Bir stratejinin avantajının daha yüksek işlem maliyetlerine dayanıp dayanmadığını nasıl test edersiniz?

Bir stratejinin avantajının daha yüksek işlem maliyetlerine dayanıp dayanmadığını test etmek için geriye dönük testi komisyon, alış-satış farkı, kayma ve piyasa etkisi varsayımlarını kapsayan bir aralıkta yeniden çalıştırın. Ardından performansın negatife döndüğü maliyet düzeyini bulun ve bunu hedeflediğiniz piyasa ve emir büyüklüğüne ilişkin kanıtlarla karşılaştırın.

Tek bir “gerçekçi” maliyet tahmini, yanıtlamanız gereken soruyu gizler: Sonuç çalışmayı bırakmadan önce bu tahmin ne kadar hatalı olabilir? Sihirli bir kesinti oranı değil, bir maliyet eğrisi istiyorum.

Geriye dönük testte hangi maliyetleri artırmalıyım?

Önce stratejinin gerçekten maruz kaldığı maliyetleri belirleyin. Bir piyasa emrinde bunlar genellikle taker komisyonu, alış-satış farkı, kayma ve büyüklüğe bağlı piyasa etkisidir. Bir limit emrinde komisyon kademesini ve emrin gerçekleşme olasılığını hesaba katın; iyimser gerçekleşme varsayımı asıl işi yapıyorsa maker iadesi fayda etmez. Sürekli vadeli işlemlerde fonlama maliyeti de vardır; bazı ürünlerde borçlanma, kullanım veya takas maliyetleri de eklenir.

Önce varsayımları teker teker değiştirin. Komisyonu artırıp kaymayı ikiye katlar ve gerçekleşme oranlarını yarıya indirirseniz, kötüleşen sonuç size neyin bozulduğu hakkında pek az şey söyler. Ardından değişken dönemlerde alış-satış farkının genişlemesi gibi makul kötü koşulları temsil eden birleşik stres senaryoları çalıştırın.

Bunlar başlangıç noktalarıdır; evrensel stres seviyeleri değildir. Karşılaştırma düzenli görünsün diye likit bir spot pariteyle sığ bir altcoin sürekli vadeli işlemini aynı kayma çarpanına tabi tutmamalısınız.

Bir stratejinin başa baş işlem maliyetini nasıl hesaplarım?

Sinyalleri, pozisyon büyüklüklerini ve portföy kurallarını sabit tutun. Net performans sıfıra ulaşana kadar işlem gören nominal tutar başına değişken maliyeti artırın. Strateji 1 milyon dolarlık nominal tutarda işlem yapıyor ve değişken işlem maliyetleri öncesinde 8.000 dolar getiriyorsa, bu brüt kâr tamamen silinmeden önce tüm bu maliyetlere nominal tutarın en fazla %0,80'ini harcayabilir.

Bu hesaplama bir üst sınırdır; stratejinin yeterince düşük maliyetle işlem yapabileceğinin kanıtı değildir. 8.000 dolar, az sayıda işlemden elde edilen kârları içerebilir ve emir büyüklüğü arttıkça piyasa etkisi hızla yükselebilir. Başa baş noktasını hem tüm geriye dönük test için hem de dönem veya piyasa rejimi bazında hesaplayın.

Bir stratejinin maliyetlere karşı kırılgan olduğunu nasıl anlarım?

Maliyet eğrisinin biçimine bakın. Kademeli bir düşüş, tahmin hataları için bir miktar pay bırakır. Küçük bir artışın ardından performansın aniden çökmesi, görünen avantajın beklenen kârı maliyetini ancak az farkla aşan işlemlerde yoğunlaştığı anlamına gelebilir.

Temel net Sharpe oranı 1.2 olan kısa vadeli bir stratejiyi ele alalım. Kaymadaki %25'lik artış oranı 0.3'e düşürüyor ve %50'lik artış net getiriyi negatife çeviriyorsa, manşet sonuç büyük ölçüde emirlerin ne kadar iyi gerçekleştirildiğine bağlıdır. Bu, stratejinin kullanılamaz olduğunu kanıtlamaz; geriye dönük teste güvenmeden önce işlem yapılan piyasayı, emir türünü ve işlem büyüklüğünü incelemeniz gerektiğini gösterir.

Yalnızca Sharpe oranına değil, dağılıma da bakın. Maliyetler birçok küçük kazancı silerken birkaç büyük kazancı koruyabilir; böylece ortalama getiri kabul edilebilir görünürken düşüşler ve kayıp dönemleri kötüleşir.

Aklıma gelebilecek en kötü maliyet varsayımını kullanmalı mıyım?

Hayır. Keyfi bir kötü senaryo her stratejiyi başarısız gösterebilir ve işe yarar bir çalışma sınırı sunmaz. Senaryoları gözlemlenmiş verilerden oluşturun: piyasa komisyon tarifeleri, karar anlarınız civarındaki alış-satış farkları, kâğıt işlemlerde gerçekleşen emirler ve vermeyi beklediğiniz büyüklükteki emirlerin piyasa etkisi.

Olağan koşulları stres dönemlerinden ayırın. Örneğin alış-satış farkını ve kaymayı oynaklık dilimlerine göre tahmin edin, ardından stratejiyi bu dilimlerden alınan maliyetlerle yeniden çalıştırın. Böylece piyasa koşulları ile işlem maliyetleri arasındaki ilişki korunur. Maliyetleri sabit olarak ikiye katlamak, stratejinin en çok tam da likiditenin en kötü olduğu anlarda işlem yaptığını gözden kaçırabilir.

Maliyet duyarlılığı raporuna neleri kaydetmeliyim?

Varsayımları sonuçların yanında saklayın; böylece başka bir araştırmacı çalışmayı tekrarlayabilir. En azından şunları raporlayın:

• Birimleri ve kaynaklarıyla birlikte komisyon, alış-satış farkı, kayma, piyasa etkisi, fonlama ve borçlanma varsayımları.
• Temel senaryoda ve her stres seviyesinde net getiri ve risk ölçütleri.
• Başa baş maliyeti ve stratejinin araştırma ölçütlerinizi karşılayamadığı maliyet düzeyi.
• Örneklem elverdiğinde piyasa rejimine, enstrümana ve emir büyüklüğüne göre sonuçlar.
• Hangi emir gerçekleştirme varsayımlarının ölçümlere, hangilerinin tahminlere dayandığı.

Ardından kâğıt işlem stratejisini aynı maliyet dökümüyle karşılaştırın. Kâğıt işlemdeki gerçekleşmeler modellenen senaryodan sürekli daha kötüyse modeli güncelleyin ve araştırmayı yeniden çalıştırın. Amaç, geriye dönük testi geçirten tek bir maliyet rakamı bulmak değildir. Amaç, stratejinin ne kadar emir gerçekleştirme belirsizliğine dayanabildiğini ve elinizdeki kanıtların bu payı destekleyip desteklemediğini öğrenmektir.