Düşük devir hızına sahip bir opsiyon stratejimiz olduğunu sanıyorduk. Kısa vadeli bir sinyal oluştuğunda bir haftalık bir call alıyor, bir ya da iki gün tutuyor, sonra pozisyondan çıkıyorduk. Backtest, her hafta birkaç opsiyon emri gösteriyor; maliyetler brüt P&L yanında küçük görünüyordu.
Sonra pozisyonu hedef delta değerine yakın tutmak için dayanak varlıkta yaptığımız işlemleri saydık. Bunların sayısı opsiyon işlemlerini on kattan fazla aşıyordu. Volatil bir seansta tek bir opsiyon pozisyonu öğle olmadan altı hedge emri oluşturdu. Strateji, opsiyon işlemlerini ucuza yapmanın bir yolunu bulmamıştı; backtest, hedge’in varlığını büyük ölçüde unutmuştu.
Bu ayrım önemli; çünkü bir opsiyonun deltası dayanak varlığın fiyatı, zaman ve volatiliteyle değişir. Açılışta delta nötr olan bir pozisyon, dakikalar sonra yönlü bir bahse dönüşebilir. İster sürekli, ister belirli aralıklarla, ister delta bir eşiği aştığında hedge edin; tercihiniz hem riski hem de devir hızını değiştirir.
Örnek pozisyonumuzda, çarpanı 1 olan bir kontratta delta değeri 0,45 olan 10 call opsiyonu tutuyorduk. Bu, pozisyon açıldığında dayanak varlıkta 4,5 birimlik kısa hedge anlamına geliyordu. Backtest miktarı 5 birime yuvarladı ve hedge’i opsiyonu değerlemek için kullandığı aynı orta fiyattan gerçekleştirdi.
Piyasa yükseldi. Call deltasının 0,60’a çıkmasıyla hedef hedge 6 birim açığa yükseldi. Strateji bir birim daha sattı. Fiyat geri çekildiğinde delta 0,51’e indi ve strateji bir birimi geri aldı. Her ayarlama tek başına küçük görünüyordu. Birlikte, opsiyon pozisyonu kapanmadan önce makası iki kez ödediler.
Eksik maliyet nereden kaynaklanıyordu?
İlk sorun tetikleyiciydi. Simülasyon her mumdan sonra hedge’i yeniden hesaplıyor, ancak ayarlamayı o mumun orta fiyatından gerçekleştiriyordu. Orta fiyat, değerleme için kullanışlıdır; işlemin bu fiyattan gerçekleşeceğini garanti etmez. Piyasaya yöneltilen bir hedge emrinde esas alınması gereken fiyat, alışta ask, satışta bid fiyatına daha yakındır. Emir, mevcut likiditeye kıyasla büyükse ek piyasa etkisi de hesaba katılmalıdır.
Aynı hedge’i basit bir kotasyon tarafı modeliyle yeniden oynattık. Her ayarlamada mevcut en iyi bid veya ask fiyatını kullandık, emir büyüklüğü ve görünen derinliğe göre küçük bir piyasa etkisi tahmini ekledik, ardından borsanın taker ücretini uyguladık. Bu, her koşula uyan bir işlem gerçekleştirme modeli değildi. Orta fiyat varsayımının gizlediği maliyeti ortaya çıkarmaya yetti.
İkinci sorun, “her mumda yeniden dengeleme”nin zararsız bir uygulama ayrıntısı sayılmasıydı. Oysa öyle değildi. 1 dakikalık bir takvim sık aralıklarla küçük hedge işlemlerine yol açtı. 5 dakikalık takvim daha az işlem yaptı, ancak kontroller arasında deltanın daha fazla sapmasına izin verdi. Eşik kuralı, mutlak hedge hatası dayanak varlıkta 1 birimi aşana kadar bekledi; böylece bazı gereksiz işlemleri azalttı, ama geçici olarak daha büyük bir riski kabul etti.
| Hedge kuralı | Yeniden oynatmada ne yaptı | Ödünleşim |
|---|---|---|
| Her 1 dakikada bir | En çok ayarlama; ölçülen delta sapması en düşük | Daha fazla makas maliyeti ve ücret; gürültülü kotasyonlara daha yüksek duyarlılık |
| Her 5 dakikada bir | Daha az ayarlama; kontroller arasında daha geniş dalgalanmalar | Daha düşük devir hızı, kısa vadeli hareketlere daha fazla maruz kalma |
| 1 birimlik eşik | Hedge hatası eşiği aşana kadar küçük değişiklikleri atladı | Daha az gereksiz işlem; bilerek bırakılmış bir artık delta aralığı |
Küçük bir pratik sorun vardı: en yoğun dakikalarda geçmiş kotasyon anlık görüntülerimiz düzensizdi. Bu boşluklar için maliyet tahmini yapabilirdik, ama eksik bir kotasyonda güvenilir ve gerçekleşebilir bir fiyat varmış gibi davranmamalıydık. Yeniden oynatmada bu ayarlamaları belirsiz olarak işaretleyip ayrı raporladık.
Test döneminde, orta fiyatla gerçekleşen işlemlerden ücret ve piyasa etkisini içeren kotasyon tarafı fiyatlarına geçmek stratejinin net P&L değerini düşürdü. 1 dakikalık kural, opsiyon işlem dökümünün gösterdiğinden çok daha fazla dayanak varlık işlemi de yaptı. Eşik kuralı hedge devir hızını düşürdü; ancak delta maruziyeti sıfırdan daha uzun süre uzak kaldı. Bu sonuçlardan hiçbiri hangi politikanın genel olarak daha iyi olduğunu söylemiyor. Yanıt stratejinin risk limitlerine, borsa likiditesine ve tolere edebileceği artık maruziyete bağlı.
Bir opsiyon backtesti hedge’i için neleri kaydetmeli?
En azından hedge işlemlerini ayrı bir defterde tutun. Her satırda opsiyon pozisyonu, hedef delta, mevcut hedge, ayarlama miktarı, karar zamanı, varsayılan işlem zamanı, fiyatlama esası, ücretler ve piyasa etkisi yer almalı. Hedge birden fazla borsa veya enstrümandan geçiyorsa bu tercihi de kaydedin. Opsiyon ve hedge işlemlerini tek bir “opsiyon maliyeti” rakamında birleştiren bir sonucu, şüphe uyandıracak kadar iyi göründüğünde denetlemek zordur.
Ayrıca politikaları aynı opsiyon sinyalleri ve fiyat geçmişiyle karşılaştırın. Çalıştırmalar arasında hedge takvimi değişiyorsa, performansla birlikte ortaya çıkan devir hızını ve maruziyeti de raporlayın. Aksi halde daha düşük maliyetli görünen bir eğri, yalnızca hedge edilmemiş daha fazla risk taşıyor olabilir.
Muhasebe değişikliğinden sonra ilk strateji fikrimiz bir araştırma sorusu olarak ayakta kaldı. İlk backtestimiz ise kanıt olarak ayakta kalamadı. Bu da işe yarar bir sonuç: sonraki çalıştırmada açık bir işlem defterimiz, net bir hedge kuralımız ve varsayımlarını tek tek sorgulayabildiğimiz bir maliyet modelimiz vardı.
← Tüm yazılar
