Η αναδιάρθρωση φαινόταν φθηνή μέχρι να υπολογίσουμε το spread

Στις 09:00 UTC, η στρατηγική μας για συμβόλαια μελλοντικής εκπλήρωσης κρυπτονομισμάτων βάσει διαστρωματικής ανάλυσης ήθελε να ανακατανείμει $200,000 σε δέκα διαρκή συμβόλαια. Το backtest ανέφερε κόστος συναλλαγών 4 μονάδων βάσης. Η δοκιμή σε paper, με το ίδιο σήμα και την ίδια βαθμίδα προμηθειών στο venue, εκτιμούσε λίγο πάνω από 20.

Δεν υπήρχε κάποιο λάθος στον τιμοκατάλογο προμηθειών. Είχαμε υπολογίσει την προμήθεια και την είχαμε βαφτίσει κόστος εκτέλεσης. Το λάθος πέρασε απαρατήρητο επειδή η στρατηγική συναλλασσόταν σε ρευστές αγορές, χρησιμοποιούσε σχετικά μικρές εντολές και έκανε αναδιάρθρωση μόνο μία φορά την ημέρα. Κάθε φράση ακουγόταν καθησυχαστική, μέχρι που αναρωτηθήκαμε σε ποια τιμή μπορούσαν πράγματι να εκτελεστούν οι εντολές.

Αξίζει να εξετάσουμε αναλυτικά αυτή την αναδιάρθρωση. Έδειξε πώς ένα backtest με χαμηλές προμήθειες μπορεί και πάλι να υποτιμά το κόστος, αν θεωρεί ότι η τιμή της αγοράς είναι διαθέσιμη σε απεριόριστη ποσότητα.

Ξεκινήσαμε από τη λίστα εντολών. Η στρατηγική είχε θέσεις αγοράς στα πέντε ισχυρότερα συμβόλαια και θέσεις πώλησης στα πέντε ασθενέστερα, με ίσες σταθμίσεις σε δολάρια. Οι περισσότερες θέσεις χρειάζονταν προσαρμογή περίπου $20,000. Για ένα συμβόλαιο χρειάζονταν μόλις $3,400· για ένα άλλο, $31,000. Το backtest αποτιμούσε κάθε συναλλαγή στην τιμή κλεισίματος της μπάρας και στη συνέχεια χρέωνε την προμήθεια taker του venue, 2 μονάδες βάσης ανά πλευρά.

Η εκτίμηση paper δεν εγγυόταν ότι θα γινόταν εκτέλεση. Ήταν ένα μοντέλο κόστους: το παρατηρούμενο spread γύρω από τη στιγμή λήψης της απόφασης, συν μια εκτίμηση επίδρασης βάσει του μεγέθους της εντολής και του πρόσφατου όγκου συναλλαγών, μαζί με ένα μικρό περιθώριο για τον χρόνο υποβολής και εκτέλεσης. Αυτό το τελευταίο περιθώριο ήταν σκόπιμα πρόχειρο. Ένα μοντέλο που εξαφανίζει την αβεβαιότητα είναι πιο καθησυχαστικό παρά χρήσιμο.

Ελέγξαμε πρώτα το spread. Το σήμα υπολογίστηκε από ολοκληρωμένη μπάρα ενός λεπτού, άρα η στρατηγική μπορούσε να υποβάλει εντολές μόνο αφού έκλεινε η μπάρα. Για κάθε συμβόλαιο, καταγράψαμε την καλύτερη διαθέσιμη τιμή αγοράς και πώλησης τη στιγμή που η εντολή θα έφτανε στο venue. Το μέσο των δύο τιμών ήταν σημείο αναφοράς, όχι εκτελέσιμη τιμή. Μια αγορά ξεκινά από την τιμή πώλησης· μια πώληση ξεκινά από την τιμή αγοράς.

Αυτή και μόνο η διαφορά εξηγούσε περίπου 8 μονάδες βάσης μετ’ επιστροφής για το μέσο συμβόλαιο. Διέφερε ανά συμβόλαιο και λεπτό. Για το πιο ρευστό συμβόλαιο ήταν κοντά στα 2 bp ανά πλευρά. Σε ένα λιγότερο ρευστό, το spread άνοιγε στις 9. Αν εφαρμόζαμε μία τιμή spread σε κάθε εντολή, θα αποκρύπταμε ακριβώς τη μεταβλητότητα που έπρεπε να δούμε.

