Jak sprawdzić, czy przewaga strategii utrzymuje się w innym reżimie rynkowym?

Strategia może wyglądać na solidną w wieloletnich danych, a mimo to nauczyć się zwyczajów tylko jednego konkretnego rynku. Może świetnie działać w spokojnych trendach, a potem tracić grunt pod nogami, gdy rośnie zmienność lub spada płynność. Pytanie nie brzmi, czy sprawdza się w każdym reżimie. Niewiele strategii to potrafi. Chodzi o to, czy wiemy, jakie warunki przynoszą jej zyski, w jakich sobie nie radzi i czy ten wzorzec utrzymuje się także poza próbą, która go ujawniła.

Zacznijmy od tego, by traktować zależność od reżimu jako cechę do zmierzenia, a nie historię opowiadaną po obejrzeniu krzywej kapitału. Zdefiniujmy niewielką liczbę warunków rynkowych, korzystając z informacji, które strategia mogła znać w danym momencie, a następnie sprawdźmy jej zachowanie w każdym z nich.

Jak sprawdzić, czy moja strategia działa tylko w jednym reżimie?

Podziel wyniki według kilku warunków istotnych z ekonomicznego punktu widzenia: zrealizowanej zmienności, siły trendu, płynności lub kierunku finansowania. Definicje powinny być na tyle proste, by dało się je wyjaśnić. Można na przykład klasyfikować każdy dzień jako dzień wysokiej lub niskiej zmienności na podstawie kroczącej miary z 60 dni i progu obliczonego z wcześniejszych danych. Mediana z całej próby kusi, ale pozwala przyszłości wpływać na klasyfikację przeszłości.

Porównajmy między grupami stopy zwrotu netto, obsunięcie kapitału, obroty i liczbę transakcji. Dodatnia średnia w jednym przedziale niewiele znaczy, jeśli wynika z trzech transakcji. Strategia może też osiągać podobne stopy zwrotu w różnych przedziałach, podejmując przy tym zupełnie inne ryzyko.

Łatwo tu wpaść w pułapkę: strategia podążająca za trendem może osiągać słabsze wyniki przy wysokiej zmienności tylko dlatego, że okresy te obejmują zarówno silne trendy, jak i gwałtowne odwrócenia. „Wysoka zmienność” nie wyjaśnia wszystkiego. Dziel dane na mniejsze grupy, aż wyniki staną się użyteczne, ale zatrzymaj się, zanim każdy przedział stanie się kolejną okazją do znalezienia korzystnej statystyki.

Ile reżimów mam testować?

Mniej, niż podpowiada ciekawość. Jeśli podzielisz dane według zmienności, trendu, płynności, dnia tygodnia i aktywa, szybko otrzymasz dziesiątki komórek z zaledwie kilkoma transakcjami w każdej. Tabela wygląda wtedy na zaawansowaną, ale dowody tracą wartość.

Wybierz jeden lub dwa czynniki, które mają wiarygodny związek z mechanizmem strategii. Arbitraż finansowania może zależeć od znaku finansowania i płynności. System wybicia może zależeć od trwałości trendu i zmienności. Określ te wybory przed sprawdzeniem wyników i podawaj wielkość próby obok każdej liczby.

Nie buduj „detektora reżimów”, szukając etykiet, które maksymalizują historyczny Sharpe. To optymalizacja pod ładniejszą nazwą. Jeśli próg jest częścią strategii, dobierz go na danych treningowych i zamroź na kolejny okres.

Czy testy walk-forward dowodzą, że przewaga działa w różnych reżimach?

Nie. Testy walk-forward sprawdzają, czy proces badawczy potrafi podejmować decyzje na późniejszych danych, nie wykorzystując ich do dopasowania tych decyzji. Nie gwarantują, że późniejsze okresy obejmują interesujące nas warunki ani że wyniki są na tyle precyzyjne, by odróżnić umiejętności od szumu.

Traktuj każde okno testowe jako obserwację z konkretną datą. Jakie reżimy wystąpiły? Ile transakcji zawarto w każdym z nich? Czy parametry strategii mocno się zmieniały wraz z przesuwaniem okna treningowego? Dobry wynik łączny może skrywać strategię, która regularnie osiąga zyski tylko w jednym nietypowym okresie.

Jeśli testowaliśmy wiele cech, progów i wariantów, uwzględnijmy ten zakres poszukiwań. Najłatwiej przeoptymalizować podział wyników według reżimów, bo rynek można podzielić na wiele wiarygodnych sposobów.

Co zrobić, gdy strategia zawodzi w danym reżimie?

Najpierw ustal, czy porażka przeczy mechanizmowi strategii. Utrata pieniędzy przez strategię market makingu przy gwałtownym zawężeniu spreadów może być zrozumiała. Jeśli rzekomo neutralna rynkowo strategia spreadowa ponosi duże straty kierunkowe podczas zwykłego skoku zmienności, warto dokładniej przyjrzeć się zabezpieczeniu, wycenom lub wielkości pozycji.

Następnie przetestuj to wyjaśnienie, wprowadzając zmianę w danych lub projekcie testu, która mogłaby mu zaprzeczyć. Uwzględnij realistyczne koszty w niekorzystnych warunkach: spready i wpływ zleceń na rynek często rosną właśnie wtedy, gdy strategia chce najwięcej handlować. W przypadku kontraktów perpetual futures znak finansowania może się zmienić. W przypadku opcji koszt zabezpieczenia może zależeć od zmienności i płynności. Analiza reżimów, która podaje stopy zwrotu brutto i pomija te czynniki, może prowadzić do błędnych wniosków.

Jeśli strategia ma zgodnie z założeniami wstrzymywać handel, określ regułę na podstawie informacji dostępnych w chwili podejmowania decyzji. Zmierz zarówno utracone zyski, jak i uniknięte straty. Filtr, który usuwa wszystkie bolesne okresy z historii, może też wyeliminować te nieliczne, które przynoszą strategii zyski.

Czy handel papierowy pokaże, czy przewaga się utrzymuje?

Handel papierowy pozwala sprawdzić, czy sygnały, zlecenia i koszty zachowują się zgodnie z oczekiwaniami na obecnym rynku. Może ujawnić braki operacyjne i pokazać, czy warunki na żywo przypominają założenia backtestu. Kilka spokojnych tygodni nie potwierdzi jednak wyników w szoku zmienności, który jeszcze nie wystąpił.

Śledź warunki zaobserwowane podczas handlu papierowego i porównuj realizację zleceń, prowizje, finansowanie oraz pominięte zlecenia z założeniami backtestu. Dopasuj zakres wniosków do dowodów: stwierdzenie „realizacja zleceń przebiegała zgodnie z oczekiwaniami w tym okresie” można obronić; ustalenie, że „strategia jest odporna na zmianę reżimu”, zwykle wymaga znacznie więcej czasu.