا هیچ | موقعیت را با استفاده از سابقه توزیع یا ابطال مربوطه تعیین تکلیف کنید |
اشتباه 3: اصلاح جهان سهام و نادیده‌گرفتن سازوکار بازده
افزودن اجزای تاریخی فقط مشکل انتخاب را حل می‌کند. اگر سری بازده شما در آخرین قیمت پایانی عادی متوقف شود، ممکن است بازده حذف از فهرست همچنان جا بیفتد. اگر بازده حذف از فهرست را اضافه کنید اما آن را روی سری قیمتی‌ای اعمال کنید که از قبل رویداد نهایی را در بر دارد، ممکن است زیان را دوبار بشمارید. قراردادهای فروشندگان داده با هم فرق دارند و شاید نام فیلد به‌تنهایی مشخص نکند فایل از کدام قرارداد پیروی می‌کند.
فرض کنید قیمت سهامی از $10 به $1 می‌رسد و بعد با بازده نهایی گزارش‌شده −80% از فهرست حذف می‌شود. اگر اول زیان قیمتی 90% را محاسبه کنید و بعد آن را در بازده حذف جداگانه −80% ضرب کنید، زیان ترکیبی نامعقول 98% به دست می‌آید. اشتباه از ترکیب دو اندازه‌گیری‌ای می‌آید که بخش‌هایی هم‌پوشان از یک مسیر را توصیف می‌کنند.
پیش از محاسبه بازده پرتفوی، مشخص کنید که آیا بازده‌های عادی شامل توزیع‌ها و پیامدهای حذف از فهرست هستند و هر بازده چه بازه زمانی‌ای را پوشش می‌دهد. چند اقدام شرکتی شناخته‌شده را از مشاهدات خام تا ارزش نهایی پرتفوی تطبیق دهید. موقعیت‌هایی را هم که در زمان رویداد نگه داشته شده‌اند بررسی کنید؛ نمودار یک ورقه بهادار ممکن است معقول به نظر برسد، درحالی‌که دفتر پرتفوی عایدی را در روز اشتباهی منظور کرده است.
وقتی نمادی ناپدید می‌شود، با آن مثل رویدادی برخورد کنید که باید توضیحش داد. صرفاً چون یک فایل داده دیگر گزارشی از شرکت نمی‌دهد، نتیجه نگیرید که شرکت دیگر اهمیتی نداشته است.
چطور بک‌تست آگاه از حذف از فهرست را بررسی می‌کنید؟
پیش از مقایسه نسبت‌های Sharpe، با شمارش و پوشش داده شروع کنید. برای هر سال گزارش کنید چند ورقه بهادار واجد شرایط بوده‌اند، چند مورد از فهرست حذف شده‌اند و چند مورد به‌دلیل داده حل‌نشده کنار گذاشته شده‌اند. سپس نمونه‌ای از خروج‌ها با علت‌های گوناگون را بررسی کنید و هر موقعیت را تا ارزش نهایی پرتفوی دنبال کنید.
همان استراتژی را یک‌بار با نمادهای حذف‌شده و یک‌بار بدون آن‌ها اجرا کنید، اما اختلاف را به‌عنوان سنجه‌ای تشخیصی برای کیفیت داده تفسیر کنید، نه به‌تنهایی برآوردی اصلاح‌شده از عملکرد. قواعد جهان سهام، قراردادهای بازده و زمان‌بندی رویدادها همگی باید با پرسشی که می‌خواهید پاسخ دهید سازگار باشند. نتیجه‌ای پاک‌سازی‌شده از دفتری به دست می‌آید که می‌تواند هر موقعیت واردشده، هر اقدام شرکتی‌ای را که از سر گذرانده و ارزشی را که از خود به‌جا گذاشته توضیح دهد.
← همهٔ مطالب