Έπειτα ήρθε το μέγεθος. Μια εντολή αγοράς στην αγορά αξίας $20,000 συχνά μπορεί να εκτελεστεί στην καλύτερη τιμή πώλησης χωρίς να καταναλώσει μεγάλο μέρος του βάθους, αλλά το «συχνά» εξαρτάται από το βιβλίο εντολών εκείνη τη στιγμή. Εκτιμήσαμε την επίδραση διασχίζοντας τα ορατά επίπεδα στο στιγμιότυπο: ποια αξία σε νόμισμα αναφοράς υπήρχε σε κάθε τιμή και ποια θα ήταν η σταθμισμένη ως προς τον όγκο μέση τιμή αν καταναλώναμε αρκετά επίπεδα για να εκτελεστεί η εντολή. Για την προσαρμογή των $31,000, το στιγμιότυπο έδειχνε πρόσθετο κόστος περίπου 6 bp έναντι της μέσης τιμής. Η εκτίμηση για την εντολή των $3,400 μεταβλήθηκε ελάχιστα.

Και το ίδιο το στιγμιότυπο ήταν ατελές. Έδειχνε το εμφανιζόμενο βάθος, όχι τη μη εμφανιζόμενη ρευστότητα ή το βάθος που θα απέμενε όταν θα έφτανε η εντολή μας. Τα βιβλία εντολών στα crypto μπορούν να αλλάξουν από την παρατήρηση έως την υποβολή· ένα backtest βασισμένο σε αραιά στιγμιότυπα δεν μπορεί να ανασυνθέσει με ακρίβεια αυτή την ουρά. Χρησιμοποιήσαμε το βιβλίο για να οριοθετήσουμε ένα εύλογο κόστος και έπειτα το συγκρίναμε με τις εκτελέσεις paper, για να δούμε αν η εκτίμηση ήταν συστηματικά αισιόδοξη.

Τρέξαμε την αναδιάρθρωση με τρεις παραδοχές. Αν συνυπολογίζαμε το spread, αλλά αγνοούσαμε το βάθος, η εκτίμηση μετ’ επιστροφής ήταν 12 bp. Αν διασχίζαμε το εμφανιζόμενο βιβλίο, ανέβαινε στις 18 bp. Με τις προμήθειες του venue και ένα περιθώριο 2 bp ανά πλευρά για την καθυστέρηση, η εκτίμηση έφτανε περίπου τις 22 bp. Η ακριβής τιμή εξαρτιόταν από τη λίστα εντολών και το στιγμιότυπο του βιβλίου· η κατεύθυνση της διαφοράς όχι.

Αυτό δεν ήταν λόγος να εγκαταλείψουμε τη στρατηγική. Ήταν λόγος να ξανατρέξουμε το backtest με κόστη που προσαρμόζονται στις συναλλαγές που προτείνει. Προσθέσαμε εκτιμήσεις spread και επίδρασης ανά εντολή, κρατήσαμε τις προμήθειες ξεχωριστές στην αναφορά και καταγράψαμε δίπλα σε κάθε προσομοιωμένη εκτέλεση το σημείο αναφοράς, τη χρονική σήμανση και την υποτιθέμενη μέθοδο εκτέλεσης.

Στην επόμενη δοκιμή paper, η εντολή για ένα συμβόλαιο χωρίστηκε σε μικρότερα τμήματα, επειδή το πρώτο τμήμα κατανάλωσε περισσότερο βάθος απ’ όσο αναμέναμε. Το σήμα της στρατηγικής δεν άλλαξε. Η εκτέλεσή της άλλαξε, κι αυτό αρκούσε για να αλλάξει η απόδοση του κόστους.

Αν το backtest σας λέει ότι μια αναδιάρθρωση κοστίζει μόνο την προμήθεια, ζητήστε του να δείξει την τιμή, το μέγεθος και τη διαθέσιμη ρευστότητα πίσω από κάθε εκτέλεση. Μια πειστική απάντηση ξεκινά από αυτά τα συγκεκριμένα στοιχεία, όχι από έναν αριθμό με την ένδειξη «slippage».