Masz już działającą strategię opcyjną opartą na sygnałach dziennych. Kupuje ona opcję call, gdy instrument bazowy zamyka się powyżej swojej średniej z 50 dni, a następnie zamyka pozycję po pięciu sesjach. Twój backtest uwzględnia wiarygodne ceny, prowizje i wielkość pozycji. Problem w tym, że traktuje „pięć sesji” tak, jakby każdy kontrakt opcyjny pozostawał tym samym instrumentem przez całe te pięć dni.
Zanim dostroisz sygnał, przypisz każdemu kontraktowi kalendarz. Data wygaśnięcia opcji, ostatni czas handlu, metoda rozliczenia i zasady wykonania określają, kiedy można obserwować jej cenę i kiedy da się jeszcze zmienić pozycję. Te szczegóły mogą zamienić zwykły okres utrzymywania pozycji w inną transakcję.
Według jakiego zegara działa twoja opcja?
Instrument bazowy może być przedmiotem obrotu, gdy rynek opcji jest zamknięty, a handel opcją może zakończyć się przed datą widniejącą jako data wygaśnięcia. Regularna sesja obrotu opcjami na akcje w USA kończy się zazwyczaj o 4:00 p.m. czasu wschodniego, choć niektóre produkty mają inne godziny zamknięcia. Opcja tygodniowa wygasająca w piątek nie oznacza też, że możesz złożyć zlecenie po zamknięciu rynku w piątek i otrzymać realizację z piątku.
Zapisz istotne godziny dla konkretnego produktu i rynku, który modelujesz. Przechowuj kalendarz sesji, strefę czasową, wcześniejsze zamknięcia i ostateczną godzinę handlu wraz z danymi kontraktu. Ogólny kalendarz dni roboczych pominie święta i skrócone sesje. Jeśli dane oznaczają kontrakt datą, ale nie zawierają znacznika czasu ostatniego handlu, nie ustaliłeś jeszcze, kiedy backtest może zamknąć pozycję.
| Szczegół kontraktu | Czego potrzebuje backtest | Co może pójść nie tak |
|---|---|---|
| Wygaśnięcie | Rzeczywista konwencja wygaśnięcia danego produktu | Utrzymanie kontraktu po ostatnim dniu handlu |
| Rozliczenie | Dostawa fizyczna albo rozliczenie gotówkowe | Wymyślone akcje lub przepływy pieniężne w chwili wygaśnięcia |
| Styl wykonania | Kiedy może nastąpić wykonanie | Pominięcie wcześniejszego przypisania przy krótkich pozycjach w opcjach |
| Sesja handlowa | Ostatni dopuszczalny czas złożenia zlecenia i kalendarz | Realizacja zlecenia podczas zamkniętej lub skróconej sesji |
Dlaczego sposób rozliczenia zmienia twoją pozycję?
Załóżmy, że w chwili wygaśnięcia twoja opcja call jest in the money. Przy rozliczeniu przez dostawę fizyczną wykonanie może utworzyć pozycję w akcjach: standardowa opcja call na akcje w USA zazwyczaj odpowiada 100 akcjom, z zastrzeżeniem korekt kontraktu. Backtest, który po prostu usuwa opcję w chwili wygaśnięcia, pomija wynikającą z tego ekspozycję na akcje i przepływ gotówki. Jeśli zamierzałeś zamknąć pozycję przed wygaśnięciem, symulowane zlecenie musi zostać zrealizowane przed ostatnim czasem handlu tym kontraktem.
Opcje indeksowe rozliczane gotówkowo wiążą się z innym problemem. Ich końcowa wartość rozliczeniowa może być obliczana na podstawie specjalnej procedury otwarcia lub zamknięcia, a nie zwykłego kwotowania widocznego w historii opcji. Jeśli strategia utrzymuje pozycję do czasu tego obliczenia, użycie ceny zamknięcia najbliższej świecy instrumentu bazowego jako ceny rozliczenia może dać wynik, którego nie uzyskał żaden rachunek.
Jeśli zajmujesz krótką pozycję w opcji w stylu amerykańskim, wcześniejsze przypisanie może pozostawić cię z akcjami jeszcze przed wygaśnięciem. Na podstawie dziennej świecy opcyjnej możesz nie być w stanie dokładnie ustalić, czy doszło do przypisania. Określ swoje założenie i stosuj je konsekwentnie w backteście i strategii paper trading. Model zakładający brak wcześniejszego przypisania nie jest neutralnym ustawieniem domyślnym; to konkretne uproszczenie.
Jak powinno działać zamknięcie po pięciu sesjach?
Licz sesje według kalendarza handlu opcją, a nie według ogólnych dat. W każdym punkcie decyzyjnym ustal, jaki dokładnie kontrakt utrzymujesz, sprawdź, czy nadal można nim handlować, i określ, co stanie się, jeśli planowane zamknięcie wypada po ostatnim czasie handlu tym kontraktem. Możesz przenieść pozycję na poprzedniej sesji, zamknąć ją po ostatnim dostępnym kwotowaniu albo dopuścić do rozliczenia i zamodelować wynikające z niego aktywo. Każdy wybór oznacza inną strategię.
Na przykład pozycja utrzymywana przez pięć sesji i otwarta w poniedziałek może obejmować piątkowe wygaśnięcie. Jeśli chodzi o opcję wygasającą w tym samym tygodniu, zamknięcie po piątej sesji może być niemożliwe w takiej postaci. Przesunięcie zamknięcia na czwartek zmienia okres utrzymywania pozycji. Przeniesienie pozycji na kolejny termin wygaśnięcia zmienia kontrakt i dodaje spread, prowizje oraz nową ekspozycję na zmienność. Zapisz tę decyzję w logice strategii, zamiast pozwalać, by moduł wczytujący dane po cichu wybierał następny notowany symbol.
Prowadź rejestr kontraktów zawierający co najmniej instrument bazowy, datę wygaśnięcia, cenę wykonania, typ opcji, mnożnik, sposób rozliczenia, styl wykonania, kalendarz sesji i końcowy znacznik czasu handlu. Zapisuj również korekty kontraktów; zdarzenie korporacyjne może zmienić przedmiot dostawy, pozostawiając znajomy ticker.
Co sprawdzić, zanim zaufasz wynikowi?
Wybierz jedną pozycję utrzymywaną do wygaśnięcia i prześledź jej drogę od otwarcia do ostatecznego rozliczenia. Potwierdź, że każde kwotowanie dotyczy tego kontraktu, zamknięcie następuje w dozwolonym czasie handlu, a końcowa gotówka lub pozycja w instrumencie bazowym odpowiada zasadom rozliczania danego produktu. Następnie sprawdź tydzień ze świętem i dzień ze skróconą sesją. Właśnie wtedy założenia dotyczące kalendarza zwykle wychodzą na jaw.
Po tej pracy sygnał może nadal być wartościowym przedmiotem badań. Wynik będzie jednak opisywał transakcję, którą twój system mógł rzeczywiście utrzymywać, zamknąć lub rozliczyć. Tego właśnie potrzebujesz, zanim porównasz terminy wygaśnięcia opcji lub skierujesz strategię do paper trading.
← Wszystkie wpisy
