Πώς ελέγχετε αν το πλεονέκτημα μιας στρατηγικής αντέχει σε υψηλότερο κόστος συναλλαγών;

Για να ελέγξετε αν το πλεονέκτημα μιας στρατηγικής αντέχει σε υψηλότερο κόστος συναλλαγών, εκτελέστε ξανά το backtest με ένα εύρος παραδοχών για προμήθειες, spread, ολίσθηση και επίδραση στην αγορά. Έπειτα βρείτε το επίπεδο κόστους στο οποίο η απόδοση γίνεται αρνητική και συγκρίνετέ το με τα δεδομένα για την πλατφόρμα και το μέγεθος εντολής που σκοπεύετε να χρησιμοποιήσετε.

Μια μοναδική εκτίμηση «ρεαλιστικού» κόστους κρύβει το ερώτημα στο οποίο χρειάζεστε απάντηση: πόσο μπορεί να απέχει αυτή η εκτίμηση από την πραγματικότητα προτού πάψει να αποδίδει το αποτέλεσμα; Θέλω μια καμπύλη κόστους, όχι μια αυθαίρετη προσαύξηση.

Ποια κόστη πρέπει να αυξήσω σε ένα backtest;

Ξεκινήστε από τα κόστη που επιβαρύνουν πράγματι τη στρατηγική. Για μια εντολή αγοράς, συνήθως περιλαμβάνουν την προμήθεια taker, το spread, την ολίσθηση και κάθε επίδραση που εξαρτάται από το μέγεθος. Για μια εντολή ορίου, συνυπολογίστε την κατηγορία προμήθειας και την πιθανότητα εκτέλεσης της εντολής· η επιστροφή maker δεν βοηθά αν το αποτέλεσμα βασίζεται στην υπεραισιόδοξη παραδοχή ότι οι εντολές θα εκτελεστούν. Τα αέναα συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης επιβαρύνονται και με χρηματοδότηση, ενώ ορισμένα προϊόντα έχουν και κόστη δανεισμού, άσκησης ή διακανονισμού.

Αρχικά, αλλάζετε τις παραδοχές μία κάθε φορά. Αν αυξήσετε τις προμήθειες, διπλασιάσετε την ολίσθηση και μειώσετε στο μισό τα ποσοστά εκτέλεσης ταυτόχρονα, το χειρότερο αποτέλεσμα δεν σας λέει πολλά για το τι πήγε στραβά. Στη συνέχεια, δοκιμάστε συνδυασμένες πιέσεις που αντιστοιχούν σε εύλογες δυσμενείς συνθήκες, όπως ευρύτερο spread σε περιόδους μεταβλητότητας.

Αυτά είναι σημεία εκκίνησης, όχι καθολικά επίπεδα δοκιμής αντοχής. Δεν πρέπει να χρησιμοποιείτε τον ίδιο πολλαπλασιαστή ολίσθησης για ένα ρευστό ζεύγος spot και ένα συμβόλαιο perpetual μικρού altcoin, μόνο και μόνο για να είναι πιο τακτοποιημένη η σύγκριση.

Πώς υπολογίζω το νεκρό σημείο κόστους συναλλαγών μιας στρατηγικής;

Κρατήστε σταθερά τα σήματα, τον καθορισμό μεγέθους θέσης και τους κανόνες του χαρτοφυλακίου. Αυξήστε το μεταβλητό κόστος ανά μονάδα συναλλασσόμενης ονομαστικής αξίας μέχρι η καθαρή απόδοση να φτάσει στο μηδέν. Αν η στρατηγική συναλλάσσει ονομαστική αξία $1 million και αποφέρει $8,000 πριν από τα μεταβλητά κόστη εκτέλεσης, μπορεί να δαπανήσει το πολύ 0.80% της ονομαστικής αξίας σε όλα αυτά τα κόστη προτού εξανεμιστεί το μικτό κέρδος.

Αυτός ο υπολογισμός δίνει ένα ανώτατο όριο, όχι απόδειξη ότι η στρατηγική μπορεί να συναλλάσσεται με αρκετά χαμηλό κόστος. Τα $8,000 μπορεί να προέρχονται από κέρδη λίγων μόνο συναλλαγών, ενώ η επίδραση στην αγορά μπορεί να αυξάνεται απότομα με το μέγεθος της εντολής. Υπολογίστε το νεκρό σημείο τόσο για ολόκληρο το backtest όσο και ανά περίοδο ή καθεστώς αγοράς.

