Saat 09:00 UTC’de, kesitsel kripto vadeli işlem stratejimiz on sürekli vadeli işlem sözleşmesine toplam $200,000 dağıtmak istedi. Geriye dönük test, işlem maliyetini 4 baz puan olarak bildirdi. Aynı sinyali ve borsa ücret kademesini kullanan kâğıt üzerindeki deneme ise 20’nin biraz üzerinde bir tahmin verdi.
Ücret tarifesinde bir sorun yoktu. Ücreti hesaplayıp buna işlem maliyeti demiştik. Bu hata, strateji likit piyasalarda işlem yaptığı, mütevazı büyüklükte emirler kullandığı ve günde yalnızca bir kez portföyü çevirdiği için gözden kaçtı. Bu ifadelerin her biri kulağa güven veriyordu; ta ki emirlerin gerçekte hangi fiyattan gerçekleşebileceğini sorgulayana kadar.
Bu yeniden dengeleme, ayrıntılı inceleme için iyi bir örnekti. Düşük ücretli bir geriye dönük testin, piyasa fiyatını sınırsız miktarda kullanılabilirmiş gibi ele alarak maliyetleri nasıl düşük gösterebildiğini ortaya koydu.
Emir listesinden başladık. Strateji, dolar ağırlıkları eşit olacak şekilde en güçlü beş sözleşmede uzun, en zayıf beş sözleşmede kısa pozisyondaydı. Pozisyonların çoğunda yaklaşık $20,000 tutarında ayarlama gerekiyordu. Bir sözleşmede yalnızca $3,400, diğerinde ise $31,000 ayarlama gerekiyordu. Geriye dönük test her işlemi mumun kapanış fiyatından değerledi, ardından her iki taraf için borsanın 2 baz puanlık taker ücretini ekledi.
| Maliyet kalemi | Geriye dönük test varsayımı | Kâğıt üzerindeki tahmin |
|---|---|---|
| Borsa ücreti, taraf başına | 2 bp | 2 bp |
| Makas, taraf başına | 0 bp | Yaklaşık 4 bp |
| Piyasa etkisi ve gecikme, taraf başına | 0 bp | Yaklaşık 4 bp |
| Tahmini gidiş-dönüş maliyeti | 4 bp | Yaklaşık 20 bp |
Kâğıt üzerindeki tahmin, emrin kesin gerçekleşeceği anlamına gelmiyordu. Bu bir maliyet modeliydi: karar anındaki gözlenen makasa, emir büyüklüğü ve yakın dönemdeki işlem hacmine göre tahmini piyasa etkisini ekledik; ayrıca emrin gönderilip gerçekleşmesi için gereken süreye küçük bir pay ayırdık. Bu son payı bilerek kaba tuttuk. Belirsizliği yok sayan bir model, işe yaramaktan çok iç rahatlatır.
Önce makası kontrol ettik. Sinyal, tamamlanmış bir 1 dakikalık mumdan hesaplanıyordu; dolayısıyla strateji ancak o mum kapandıktan sonra emir gönderebilirdi. Her sözleşme için emrin borsaya ulaşacağı sırada mevcut en iyi alış ve satış fiyatlarını aldık. Orta fiyat bir kıyas noktasıydı, gerçekleşebilir bir fiyat değil. Alış emri satış fiyatından, satış emri alış fiyatından başlar.
Bu fark tek başına, ortalama sözleşmede gidiş-dönüş başına yaklaşık 8 baz puanı açıklıyordu. Değer sözleşmelere ve dakikalara göre değişiyordu. En likit sözleşmede taraf başına 2 bp civarındaydı. Daha sığ bir sözleşmede ise 9 bp’ye çıktı. Her emre tek bir makas değeri uygulamak, görmemiz gereken değişkenliği gizlerdi.
Sırada emir büyüklüğü vardı. $20,000 tutarındaki piyasa alış emri çoğu zaman en iyi satış kademesindeki derinliği fazla tüketmeden gerçekleşebilir; ancak “çoğu zaman” o andaki emir defterine bağlıdır. Etkiyi, anlık görüntüde görünen kademeleri tarayarak tahmin ettik: her fiyatta ne kadar kotasyon değeri vardı ve emri dolduracak kadar kademe tüketildiğinde hacim ağırlıklı ortalama fiyat ne olurdu? $31,000’lık ayarlamada anlık görüntü, orta fiyata kıyasla yaklaşık 6 bp ek maliyete işaret ediyordu. $3,400’lık emir ise tahmini neredeyse hiç değiştirmedi.
Anlık görüntünün kendisi de kusursuz değildi. Görüntülenen derinliği gösteriyordu; gizli likiditeyi veya emrimiz ulaştığında geriye ne kalacağını göstermiyordu. Kripto emir defterleri gözlem ile emir gönderimi arasında değişebilir; seyrek anlık görüntülerle oluşturulmuş bir geriye dönük test, sıradaki yeri tam olarak yeniden kuramaz. Makul bir maliyet aralığı belirlemek için emir defterini kullandık, ardından tahminin sistematik olarak iyimser olup olmadığını görmek için kâğıt üzerindeki gerçekleşmelerle karşılaştırdık.
Piyasa emrinde orta fiyat bir ölçü çubuğudur. Alış ya da satış yaptığınız fiyat değildir.
Yeniden dengelemeyi üç farklı varsayımla çalıştırdık. Makası geçip derinliği yok saymak, gidiş-dönüş için 12 bp tahmini verdi. Görüntülenen emir defterindeki kademeleri tarayınca tahmin 18 bp’ye çıktı. Borsa ücretlerini ve gecikme için taraf başına 2 bp payı ekleyince tahmin yaklaşık 22 bp oldu. Kesin değer emir listesine ve emir defteri anlık görüntüsüne bağlıydı; maliyetin yükseldiği ise açıktı.
Bu, stratejiyi bırakmamız gerektiği anlamına gelmiyordu. Önerdiği işlemlere göre değişen maliyetlerle geriye dönük testi yeniden çalıştırmamız gerektiğini gösteriyordu. Her emir için makas ve piyasa etkisi tahminleri ekledik, ücretleri raporda ayrı tuttuk ve her simüle edilmiş gerçekleşmenin yanına kıyas fiyatını, zaman damgasını ve varsayılan gerçekleşme yöntemini kaydettik.
Bir sonraki kâğıt üzerindeki denemede, ilk parça beklenenden fazla derinlik tükettiği için bir sözleşmenin emrini daha küçük parçalara böldük. Stratejinin sinyali değişmedi. Gerçekleşme biçimi değişti ve bu, maliyet dağılımını değiştirmeye yetti.
Geriye dönük testiniz yeniden dengelemenin yalnızca ücret kadar maliyeti olduğunu söylüyorsa, her gerçekleşmenin ardındaki fiyatı, büyüklüğü ve mevcut likiditeyi göstermesini isteyin. İkna edici bir yanıt, “kayma” etiketi taşıyan tek bir sayıyla değil, bu ayrıntılarla başlar.
← Tüm yazılar
