Bir strateji yıllıklandırılmış %10 volatiliteyi hedefliyor. Backtest sonucu %10,2. Yeterince yakın görünüyor; ta ki pozisyon büyüklüğü tablosunun dünkü volatilite tahminini kullandığını, simülatörün kaldıraç değiştiğinde hiç ücret yazmadığını ve gece yaşanan tek bir sıçramanın hedefin tarif etmek üzere tasarlandığı zarardan fazlasına yol açtığını fark edene kadar.
Basit bir BTC sürekli vadeli işlem stratejisini ele alalım: yönlü bir sinyal taşır, pozisyon büyüklüğünü yıllıklandırılmış %10 volatilite bütçesine göre belirler ve pozisyonu günde bir kez günceller. Bu kural, açıklaması ve kodlaması kolay olduğu için yaygındır. Şimdi tek bir günün pozisyonunu parçalara ayıralım.
Sinyal: risk birimi içermeyen istenen yön
Pazartesi kapanışında sinyal uzun pozisyon der. Bu, stratejinin hangi yöne dönmek istediğini söyler; ne kadar BTC tutması gerektiğini söylemez. Eksik ölçeği volatilite hedefi sağlar.
Hesabın öz sermayesinin 100.000 $ ve stratejinin tahmin ettiği günlük BTC volatilitesinin %2 olduğunu varsayalım. Yıllık %10 hedef, 252 işlem gününün kareköküne bölünen %10 hesabıyla günlük yaklaşık %0,63 volatiliteye karşılık gelir. Dolayısıyla brüt kaldıraç yaklaşık %0,63 / %2, yani öz sermayenin 0,315 katıdır: 31.500 $ BTC pozisyonu.
Bu düzenli görünen hesabın içinde şimdiden bir varsayım var: BTC volatilitesi, yakın geçmişteki günlük değişimlerin yarınki pozisyona yön verebileceği kadar istikrarlı bir dağılıma benzer. Volatilite tahmini yakın dönemdeki hareketi tarif eder. Bir sonraki harekete üst sınır koymaz.
Tahminleyici: hangi yüzde 2?
Sürekli vadeli işlem her gün işlem gördüğü için, 20 günlük kapanıştan kapanışa standart sapma kullanın ve 365'in kareköküyle yıllıklandırın. Günlük volatilite %2 olduğunda bu, yıllıklandırılmış yaklaşık %38,2 eder. Bunun yerine 252 kullanmak yaklaşık %31,7 verir; yalnızca takvim kuralından kaynaklanan bu fark, pozisyon büyüklüğünü anlamlı ölçüde değiştirir.
20 günlük pencere hızlı tepki verir; ancak sakin geçen bir iki hafta, volatilite artmadan hemen önce tahmini düşürebilir. 90 günlük pencere daha istikrarlı, ama daha yavaştır. Üstelik kendi yarı ömrü ve başlangıç değerine bağımlılığı olan üstel ağırlıklı volatilite bu iki seçeneğin arasında yer alır. Her koşulda en iyi seçim diye bir şey yoktur; backtest, tahminleyiciyi belirtmeli ve sonuçları karşılaştırırken ayarlarını sabit tutmalıdır.
| Tahminleyici seçimi | Ne değişir | Dikkat edilmesi gereken aksaklık |
|---|---|---|
| 20 günlük kayan standart sapma | Yakın dönem hareketlerine hızlı tepki | Sakin bir dönemin ardından pozisyon hızla büyür |
| 90 günlük kayan standart sapma | Daha yavaş ve daha yumuşak pozisyon ayarı | Yeni volatilite rejiminde pozisyon yüksek kalır |
| EWMA, 10 günlük yarı ömür | Son getiriler daha fazla ağırlık taşır | Sonuçlar, azalma ve başlangıç dönemi tercihlerine bağlıdır |
Zaman damgası: ne zaman biliniyor?
Pazartesi kapanışı tahmine dahil ediliyorsa, strateji bu tahmini ancak pazartesi kapanışı tamamlandıktan sonra kullanabilir. Ardından simülatörde salı günü kullanılabilir ilk fiyat gibi daha sonraki bir işlem fırsatı için emir gönderebilir. Pazartesi kapanışında gerçekleşme varsaymak, henüz tamamlanmamış bir getiriye tepki veren pozisyon büyüklüğü kullanmak demektir.