Πώς καταλαβαίνω αν μια στρατηγική είναι ευάλωτη στο κόστος;

Εξετάστε το σχήμα της καμπύλης κόστους. Μια σταδιακή πτώση αφήνει κάποιο περιθώριο σφάλματος εκτίμησης. Μια απότομη κατάρρευση ύστερα από μικρή αύξηση συχνά σημαίνει ότι το φαινομενικό πλεονέκτημα συγκεντρώνεται σε συναλλαγές των οποίων το αναμενόμενο κέρδος ξεπερνά οριακά το κόστος τους.

Ας πάρουμε μια στρατηγική μικρού χρονικού ορίζοντα με αρχικό καθαρό Sharpe 1.2. Αν αύξηση της ολίσθησης κατά 25% το μειώνει στο 0.3 και αύξηση κατά 50% κάνει την καθαρή απόδοση αρνητική, το βασικό αποτέλεσμα εξαρτάται σε μεγάλο βαθμό από την ποιότητα εκτέλεσης. Αυτό δεν αποδεικνύει ότι η στρατηγική είναι άχρηστη· δείχνει ότι πρέπει να εξετάσετε την πλατφόρμα, τον τύπο εντολής και το μέγεθος συναλλαγής προτού εμπιστευτείτε το backtest.

Εξετάστε επίσης την κατανομή των αποτελεσμάτων, όχι μόνο το Sharpe. Το κόστος μπορεί να εξαλείψει πολλά μικρά κέρδη και να αφήσει ανέπαφα λίγα μεγάλα, κάνοντας τη μέση απόδοση να φαίνεται αποδεκτή, ενώ οι μέγιστες υποχωρήσεις και οι ζημιογόνες περίοδοι επιδεινώνονται.

Πρέπει να χρησιμοποιώ τη δυσμενέστερη παραδοχή κόστους που μπορώ να φανταστώ;

Όχι. Ένα αυθαίρετο δυσμενές σενάριο μπορεί να κάνει κάθε στρατηγική να φαίνεται κακή και δεν σας δίνει χρήσιμο λειτουργικό όριο. Διαμορφώστε σενάρια με βάση δεδομένα που έχετε παρατηρήσει: τις δομές προμηθειών των πλατφορμών, τα spread στις ώρες λήψης των αποφάσεών σας, τις εκτελέσεις που πραγματοποιήθηκαν σε προσομοίωση και την επίδραση στην αγορά για τα μεγέθη εντολών που περιμένετε να τοποθετείτε.

Διαχωρίστε τις συνήθεις συνθήκες από τις περιόδους έντασης. Για παράδειγμα, εκτιμήστε το spread και την ολίσθηση ανά κατηγορία μεταβλητότητας και, στη συνέχεια, εκτελέστε ξανά τη στρατηγική με κόστη που προέρχονται από αυτές τις κατηγορίες. Έτσι διατηρείται η σχέση ανάμεσα στις συνθήκες της αγοράς και στο κόστος εκτέλεσης. Ένας απλός διπλασιασμός μπορεί να παραβλέψει ότι η στρατηγική συναλλάσσεται περισσότερο ακριβώς όταν η ρευστότητα είναι χειρότερη.

Τι πρέπει να καταγράφω σε μια αναφορά ευαισθησίας κόστους;

Αποθηκεύστε τις παραδοχές μαζί με τα αποτελέσματα, ώστε να μπορεί ένας άλλος ερευνητής να τα αναπαραγάγει. Κατ’ ελάχιστον, αναφέρετε:

• Παραδοχές για προμήθειες, spread, ολίσθηση, επίδραση στην αγορά, χρηματοδότηση και δανεισμό, μαζί με μονάδες και πηγές.
• Καθαρή απόδοση και μετρικές κινδύνου στο βασικό σενάριο και σε κάθε επίπεδο δοκιμής αντοχής.
• Το νεκρό σημείο κόστους και το επίπεδο κόστους στο οποίο η στρατηγική αποτυγχάνει με βάση τα ερευνητικά σας κριτήρια.
• Αποτελέσματα ανά καθεστώς αγοράς, χρηματοπιστωτικό μέσο και μέγεθος εντολής, όπου το δείγμα επαρκεί.
• Ποιες παραδοχές εκτέλεσης βασίζονται σε μετρήσεις και ποιες παραμένουν εκτιμήσεις.

Στη συνέχεια, συγκρίνετε τη στρατηγική σε προσομοίωση με το ίδιο μητρώο κόστους. Αν οι εκτελέσεις στην προσομοίωση είναι σταθερά χειρότερες από το μοντελοποιημένο σενάριο, ενημερώστε το μοντέλο και επαναλάβετε την έρευνα. Στόχος δεν είναι να βρείτε έναν μοναδικό αριθμό κόστους που κάνει το backtest να περάσει. Είναι να μάθετε πόση αβεβαιότητα στην εκτέλεση μπορεί να αντέξει η στρατηγική και αν τα δεδομένα σας τεκμηριώνουν αυτό το περιθώριο.