Mukhang Mura ang Rebalance Hanggang Isinali Namin ang Spread

Noong 09:00 UTC, gustong ilipat ng aming cross-sectional crypto futures strategy ang $200,000 sa sampung perpetual contract. 4 basis points ang iniulat na trading cost ng backtest. Sa paper run, gamit ang parehong signal at venue fee tier, tinatayang lampas nang kaunti sa 20 ang gastos.

Walang mali sa fee schedule. Binilang namin ang bayarin at tinawag na execution cost. Hindi namin napansin ang pagkakamaling iyon dahil nagte-trade ang strategy sa mga likidong merkado, gumagamit ng maliliit na order, at isang beses lang sa isang araw ang turnover. Nakakapanatag pakinggan ang bawat paglalarawan, hanggang sa itanong namin kung anong presyo talaga ang makukuha ng mga order.

Mainam himayin ang rebalance na ito. Ipinakita nito kung paanong maaari pa ring maliitin ng backtest na mababa ang bayarin ang mga gastos kapag ipinagpapalagay nitong mabibili o maibebenta ang market price sa walang limitasyong dami.

Nagsimula kami sa listahan ng mga order. Long ang strategy sa limang contract na pinakamalakas ang performance at short sa limang pinakamahina, na pantay ang timbang batay sa dolyar. Humigit-kumulang $20,000 ang kailangang i-adjust sa karamihan ng mga posisyon. $3,400 lang ang kailangan sa isang contract; $31,000 naman sa isa pa. Ginamit ng backtest ang closing price ng bar para presyuhan ang bawat trade, saka siningil ang 2-basis-point taker fee ng venue sa bawat panig.

Hindi garantiya ng fill ang tantiya ng paper run. Isa itong modelo ng gastos: ang naobserbahang spread noong oras ng pagpapasya, dagdag ang tantiya sa impact batay sa laki ng order at kamakailang traded volume, at may kaunting dagdag para sa oras na kailangan sa pagsusumite at pag-execute. Sadyang magaspang ang huling dagdag na iyon. Mas nakaaaliw ang modelong nag-aalis kunwari ng kawalang-katiyakan, pero hindi ito gaanong kapaki-pakinabang.

Spread muna ang sinuri namin. Kinuwenta ang signal mula sa kumpletong 1-minute bar, kaya pagkatapos lang magsara ng bar maisusumite ng strategy ang order. Para sa bawat contract, kinuha namin ang pinakamahusay na bid at ask na available pagdating sana ng order sa venue. Panukat ang midpoint, hindi presyong puwedeng aktuwal na i-execute. Sa ask nagsisimula ang pagbili; sa bid naman ang pagbebenta.

Ipinaliwanag na ng pagkakaibang iyon ang humigit-kumulang 8 basis points na round trip para sa karaniwang pangalan. Nag-iba ito depende sa contract at minuto. Mas malapit sa 2 bp bawat panig ang pinakamalikidong contract. Lumapad naman sa 9 ang spread ng isang hindi gaanong likido. Kung iisang spread figure ang ilalapat sa bawat order, maitatago nito ang pagkakaibang kailangan naming makita.

Sumunod ang laki ng order. Madalas na kayang lampasan ng $20,000 na market buy ang pinakamagandang ask nang hindi gaanong kumokonsumo ng lalim, pero nakadepende sa order book sa mismong sandaling iyon ang salitang “madalas.” Tinantiya namin ang impact sa pamamagitan ng pag-usad sa mga nakikitang antas sa snapshot: kung gaano kalaking quote value ang nasa bawat presyo, at anong volume-weighted average price ang lalabas kapag kinonsumo ang sapat na antas para mapuno ang order. Para sa $31,000 na adjustment, ipinahiwatig ng snapshot ang humigit-kumulang 6 bp na dagdag na gastos kumpara sa midpoint. Halos hindi ginalaw ng $3,400 na order ang tantiya.

Hindi rin perpekto ang snapshot. Ipinapakita nito ang nakalantad na lalim, hindi ang nakatagong liquidity o kung ano ang matitira pagdating ng order namin. Puwedeng magbago ang mga crypto book sa pagitan ng pagmamasid at pagsusumite; hindi kayang buuing muli nang eksakto ng backtest na nakabatay sa kalat-kalat na snapshot ang pila ng order. Ginamit namin ang book para magtakda ng kapani-paniwalang saklaw ng gastos, saka inihambing ito sa mga paper fill para malaman kung palaging masyadong mababa ang tantiya.

Sinubukan namin ang rebalance gamit ang tatlong palagay. Naging 12 bp ang tantiya sa round trip kapag tinawid ang spread pero binalewala ang lalim. Umakyat ito sa 18 bp nang isama ang pag-usad sa nakalantad na book. Nang idagdag ang bayarin ng venue at 2 bp na allowance bawat panig para sa delay, umabot sa humigit-kumulang 22 bp ang tantiya. Nakadepende ang eksaktong bilang sa listahan ng order at snapshot ng book; hindi nagbago ang direksiyon.

Hindi ito dahilan para talikuran ang strategy. Dahilan ito para ulitin ang backtest gamit ang mga gastos na nagbabago ayon sa mga trade na iminumungkahi nito. Nagdagdag kami ng tantiya sa spread at impact para sa bawat order, hiwalay na iniulat ang mga bayarin, at itinala sa tabi ng bawat simulated fill ang benchmark, timestamp, at ipinagpalagay na paraan ng execution.

Sa sumunod na paper run, hinati sa mas maliliit na bahagi ang order ng isang contract dahil mas maraming lalim kaysa sa inaasahan ang kinonsumo ng unang bahagi. Hindi nagbago ang signal ng strategy. Nagbago ang execution nito, at sapat na iyon para mabago ang pagtatalaga ng gastos.

Kung sinasabi ng backtest mo na bayarin lang ang gastos sa rebalance, hilingin mong ipakita nito ang presyo, laki, at available na liquidity sa likod ng bawat fill. Nagsisimula ang kapani-paniwalang sagot sa mga detalyeng iyon, hindi sa iisang bilang na may tatak na “slippage.”