Bu, günlük yeniden dengelemenin hesabı gün boyunca sürekli korumadığı anlamına da gelir. Sinyal ya da volatilite 10:00 UTC'de değişse bile, pazartesi günkü pozisyon salı günkü sıçrama boyunca açık kalır. Bu bir tasarım tercihidir; deneme hesabı da aynı takvime göre çalışmalıdır.
Emir: pozisyon değişikliklerinin bir maliyeti var
Salı günü tahmin %2'den %3'e çıkar. Hedef pozisyon 31.500 $'dan 21.000 $'a iner. Sürekli vadeli işlem pozisyonunda 10.500 $'lık satışın maliyeti vardır. 5 baz puan taker ücreti, tek başına 5,25 $ tutar. Strateji spread'i aşar ve 3 baz puan fiyat etkisine katlanırsa, buna yaklaşık 3,15 $ daha eklenir. Fonlama ayrıdır: nakit akışı, fonlama zaman damgasındaki pozisyona ve fiilen uygulanan orana bağlıdır.
Strateji her hareketlenmenin ardından riski azaltıp her sakinliğin ardından yeniden artırdığında küçük tutarlar birikir. Pozisyon büyüklüğü kuralının yarattığı işlem hacminin yanı sıra bu işlemlerin ücret, spread ve fiyat etkisini de raporlayın. Sürtünmesiz bir volatilite hedeflemesi fark ettirmeden yüksek işlem hacimli bir stratejiye dönüşebilir.
Sonuç: hedef, kuyruk riski için bir güvence değildir
Volatilite tahmininin günlük %2 olduğunu ve stratejinin 100.000 $ öz sermayeye karşı 31.500 $ nominal pozisyon tuttuğunu düşünün. Bir sonraki planlı yeniden dengelemeden önce BTC %12 düşüyor. Ücretler ve fonlama hariç yaklaşık gerçeğe uygun değer zararı 3.780 $, yani öz sermayenin %3,78'idir. Yıllıklandırılmış %10 hedef bu zararı önlemedi; olağan değişim tahminini bir pozisyon büyüklüğüne dönüştürdü.
Kuralda kaldıraç sınırı yoksa risk daha da belirginleşir. Uzun bir sakin dönemin ardından tahmini volatilite çok küçülebilir ve formül, hesabın teminatını ya da piyasanın taşıma kapasitesini aşan bir pozisyon talep edebilir. Pozisyon büyüklüğü kuralına bir sınır koyun ve backtest'e dahil edin. Ardından bu sınırın ne sıklıkla devreye girdiğini izleyin; sık sık devreye giren bir sınır, ilan edilen hedefin gerçek pozisyonu nadiren belirlediğini gösterir.
Denetim: yalnızca eğriyi değil, kuralı da yeniden oynatın
Her yeniden dengelemede getiri penceresini, volatilite tahminini, yıllıklandırma katsayısını, hedefi, kaldıraç sınırını, istenen nominal pozisyonu, gerçekleşen nominal pozisyonu, işlem hacmini, ücretleri, fiyat etkisini ve fonlamayı kaydedin. Hedef ile gerçekleşen volatilite ayrıştığında bu alanlar, tahminleyicinin geride kalıp kalmadığını, işlem maliyetlerinin getirileri aşındırıp aşındırmadığını ya da pozisyon sınırlarının stratejiyi değiştirip değiştirmediğini görmenizi sağlar.
Son olarak, aynı pozisyon büyüklüğü kodunu ve yeniden dengeleme zamanlamasını deneme işlemlerinde uygulayın. İstenen pozisyonu gerçek pozisyonla karşılaştırın ve kaçırılan ya da geciken emirleri kaydedin. Her adım tahminden elde tutulan pozisyona kadar açıklanabildiğinde risk hedefi işe yarar; gösterge panelindeki yüzde yalnızca ilk adımdır.
← Tüm yazılar
